استفاده از مو برای تشخیص بیماری قلبی عروقی

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که میزان گلوکوکورتیکوئید (نوعی از هورمون‌های استروئیدی)که در پاسخ به استرس ترشح می‌شود و در مو افراد وجود دارد، ممکن است معیاری برای ابتلا به بیماری قلبی عروقی (CVD) در آینده باشد.

به گزارش تکناک، دکتر الین ون در والک، نویسنده اصلی این مطالعه گفت: شواهد زیادی وجود دارد که استرس مزمن عاملی جدی در تعیین سلامت کلی است. اکنون یافته‌های ما نشان می‌دهد که افرادی که میزان گلوکوکورتیکوئید موی بالاتری دارند، به‌طور قابل‌توجهی بیشتر در معرض ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی هستند.

دانشمندان به طور فزاینده ای از میزان فعالیت طولانی مدت کورتیزول موهای سر و شکل غیرفعال آن که کورتیزون مو نام دارد، به عنوان نشانگرهای زیستی استفاده می کنند.

مطالعات گذشته نشان داده اند که هورمون های استرس کورتیزول و کورتیزون بر متابولیسم و ​​توزیع چربی بدن تأثیر می گذارد. با این حال، تحقیقات زیادی در مورد میزان هورمون استرس و تأثیر آنها بر پیامدهای طولانی مدت بیماری قلبی عروقی انجام نشده است.

بنابراین در مطالعه جدید، محققان میزان کورتیزول و کورتیزون را در 6341 نمونه مو از مردان و زنان بالغ (18 سال و بالاتر) را در یک مطالعه چند نسلی شامل بیش از 167000 شرکت کننده از جمعیت شمالی هلند، بررسی کردند.

شرکت‌کنندگان به‌طور متوسط ​​5 تا 7 سال به منظور ارزیابی رابطه طولانی‌مدت بین میزان کورتیزول و کورتیزون و بروز بیماری قلبی عروقی در نمونه‌های گرفته‌شده از موهایشان تحت نظر قرار گرفتند. در این بازه زمانی، 133 نمونه بیماری بیماری قلبی عروقی رخ داد.

این مطالعه بیشتر برای عوامل مرتبط با افزایش خطر CVD از جمله سن، جنسیت، وزن، وضعیت سیگار کشیدن، فشار خون و دیابت نوع 2 تنظیم شد.

نتایج این تحقیق نشان داد افرادی که میزان کورتیزون بالاتری داشتند، دو برابر بیشتر در معرض خطرات قلبی عروقی مانند سکته مغزی یا حمله قلبی بودند و این احتمال در افراد 57 سال یا کمتر، بیش از سه برابر بود.

پروفسور الیزابت ون روسوم، محقق اصلی این مطالعه در بیانیه ای گفت: امید ما این است که تجزیه و تحلیل مو افراد در نهایت به عنوان یک آزمایش، مفید باشد که این مسئله می تواند به پزشکان کمک کند تا مشخص کنند کدام افراد ممکن است در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری های قلبی عروقی باشند. شاید در آینده هدف قرار دادن اثرات هورمون های استرس در بدن بتواند به یک هدف درمانی جدید برای بیماری های قلبی عروقی تبدیل شود.