تایید دوباره نظریه تابش استیون هاوکینگ

استیون هاوکینگ، فیزیکدان نظری، یک نظریه تابش به نام خود داشت که بیان می کرد تمام سیاهچاله ها در نهایت تبخیر می شوند. این نظریه به همه اجرام بزرگ در جهان مانند بقایای ستارگان تعمیم یافت و بیان داشت که آنها نیز متلاشی خواهند شد.

به گزارش تکناک، برای رسیدن به این نتیجه، این دانشمند از ترکیبی هوشمندانه از فیزیک کوانتومی و نظریه گرانش انیشتین استفاده کرد و استدلال کرد که ایجاد و نابودی خود به خودی جفت ذرات باید در نزدیکی افق رویداد (نقطه‌ای که فراتر از آن راه گریزی از نیروی گرانشی سیاهچاله وجود ندارد) رخ دهد.

یک ذره و ضد ذره مربوط به آن برای مدت کوتاهی از میدان کوانتومی ایجاد می شود، اما تقریباً به همان سرعت از بین می رود. با این حال، یک استثنا برای این ناپدید شدن زمانی اتفاق می‌افتد که ذره‌ای در سیاه‌چاله سقوط کند و به ذره دیگر اجازه فرار بدهد. این پدیده همان چیزی است که در نهایت منجر به تبخیر سیاهچاله ها می شود.

تحقیق جدید، نظریه قدیمی

اکنون، تحقیقات نظری جدید توسط مایکل واندرک ، والتر ون سوئیلکام و هاینو فالکه از دانشگاه رادبود نشان می دهد که استیون هاوکینگ تا حدی در مورد سیاهچاله ها درست می گفت.

این تحقیق بررسی کرد که آیا واقعاً وجود یک افق رویداد برای نابودی سیاهچاله‌ها و به طور بالقوه همه مواد بزرگ حیاتی است یا خیر؟ با استفاده از تکنیک‌های فیزیک، نجوم و ریاضیات، تیم تحقیق کردند که وقتی چنین جفت‌هایی از ذرات در اطراف سیاه‌چاله‌ها ایجاد می‌شوند، چه اتفاقی می‌افتد.

بر اساس بیانیه مطبوعاتی دانشگاه رادبود است که در روز جمعه منتشر شد، آنها با کمال تعجب دریافتند که ذرات جدید نیز می توانند بسیار فراتر از این افق ایجاد شوند.

واندرک گفت: ما نشان می‌دهیم که علاوه بر تابش معروف هاوکینگ، شکل جدیدی از تابش نیز وجود دارد.

ما نشان می دهیم که بسیار فراتر از یک سیاهچاله، انحنای فضازمان نقش بزرگی در ایجاد تابش دارد. ذرات قبلاً در آنجا توسط نیروهای جزر و مدی میدان گرانشی از هم جدا شده اند.

نتایج نشان می دهد که تشعشع در واقع بدون افق رویداد ممکن است و منجر به ناپدید شدن نهایی همه چیز در جهان می شود.

این بدان معناست که اجرام بدون افق رویداد، مانند بقایای ستارگان مرده و سایر اجرام بزرگ در جهان، نیز دارای این نوع تابش هستند و پس از یک دوره بسیار طولانی، این امر منجر به تبخیر همه چیز در جهان می شود، درست مانند سیاهچاله ها. این نه تنها درک ما از تشعشعات هاوکینگ، بلکه دیدگاه ما را نسبت به جهان و آینده آن نیز تغییر می‌دهد.