فهرست مطالب
شرکت اسپیسایکس پس از سیزدهمین پرواز آزمایشی استارشیپ اعلام کرد که این سامانه آمادهتر از همیشه برای اجرای برنامههای بزرگی مانند پرتاب دهها هزار ماهواره استارلینک V3 است.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، با وجود این به نظر میرسد ماموریت دو هفتهای استارشیپ در اقیانوس، برخلاف انتظار، پایان خوشی نخواهد داشت. ابرموشک استارشیپ اسپیسایکس در ۲۴ ژوئیه سیزدهمین پرواز آزمایشی خود را از پایگاه استاربیس در جنوب تگزاس آغاز کرد. این آزمایش در مجموع موفقیتآمیز بود؛ بهویژه مرحله بالایی موشک موسوم به «شیپ» که با ارتفاع ۵۲ متر، طبق برنامه در آبهای اقیانوس هند در نزدیکی سواحل غربی استرالیا فرود آمد.
حتما بخوانید: ایلان ماسک در ماه کارخانه می سازد!
شیپ در یک رکورد جدید برای نخستین بار توانست پس از بازگشت از پرواز آزمایشی، ساختار خود را حفظ کند و حتی پس از واژگونی و برخورد با امواج دریا، سالم باقی بماند. این فضاپیما همچنان در وضعیت سالم قرار دارد و تیم اسپیسایکس آن را به سمت ساحل استرالیا منتقل میکند تا اطلاعات بیشتری از وضعیت آن جمعآوری شود، اما به گفته ایلان ماسک، احتمال موفقیت عملیات بازیابی چندان زیاد نیست.
جزئیات سیزدهمین پرواز استارشیپ
ماسک روز ۷ اوت در شبکه اجتماعی X نوشت: «متاسفانه شرایط بازیابی شیپ در حال حاضر خوب به نظر نمیرسد. با وجود این، توانستیم تصاویر ارزشمندی از بخشهای کلیدی سپر حرارتی و موتورها ثبت کنیم که برای بهبودهای آینده مورد استفاده قرار خواهند گرفت.» این اظهارات پس از آن مطرح شد که اسپیسایکس در پستی، آخرین جزئیات عملیات بازیابی را منتشر کرد و تصاویر و ویدیویی از تلاش تیم خود برای انتقال فضاپیما به ساحل به اشتراک گذاشت. اسپیسایکس اعلام کرد که تیم بازیابی برای هدایت این فضاپیمای ۵۲ متری به سمت بندر، با شرایط سخت محیطی و افزایش شدت امواج دریا مواجه شده است.
مرتبط: آزمایش واقعی نسخه جدید V3 موشک استارشیپ با موفقیت انجام شد + تصویر
استارشیپ با ارتفاع حدود ۱۲۴ متر در حالت کامل، بزرگترین و قدرتمندترین موشک ساختهشده در تاریخ محسوب میشود. این سامانه از دو بخش اصلی (مرحله بالایی «شیپ» و تقویتکننده عظیم «سوپر هوی») تشکیل شده است. هر دو بخش برای استفاده مجدد کامل و سریع طراحی شدهاند؛ قابلیتی که اسپیسایکس آن را گامی انقلابی برای کاهش هزینهها و تغییر آینده صنعت فضایی میداند. یکی از مهمترین عوامل برای تحقق استفاده مجدد سریع از استارشیپ، سپر حرارتی مرحله بالایی آن، یعنی «شیپ»، است؛ سامانهای حیاتی که هنگام عبور فضاپیما از جو زمین در مسیر بازگشت، از آن در برابر دماهای بسیار بالا محافظت میکند. ایلان ماسک پیشتر توسعه این سپر حرارتی را شاید بزرگترین مانع در مسیر عملیاتی شدن استارشیپ دانسته بود، اما اکنون به نظر میرسد پس از سیزدهمین پرواز این چالش بزرگ تا حد زیادی برطرف شده است.
ماسک در جریان گزارش مالی سهماهه اسپیسایکس در روز ۴ اوت گفت: «نمیخواهم با این حرف بدشانسی بیاورم، اما فکر میکنم در این مقطع میتوانم بگویم مشکل سپر حرارتی حل شده است.» طبیعی بود که استارشیپ و سیزدهمین پرواز آزمایشی آن بخش مهمی از این نشست را به خود اختصاص دهند. این موشک عظیم، محور برنامههای آیندهنگرانه اسپیسایکس محسوب میشود؛ برنامههایی که از ایجاد و بهرهبرداری یک منظومه ماهوارهای مبتنی بر هوش مصنوعی با یک میلیون ماهواره در مدار زمین حکایت دارند. پرواز سیزدهم در بسیاری از جنبهها مشابه آزمایشهای قبلی استارشیپ بود؛ مأموریتی زیرمداری که در پایان آن بوستر سوپر هوی در خلیج مکزیک فرود آمد و مرحله بالایی شیپ در اقیانوس هند به زمین نشست.
منظومه ماهوارهای استارلینک
خبر پیشنهادی: پروژه محرمانه آمریکا برای ساخت بمبافکن عمودپرواز راکتی
با وجود این، سیزدهمین پرواز استارشیپ علاوه بر ثبت نخستین تجربه باقی ماندن شیپ روی آب و تبدیل موقت آن به یک «کشتی فضایی»، یک نقطه عطف مهم دیگر نیز داشت. مرحله بالایی استارشیپ در طول حضور خود در فضا موفق شد ۲۰ ماهواره عملیاتی استارلینک V3 را مستقر کند؛ ماهوارههایی بزرگتر و پیشرفتهتر که نسل آینده شبکه اینترنت ماهوارهای اسپیسایکس را تشکیل میدهند. هرچند این ماهوارهها در ۲۴ ژوئیه خیلی زود دوباره وارد جو زمین شدند، اما پرواز سیزدهم نمایشی از مسیر آینده اسپیسایکس بود. این شرکت قصد دارد منظومهای متشکل از حدود ۱۰۰ هزار ماهواره استارلینک V3 ایجاد کند؛ شبکهای عظیم که قرار است با کمک استارشیپ به مدار زمین منتقل شود.
