وزیر علوم، تحقیقات و فناوری از مهاجرت بیش از ۱۲ هزار پژوهشگر از کشور طی سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ خبر داد و گفت: اگراین پژوهشگران در کشور باقی می ماندند الان رتبه علمی ۱۴ را داشتیم.
به گزارش تکناک، دکتر حسین سیمایی صراف ، به آخرین وضعیت مهاجرت نخبگان از کشور و قطعنامه بازگشت تحریمها از سوی سازمان ملل اشاره کرد و گفت: اسنپبک شامل حوزههای علم نمیشود. طبق پروتکلهای یونسکو این تحریم نباید شامل علم، پژوهش و فناوری شود.
وی افزود: سال گذشته من در یونسکو اعلام کردم اسناد و قطعنامههای تحریم شامل دانش و پژوهش نمیشود. بنابراین تحریمها در این حوزه نباید تاثیر بگذارد؛ اما متاسفانه تحریم ها تاثیرات غیرمستقیم خواهد گذاشت. امیدوارم با خلاقیت بتوانیم این تاثیرات را کاهش دهیم.
وزیر علوم اظهار کرد: ما دیدیم تحریمها را عملا توسعه دادند و به سمت حوزه علم و فناوری کشور کشاندند. منکر نیستم ما احتمالا محدودتر میشویم. امیدواریم در این چند روز باقی مانده برای فعال شدن ماشه اتفاقات خوبی بیفتد؛ اما تحریمهای آمریکایی و اروپایی زیاد است. ممکن است تحریمهای شورای امنیت تاثیر چندانی دیگر نداشته باشد؛ چرا که ما از بعد از انقلاب محاصره اقتصادی بودیم و ورزیدهتر شدیم؛ اگرچه برای لغو تحریمها تلاش های زیادی انجام میدهیم؛ اما ما به سهم خود تلاش میکنیم آثار تحریم کمتر شود. بهطوریکه برای تمدید اشتراک در پایگاه های نشریات بین المللی بیش از ۱۰۰۰ میلیارد تومان دریافت کردیم.
وی با بیان اینکه تعداد استادانی که فرصت مطالعاتی می روند نزدیک به صفر شده است، گفت: در گذشته این عدد به بیش از ۲۰۰۰ نفر می رسید، ما دنبال منابع مالی برای اعزام اساتید به فرصت مطالعاتی هستیم؛ ضمن اینکه دانشجویان را نیز در حوزه هایی نظیر هوش مصنوعی به خارج اعزام میکنیم.
وزیر علوم با بیان اینکه مهاجرت برای کشور یک زیان است، گفت: از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ ما ۱۲ هزار پژوهشگر داریم که از کشور خارج شدند. اینها کسانی هستند که در ایران تحصیل کردند. ممکن است فارغ التحصیلان ارشد، دکتری یا هیات علمی بودند که از کشور رفتند و در یک نشریه معتبر بین المللی با نام یک پژوهشگاه خارجی مقاله منتشر کردند که طی یک سال ۲۸ هزار مقاله منتشر کردند که اگر این تعداد مقاله با نام یک دانشگاه ایرانی منتشر میشد، رتبه علمی ۱۴ را داشتیم؛ در حالی که الان ۱۷ هستیم.
وزیر علوم به دلایل مهاجرت اشاره کرد و گفت: یکی از این دلایل، اقتصادی است؛ به هر حال پژوهشگران هم زندگی دارند که با حمایتهای مالی ما زندگی آنها تامین نمی شود، یکی دیگر از این دلایل، منزلت اجتماعی است که آنچنان که باید رعایت نمیشود. این یک دلیل مهاجرت است؛ البته عده ای نیز به دلیل جذابیتهای مقصد، امکانات پژوهشی و انتخاب های شخصی افراد بر میگردند.
