بر اساس گزارش جدیدی از آژانس بین‌المللی انرژی، امسال میزان سرمایه‌گذاری جهانی در دیتاسنترهای هوش مصنوعی به 580 میلیارد دلار خواهد رسید که نشان‌دهنده چالش‌های بزرگ در تامین انرژی و فشار بر شبکه برق است.
به گزارش سرویس فناوری تکناک، طبق این گزارش، این رقم 40 میلیارد دلار بیشتر از هزینه‌های پیش‌بینی‌شده برای کشف منابع جدید نفتی است. این ارقام نمایانگر تغییرات بزرگی در اقتصاد جهانی هستند و مقایسه دیتاسنترها با نفت اهمیت ویژه‌ای در شرایطی دارد که نگرانی‌ها درباره تاثیر هوش مصنوعی مولد بر شتاب تغییرات اقلیمی مطرح است. کرستن کوروسک، ربکا بلن و آنتونی در جدیدترین قسمت پادکست «اکوتی» تک‌کرانچ، به بحث درباره یافته‌های این گزارش پرداختند.
بدون شک این دیتاسنترهای جدید به انرژی زیادی نیاز خواهند داشت و ممکن است فشار بیشتری به شبکه‌های برق وارد کنند، که هم‌اکنون نیز تحت فشار هستند. اما کرستن به یک جنبه مثبت اشاره کرد و گفت که انرژی خورشیدی می‌تواند نقش مهمی در تامین برق این پروژه‌ها ایفا کند، فرصتی که می‌تواند باعث رشد استارت‌آپ‌ها در زمینه انرژی‌های تجدیدپذیر شود. همچنین آنها درباره نحوه تامین مالی این پروژه‌ها گفت‌وگو کردند؛ شرکت OpenAi اعلام کرده که 1.4 تریلیون دلار برای ساخت دیتاسنترها اختصاص داده است، متا 600 میلیارد دلار و آنتروپیک نیز چندوقت‌پیش از طرحی 50 میلیارد دلاری برای راه‌اندازی دیتاسنترهای جدید خبر داده است.
برای مطالعه بیشتر: هوش مصنوعی سبز نیست؛ بازگشت زغال‌سنگ به قلب دیتاسنترهای آمریکا
دیتاسنترهای هوش مصنوعی سبز خواهند شد؟
در ادامه، پیش‌نمایشی از گفت‌وگوی آنها که برای وضوح بیشتر ویرایش شده، آورده شده است.
کرستن: «من فکر می‌کنم اینجا یک پتانسیل مثبت نهفته است. تیم دی چانت، خبرنگار ما در حوزه فناوری اقلیمی، گزارش‌های زیادی درباره دیتاسنترهای هوش مصنوعی تهیه کرده است، اما نکته جالب این است که بسیاری از این دیتاسنترها به سمت استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر رفته‌اند، چرا که از نظر موانع قانونی و هزینه، این بهترین گزینه است. گرفتن مجوز برای نصب پنل‌های خورشیدی کنار یک دیتاسنتر بسیار ساده‌تر از سایر گزینه‌ها است. بنابراین به نظر من، مزیت اصلی تغییرات این است که فرصتی مثبت برای هر شرکتی فراهم خواهد شد که در زمینه انرژی‌های تجدیدپذیر یا طراحی دیتاسنترها فعالیت می‌کند. اما آن چیزی که برای من چشمگیر بود، ارقام مربوط به این پروژه‌ها است. به عنوان یک خبرنگار پیشین در حوزه انرژی، به خوبی از هزینه‌های هنگفتی آگاه هستم که برای جست‌وجوی منابع جدید نفتی صرف می‌شود.»
ربکا: «این مبلغ واقعا زیاد است. بخش عمده‌ای از این هزینه‌ها از سوی ایالات متحده تامین می‌شود. به‌طوری که گزارش‌ها نشان می‌دهند نیمی از تقاضای برق مربوط به ایالات متحده است و باقی‌مانده میان چین و اروپا تقسیم می‌شود. نکته دیگری که توجه من را جلب کرد این است که بیشتر این دیتاسنترها به شهرها یا مناطق نزدیک به شهرهایی با جمعیت حدود یک میلیون نفر منتقل خواهند شد. این موضوع مشکلات زیادی در ارتباط با شبکه برق و مسیرهای اتصال به‌وجود خواهد آورد. همان‌طور که شما هم اشاره کردید، انرژی‌های تجدیدپذیر باید در اولویت قرار گیرند. این تصمیم به دلیل سیاست‌های محیط زیستی نیست، بلکه به‌دلایل تجاری است.»
بیشتر بخوانید: متا ۱ گیگاوات برق خورشیدی برای دیتاسنترهای هوش مصنوعی می خرد
حتما بخوانید: گوگل برای تامین برق دیتاسنترها به نیروگاه گازی با فناوری جذب کربن روی آورد
کرستن: «واحد جدید شرکت ردوود ماتریالز به نام «ردوود انرژی»، قطعا یکی از شرکت‌هایی است که باید آن را با دقت دنبال کرد. چند ماه پیش به مراسم رونمایی این شرکت رفتم و آنها باتری‌های قدیمی خودروهای برقی را جمع‌آوری کرده بودند که هنوز برای بازیافت آماده نیستند و میکروگریدهایی می‌سازند که به‌طور خاص برای دیتاسنترهای هوش مصنوعی طراحی شده‌اند. این کار می‌تواند به حل نگرانی‌هایی کمک کند که شما مطرح کردید. سوال این است که آیا شرکت‌های دیگری نیز در این راستا حرکت خواهند کرد؟ آیا ردوود انرژی تنها بازیگر این عرصه است؟ و تاثیر آنها چقدر می‌تواند باشد؟ چون به‌نظر من، فشار بر شبکه برق، به‌ویژه در برخی از زمان‌های خاص سال مانند تابستان، در مناطقی مثل تگزاس که با خاموشی‌های دوره‌ای مواجه هستند، یک نگرانی جدی خواهد بود.»
آنتونی: «همچنین این موضوع سوال مهمی را مطرح می‌کند که این روند چه تاثیری بر محیط‌های زندگی ما خواهد گذاشت. حتی اگر این دیتاسنترها در خود شهرها نباشند، به‌نظر می‌رسد که چشم‌انداز کلی تحت‌تاثیر ساخت‌وسازهای این‌چنینی قرار خواهد گرفت و البته، سوال دیگری که وجود دارد این است که چقدر از این دیتاسنترها واقعا ساخته خواهند شد، چرا که این برنامه‌ها به‌طور قطع بسیار بزرگ و نیازمند سرمایه‌گذاری‌های سنگین هستند. به عنوان مثال، OpenAI یکی از شرکت‌های مطرح در این زمینه است و بسیاری از افراد در مورد وضعیت مالی آن صحبت می‌کنند. آنها در مقابل تعهدات میلیاردی خود برای دهه‌های آینده چه میزان درآمد دارند؟ و بحث‌هایی که حول گفته‌های مدیر مالی این شرکت در خصوص «پشتیبانی دولت از وام‌های ما» پیش آمده، خود به چالش‌هایی بزرگ تبدیل شده است. به‌نظر می‌رسد که این شرکت‌ها در حال درخواست گسترش اعتبار مالی از قانون CHIPS هستند. من معتقد هستم که این تغییرات و فشارها تنها به دوش شرکت‌ها نخواهد افتاد، بلکه دولت نیز درگیر خواهد بود.»
