شرکت اسپیسایکس، ماهواره رصد زمین کره جنوبی را به همراه ۴۴ محموله دیگر در مأموریتی اشتراکی با موشک فالکون ۹ از پایگاه وندنبرگ پرتاب کرد.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، این مأموریت با نام CAS500-2 شناخته میشود و نام آن از ماهواره اصلی Compact Advanced Satellite 500-2 گرفته شده، که شرکت Korea Aerospace Industries آن را توسعه داده است. این ماهواره دومین عضو از فاز نخست برنامه CAS500 محسوب میشود که با هدف انجام مشاهدات دقیق از سطح زمین طراحی شده است.
پرتاب از سکوی Space Launch Complex 4 East در ساعت ۱۲ بامداد یکشنبه به وقت محلی انجام شد و حدود یک ساعت بعد، ماهواره CAS500-2 در مدار خورشیدآهنگ قرار گرفت. این مدار، امکان تصویربرداری مداوم از زمین را در شرایط نوری ثابت فراهم میکند و برای مأموریتهای سنجش از دور اهمیت بالایی دارد.
واحد Space Launch Delta 30 پیش از پرتاب این ماهواره اعلام کرد که این مأموریت، نمادی از همکاری فضایی میان ایالات متحده و کره جنوبی است و نقش پایگاه وندنبرگ را در فراهمسازی دسترسی به فضا برای متحدان و شرکای بینالمللی نشان میدهد. همچنین این بیانیه بر اهمیت همکاریهای صلحآمیز فضایی و تقویت ثبات منطقهای در حوزه هند-اقیانوس آرام تأکید داشت.
در این مأموریت، بوستر مرحله اول با شناسه B1071 برای سیوسومین بار مورد استفاده قرار گرفت. این بوستر پیشتر مأموریتهای متعددی از جمله پرتاب ماهواره SARah-1 آلمان، مأموریت مشترک ناسا برای مطالعه آبهای سطحی و اقیانوسها، چندین مأموریت دفتر ملی شناسایی و دهها پرتاب ماهوارههای استارلینک را انجام داده بود. این بوستر کمتر از هفت دقیقه پس از پرتاب با موفقیت در منطقه Landing Zone 4 فرود آمد و رکورد کلی فرودهای موفق اسپیسایکس را به ۶۰۸ مورد رساند.
بر اساس گزارش Korea JoongAng Daily، قرار بود این ماهواره کره جنوبی در سال ۲۰۲۲ با یک موشک روسی پرتاب شود، اما جنگ روسیه و اوکراین باعث تأخیر چندساله در اجرای این مأموریت شد. همچنین تغییر برنامه اسپیسایکس برای پرتاب مشترک با یک ماهواره دیگر باعث شد که این مأموریت به صورت مستقل انجام شود. در نتیجه، ماهواره CAS500-2 دیرتر از ماهواره CAS500-3 در مدار قرار گرفت که در سال گذشته با موشک نوری کره به فضا ارسال شد.
مرتبط: ۱۰ هواپیمای جنگنده برتر نسل پنجم حال حاضر دنیا
در کنار محموله اصلی، ۴۴ محموله دیگر نیز در این پرتاب حضور داشتند که بخش عمده آنها توسط شرکت Exolaunch مدیریت شدند. این شرکت مسئول استقرار ۲۱ ماهوار CubeSat و ۱۸ ماهواره MicroSat در دو مرحله جداگانه بود. نخستین دسته از ماهوارهها حدود ۷۶ دقیقه پس از پرتاب آزاد شدند و دسته دوم نیز حدود دو ساعت و ۲۲ دقیقه بعد در مدار قرار گرفتند.
شرکت Argotec از ایتالیا نیز هفت ماهواره HEO را در این مأموریت به فضا فرستاد. این ماهوارهها بخشی از منظومه IRIDE هستند که با حمایت آژانس فضایی اروپا توسعه یافته است. تاکنون هشت ماهواره از این سری در مدار قرار گرفتهاند و دهها شرکت ایتالیایی در توسعه این پروژه مشارکت دارند.
همچنین شش ماهواره از شرکتهای Loft Orbital و EarthDaily Analytics در این مأموریت پرتاب شدند، که بخشی از یک منظومه بزرگتر با بیش از ۲۰ ماهواره خواهند بود. این منظومه با هدف ارائه دادههای آماده تحلیل برای کاربردهای مبتنی بر هوش مصنوعی در حوزههای دولتی و تجاری طراحی شده است.
در میان دیگر محمولهها، فضاپیمای Jackal متعلق به شرکت True Anomaly نیز حضور داشت که چهارمین پرواز خود را تجربه کرد. این فضاپیما به عنوان یک سامانه مداری خودکار طراحی شده است و میتواند در مدارهای مختلف مأموریت انجام دهد. این شرکت یکی از پیمانکاران برنامه Andromeda نیروی فضایی ایالات متحده است که هدف آن توسعه یک منظومه شناسایی در مدار زمینآهنگ است.
از دیگر محمولههای این مأموریت میتوان به ماهوارههای Pelican شرکت Planet Labs، دو ماهواره ارتباطی Lynk Tower و ماهواره Drishti از شرکت GalaxEye هند اشاره کرد. این ماهواره هندی به عنوان بزرگترین ماهواره خصوصی رصد زمین این کشور شناخته میشود و از ترکیب فناوری رادار دهانه ترکیبی و تصویربرداری چندطیفی برای جمعآوری دادههای دقیق استفاده میکند.
این مأموریت بار دیگر توانمندی اسپیسایکس را در اجرای پرتابهای اشتراکی و پاسخگویی به تقاضای روبهرشد برای دسترسی به مدار نشان میدهد؛ بازاری که با افزایش نیاز به دادههای فضایی و توسعه منظومههای ماهوارهای، به سرعت در حال گسترش است.
ممرتبط: به زودی اتصال مستقیم به اینترنت ماهوارهای در گوشیها
