آیا رژیم فستینگ با افزایش خطر ابتلا به سرطان ارتباط دارد؟

یک مطالعه جدید از MIT، مکانیسم دقیقی را نشان داده که بازسازی سلول‌های بنیادی روده یکی از مزایای رژیم فستینگ است. البته یک جنبه منفی که احتمال ابتلا به سرطان می‌باشد را نیز نشان می‌دهد.

به گزارش تک‌ناک، رژیم فستینگ یا روزه‌داری متناوب، چه برای چند روز در هفته باشد یا چند ساعت در روز، یک رویکرد محبوب است که توسط هزاران نفر برای کمک به کنترل وزن، استراحت به روده و مزایای دیگر برای سلامتی استفاده می‌شود.

به عنوان مثال، یک مطالعه در اوایل امسال نشان داد که فستینگ به مدت 24 ساعت، دو بار در هفته، توانایی سلول‌های کشنده طبیعی بدن را در مبارزه با سرطان افزایش می‌دهد.

مطالعه دیگری در سال 2024 نشان داد که همان الگوی غذا خوردن برای جلوگیری از التهاب کبد مؤثر است.

یکی از محققان این مطالعه به نام عمر ایلماز، سال‌ها است که اثرات رژیم فستینگ در جوندگان را مورد بررسی قرار داده است.

او در سال 2018 با تیم خود کشف کرد که فستینگ 24 ساعته باعث افزایش بازسازی سلول‌های بنیادی روده می‌شود، که این فرایند با افزایش سن کاهش می‌یابد.

در حال حاضر، ایلماز نویسنده ارشد یک مطالعه جدید شده است و در آن مسیرهایی که از طریق فستینگ بر سلول‌های بنیادی تأثیر می‌گذارد را بررسی می‌کند، که در طی این مطالعه یک عارضه نگران‌کننده را شناسایی کرده است.

محققان این مطالعه دریافتند که رژیم فستینگ باعث بازسازی سلول‌های بنیادی نمی‌شود و تغذیه مجددی که بعد از فستینگ انجام می‌شود، این کار را انجام می‌دهد.

برای رسیدن به این نتیجه، محققان موش‌های آزمایشگاهی را به سه گروه تقسیم کردند.

گروهی که 24 ساعت فست بودند (هیچ‌گونه غذایی مصرف نکردند)، موش‌هایی که به مدت 24 ساعت فست بودند و سپس در طی یک دوره 24 ساعته تغذیه مجدد داشتند (هر چه را که دوست داشتند، خوردند) و یک گروه تحت کنترل که در طول دوره مطالعه عادی غذا می‌خوردند.

محققان به این نتیجه رسیدند که بالاترین میزان بازسازی سلول‌های بنیادی روده در پایان دوره 24 ساعته و با تغذیه مجدد رخ می‌دهد.

شینیا ایمادا، یکی از نویسندگان اصلی این مطالعه گفت: «ما فکر می‌کنیم که فستینگ و تغذیه مجدد دو حالت متمایز را نشان می‌دهند.»

وی توضیح داد: «در حالت ناشتا، توانایی سلول‌ها برای استفاده از لیپیدها و اسیدهای چرب به عنوان منبع انرژی، آنها را قادر می‌سازد تا زمانی که مواد مغذی کم هستند، زنده بمانند. سپس حالت تغذیه مجدد بازسازی سلول‌های بنیادی را هدایت می‌کند. هنگامی که مواد مغذی در دسترس می‌شوند، این سلول‌های بنیادی و سلول‌های پیش‌ساز برنامه‌هایی را فعال می‌کنند که آنها را قادر می‌سازد توده سلولی بسازند و پوشش روده را دوباره پر کنند.»