افراد چاق بیشتر کرونا می‌گیرند

آزمایش‌ محققان در دانشگاه دولتی کامپیناس برزیل نشان می‌دهد افراد چاق بیشتر در معرض خطر ابتلا به ویروس کرونا هستند.

به گزارش تک ناک، آزمایش‌ها نشان می‌دهند که چربی احشایی یعنی چربی اطراف کبد، روده‌ها و سایر اندام‌ها بیشتر از چربی‌های زیر پوستی در ابتلای افراد به بیماری‌های قلبی عروقی، دیابت و فشار خون بالا نقش دارد.

برای رسیدن به این نتیجه،مارسلو موری، استاد انستیتوی زیست شناسی در UNICAMP و یکی از رهبران این مطالعه،در آزمایشگاه دو نوع مختلف سلول چربی را به ویروس آلوده کرد.

یکی از سلول های بنیادی انسانی جدا شده از بافت زیر جلدی و دیگری سلول های چربی  تمایز یافته از سلول های بنیادی گرفته شده از بافت چربی احشایی.

در این آزمایش مشخص شد که سلول‌های چربی احشایی نسبت به عفونت SARS-CoV-2 حساس‌تر هستند. بار ویروسی در این نوع سلول چربی بسیار بیشتر از سلولهای چربی زیر جلدی افزایش یافت.موری در این ارتباط گفت: ما معتقدیم که این اتفاق عمدتا به دلیل میزان بیشتر پروتئین ACE-2 که ویروس به سلول‌ها حمله می‌کند بود.

علاوه بر این، محققان متوجه شدند که وقتی سلول‌های چربی احشایی آلوده می‌شوند، مقدار بیشتری از سیتوکین‌های پیش‌التهابی تولید می‌کنند که سیستم ایمنی را از وجود تهدیدی که باید با آن مبارزه کرد، آگاه می‌سازد.

مخزن ویروسی

تیم موری در UNICAMP اولین تیمی در جهان بود که در سال 2020 نشان داد که SARS-CoV-2 می‌تواند سلول‌های چربی انسان را آلوده کند و پیشنهاد کرد که بافت چربی به عنوان مخزن ویروسی عمل می‌کند.

موری گفت :پس از آن، مطالعات دیگر تأیید کردند که سلول‌های چربی ها واقعاً می‌توانند آلوده شوند و هنگامی که نمونه‌های بیمارانی را که بر اثر کووید-19 فوت کرده‌اند مورد تجزیه و تحلیل قرار دادیم، متوجه شدیم که حضور ویروس در بافت چربی نسبتاً مکرر است و مربوط به حدود 50 درصد موارد است.

سپس این گروه تصمیم گرفتند بررسی کنند که آیا تفاوت هایی بین واکنش سلول های چربی احشایی و چربی زیر جلدی به عفونت وجود دارد یا خیر. تا آنجا که به بیماری‌های متابولیک مربوط می‌شود، شواهد موجود در منابع علمی نشان می‌دهد که چربی احشایی یکی از عوامل اصلی ابتلا است،در حالی که چربی زیر جلدی خنثی یا حتی مفید است.

موری گفت: ما می‌خواستیم ببینیم آیا ارتباط مشابهی در زمینه COVID-19 وجود دارد یا خیر و در واقع،نمونه مورد آزمایش ما نشان می دهد که هرچه بافت چربی احشایی در افراد چاق بیشتر باشد، ویروس بیشتر می تواند تکثیر شود و این روند التهابی را تقویت می کند.

از سوی دیگر،در سلول‌های چربی زیر جلدی،این گروه تحقیقاتی شاهد کاهش لیپولیز، تجزیه چربی‌ها و سایر چربی‌ها بوسیله هیدرولیز برای آزادسازی اسیدهای چرب بودند که می‌توان از آن به عنوان منبع انرژی در طول فعالیت بدنی یا دوره‌های رژیم های سخت استفاده کرد.

موری افزود: فرضیه ما این است که این یک پاسخ سلولی ضد ویروسی است. مطالعاتی در این زمینه وجود دارد که نشان می‌دهد مهار لیپولیز ظرفیت همانندسازی SARS-CoV-2 را کاهش می‌دهد،که می‌توان با تکیه بر این واقعیت توضیح داد که ویروس برای پوشش خود به لیپیدها و همچنین به مقداری انرژی سلولی برای ساختن یک کپی از مواد ژنتیکی خود نیاز دارد.بنابراین کاهش لیپولیز در بافت چربی زیر جلدی می تواند برای بیمار خبری خوب و برای ویروس خبر بدی باشد.

پاسخ های متضاد

سلول‌های چربی احشایی در معرض سویه‌های مختلف SARS-CoV-2 قرار گرفتند. اصلیت این ویروس که در ووهان چین بود و در یکی از اولین برزیلی هایی که مبتلا به COVID-19 تشخیص داده و جدا شد.سویه  گاما (P.1.) در اواخر سال 2020 در مانائوس، مرکز ایالت آمازوناس در برزیل پدیدار شد. تفاوت در حساسیت نسبت به سلول های چربی زیر جلدی تنها در پاسخ به ویروس اصلی مشاهده شد.

موری گفت:ما به این نتیجه رسیدیم که نوع مانائوس در آلوده کردن سلول‌های چربی احشایی کمتر از سویه اولیه تاثیر دارد. تجزیه و تحلیل پروتئومی (تمام پروتئین های تولید شده توسط سلول ها) نشان داد که سویه ای از کرونا که از ووهان نشات گرفته منجر به کاهش چندین پروتئین مرتبط با پاسخ سلولی به اینترفرون (مکانیسم سیستم ایمنی برای مبارزه با ویروس ها) شد، در حالی که نوع گاما منجر به افزایش این پروتئین ها شد. به عبارت دیگر، سویه مانائوس که سلول‌های چربی را ساخته است،پروتئین‌های بیشتری تولید می‌کند که پاسخ ضد ویروسی را تقویت می‌کنند.

تحقیقات اخیر به روند نزولی در تعداد موارد شدید COVID-19 به دلیل انواع جدید در بین افراد چاق اشاره می کند.موری توضیح داد که این موضوع می تواند تحت تأثیر عوامل دیگری مانند واکسیناسیون یا عفونت قبلی باشد یا ممکن است این افراد به مراقبت بیشتری نیاز داشته باشند زیرا می دانستند که متعلق به یک گروه پرخطر هستند.

برای تلاش برای تعمیق درک خود از همه این فرآیندها،این گروه آزمایش‌های بیشتری را که شامل سلول‌های چربی کشت‌شده با انواع سویه های دلتا و اومیکرون است،برنامه‌ریزی می‌کند.

طرح دیگری برای تحقیقات آینده،بررسی تأثیرات احتمالی متابولیک میان مدت تا بلندمدت عفونت توسط SARS-CoV-2 است. موری گفت: ما می خواهیم بفهمیم که آیا  این ویروس خطر ابتلا به دیابت یا بیماری قلبی عروقی را تغییر می دهد یا خیر.یکی از راه‌کار های انجام این کار می‌تواند آنالیز نمونه‌هایی از بیماران مبتلا به کووید-۱۹ باشد که بعداً تحت عمل جراحی چاقی قرار گرفتند، تا ببینیم آیا تغییرات مورفولوژیکی و عملکردی در بافت چربی احشایی در نتیجه عفونت رخ داده است یا خیر.