کشف خطرات مغزی پنهان در بیماران قلبی

01

از 02

مطالعات مشاهده‌ای شیوع تغییرات مغزی را نشان می‌دهند

محققان موسسه جورج برای تعیین شیوع این تغییرات مخفی عروق مغزی در بزرگسالان مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی، بیماری عروق کرونر، نارسایی قلبی یا کاردیومیوپاتی، بیماری دریچه قلب و وجود سوراخ در قلب، یک تجزیه و تجلیل از 221 مطالعه مشاهده‌ای که بین سال های 1988 و 2022 منتشر شده است، انجام دادند.

یافته‌ها نشان داد که در افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی:

• تقریباً یک سوم از آنها هر شکلی از انفارکتوس مغزی خاموش را داشتند
• یک چهارم آنها دارای لکون بودند (حفره‌های کوچکی که بافت عصبی پس از انسداد قبلی یا نشت از شریان‌های کوچک مرده است)
• دو سوم آنها ضایعات ماده سفید داشتند (آسیب به پوشش محافظ اطراف رشته‌های عصبی)
• یک چهارم آنها شواهدی از میکروبلیدهای بدون علامت در بافت مغز داشتند
• بیش از نیمی از آنها آتروفی مغزی داشتند (کوچک شدن مغز به دلیل از دست دادن نورون‌ها یا اتصالات بین نورون‌ها).

شیوع این تغییرات مغزی به‌طور کلی بین افراد مبتلا به سکته مغزی و بدون سکته جدید، یکسان بود و هیچ تفاوت جنسیتی آشکاری در نتایج وجود نداشت.

02

از 02

ارتباط بیماری‌های قلبی و ضعف مغزی

دکتر ژو گفت: این مطالعه تایید کرد که بیماری‌های قلبی یکی از دلایل اصلی این تغییرات است که منعکس کننده ضعف مغز است.

وی ادامه داد: در حالی که تاکنون چندین مکانیسم ارتباطی بین بیماری‌های قلبی و آسیب مخفی عروق مغزی پیشنهاد شده است، این دو بیماری عوامل خطرناک مشترکی مانند افزایش سن، فشار خون بالا، دیابت نوع 2، چربی خون بالا و سیگار کشیدن دارند.

دکتر ژو افزود: ممکن است کاهش تدریجی برون ده قلبی در برخی از بیماران مبتلا به بیماری‌های قلبی بر میزان خونی که به بافت مغز می‌رسد، تأثیر بگذارد و به تغییرات عروقی و اختلال عملکرد شناختی در این بیماران کمک کند.

همچنین ممکن است تغییرات پنهان مغز و اختلال عملکرد شناختی نتیجه لخته‌های خونی ریز باشد که پس از تشکیل در قلب از طریق گردش خون شریانی به مغز می‌روند.

دکتر ژو گفت که تحقیقات بیشتری برای بررسی علل دقیق این تغییرات مغزی و پیامدهای مدیریت این بیماران مورد نیاز است.

وی گفت: ما باید بدانیم که آیا انجام MRI اضافی در مواردی که برای درمان ضد انعقاد در نظر گرفته شده است، از نظر جلوگیری از عوارض جانبی ناخواسته مقرون به صرفه است یا خیر.

اصلاح خطرات لخته شدن مغز و خونریزی ناشی از داروهای ضد انعقاد و استفاده از این اطلاعات برای انتخاب بهترین گزینه درمانی می‌تواند ایمنی درمان را برای افراد مبتلا به بیماری قلبی بهبود بخشد.