هواپیماهای اف ۱۶ آمریکایی درنقش پهپاد به میدان نبرد باز می گردند

یک تحلیلگر جنگ پیشنهاد کرده جنگنده‌هایی مانند F-16 می‌توانند از دوران بازنشستگی خارج شوند و به هواپیمای بدون سرنشین مسلح تبدیل شوند.

به گزارش تک ناک، نیروی هوایی ایالات متحده ممکن است بدون اینکه بداند ظرفیتی ویژه برای گسترش موجودی هواپیماهای جنگنده خود داشته باشد.

هواپیماهای قدیمی‌تر، مانند F-16 Fighting Falcon، می‌توانند به عنوان هواپیمای بدون سرنشین دوباره به آسمان بازگردد. پهپادها – چیزی که زکری کالنبورن، تحلیلگر جنگ، در مقاله اخیر War on the Rocks آن را «هواپیماهای نامیرا» می نامد – می توانند راه حلی ارزان و قابل مصرف برای مشکل افزایش هزینه نیروی هوایی باشند. هواپیماهای نامیرا می توانند ماموریت های  بسیار خطرناک هواپیماهای با خدمه پرواز را انجام دهند و آخرین مأموریت خود  را قبل از بازنشستگی دائمی انجام دهند.

این مفهوم، که کالن‌بورن آن را به‌سختی «نکرو هوانوردی» می‌نامد، باعث می‌شود که هواپیماها از قبرستان‌های هواپیما، مانند گروه نگهداری و بازسازی هوافضای 309، یا AMARG، در پایگاه نیروی هوایی دیویس-مونتان در توسان، آریزونا، خارج شوند.

در آنجا، در منطقه‌ای به نام «Boneyard»، هزاران هواپیمای سابق نیروی هوایی، نیروی دریایی و تفنگداران دریایی در ردیف‌های منظمی در صحرای آریزونا پارک شده‌اند، جایی که رطوبت کم، پوسیدگی را کند می‌کند. بسیاری از آنها نیز در پلاستیک پیچیده شده و نگهداری می شوند.

هواپیماهایی که به Boneyard فرستاده می‌شوند معمولاً پس از آمدن هواپیمای  بهتر بازنشسته می‌شوند. F-16 در پایگاه با F-16 های جدیدتر یا حتی F-35A جایگزین شده است. برای اکثر هواپیماها، بازنشستگی آفتابی تا زمانی است که نیروی هوایی تصمیم بگیرد آنها را به محل اوراق  بفرستد. در موارد بسیار نادر، یک سرویس مجدد هواپیماها را مجدداً فعال می کند، مانند آنچه  در مورد بمب افکن های B-52 Stratofortress “Wise Guy” و “Ghost Rider” رخ داد.

بسیاری از هواپیماهای موجود در Boneyard در شرایط قابل پرواز بودند، اما به سادگی منسوخ شده اند. برخی دیگر برای پرواز ایمن در نظر گرفته نمی شوند، زیرا بدنه هواپیماهای آنها به نقطه فرسودگی رسیده است. بخشی دیگر نیز برای نگه داشتن هواپیماهای فعال از همان خانواده که در حال پرواز هستند، مصرف می شوند.

نیروی هوایی در حال حاضر F-16 ها را به QF-16 تبدیل می کند که نام “Q” به معنای “بدون خدمه” است. QF-16 ها به عنوان پهپادهای هدف، فرصتی برای تمرین  خلبانان جنگنده برای استفاده از موشک های زنده علیه یک هدف کنترل از راه دورو تقلید از جنگنده های دشمن  استفاده می شوند. مقاله Kallenborn یک گام فراتر می رود و پیشنهاد می دهد که واقعاً یک پهپاد F-16 را مسلح کنیم و آن را به نبرد بفرستیم.

هواپیمای نامیرا که از نیاز به حمل خلبان رها شده است، می تواند سطح کاملا جدیدی از ماموریت های خطرناک را انجام دهد. کالن‌بورن این امکان را می‌بیند که هواپیماهای رباتیک مجهز به موشک، بمب و مهمات دیگر باشند یا صرفاً به عنوان طعمه استفاده شوند. QF-16 ها را می توان با موشک های ضد تشعشع HARM مسلح کرد و سپس بر فراز پدافند هوایی دشمن به پرواز درآورد و به طور خودکار HARM ها را به سمت هر راداری که جرأت کند در مسیر پرواز QF-16 بچرخد پرتاب کند. این عمل برای هواپیمای با خلبان انسان بسیار خطرناک است، اما برای یک جنگنده نامیرا، این فقط یک ماموریت دیگر است.

حتی می توان هواپیماهای نامیرا را با بمب پر کرد و به موشک های کروز غول پیکر تبدیل کرد. سپس یک بمب پهپاد می تواند علیه اهدافی مانند پل ها و سدها استفاده شود.

ایده کالن‌بورن می‌تواند تلاشی کم با  بازدهی بالا باشد.نیروی هوایی ایالات متحده و سایر خدمات پروازی قبلاً هواپیماها و فناوری تبدیل آنها را به سکوهای هواپیمای بدون سرنشین از جمله توانایی برخواستن و فرود مستقل دارند. آخرین مرحله باقی مانده، تجهیز آنها به سلاح و توانایی استفاده از آنها خواهد بود. جت‌های مرده را در بیشتر موارد می‌توان با قطعات یدکی از Boneyard تهیه کرد و چاپ سه بعدی قطعات کمیاب به موقع نیز ممکن است یک گزینه باشد.

افزودن هواپیمای بدون سرنشین به نیروی هوایی می‌تواند دو مشکل اساسی پنتاگون را حل کند، یکی، هزینه بالای سیستم‌های تسلیحاتی، به‌ویژه هواپیماها، که به تدریج توانایی این سرویس را برای وارد کردن انبوه هواپیماها به درگیری آینده کاهش می‌دهد و دوم، از بین بردن خطر برای خلبانان.

اگر Kallenborn راه خود را داشته باشد، نیروی هوایی آینده ناوگانی از جنگنده ها و بمب افکن های خدمه، پهپادهای جدید و این جنگنده های مرده را به پرواز در خواهد آورد.