آتشفشان قطب جنوب؛ کوه وحشتی که دیگر خطرناک نیست

از آتشفشان قطب جنوب با عنوان کوه وحشت یاد می کنند اما آنقدر‌ها هم که از نامش پیدا‌ست وحشتناک نیست.

به گزارش تکناک، از منظر زمین‌شناسی، این آتشفشان در ضلع شرقی جزیره راس قرار دارد و یک آتشفشان بی خطر سپری است که از مخروط‌های آذرآواری و گنبد‌های گدازه‌ای تشکیل شده است.
با این وجود، اکنون آتشفشان خاموش شده است به این معنی که دانشمندان احتمال فوران مجدد آن را بعید می‌دانند. آخرین فوران شناخته‌شده در پلیستوسن رخ داد، در دوره زمین‌شناسی که از حدود 25800000 تا 11700 سال پیش ادامه داشت. علاوه براین، جوان‌ترین سنگ‌های آذرین کوه تقریباً یک میلیون سال قدمت دارند. در مقابل، کوه مجاور اربوس که تصور می‌شد جنوبی‌ترین آتشفشان فعال در جهان باشد شامل یک دریاچه گدازه‌ای داغ با دهانه آتشفشانی آن است.
در ارتفاع 3262 متری (10702 فوتی) بالاتر از سطح دریا، مقیاس کوه وحشت ممکن است برای برخی افراد دلهره‌آور باشد. نمای بالا ارتفاع سطح کوه را در امتداد مسیری نزدیک به قله آن نشان می‌دهد. داده‌های مربوط به مشخصات ارتفاعی در 17 ژوئن 2021 با سیستم ارتفاع‌سنج لیزری توپوگرافی پیشرفته (ATLAS) در NASA’s Ice، کلاد و ماهواره ارتفاع زمینی 2 (ICESat 2) بدست آمد.

توجه داشته باشید که سمت چپ نما (جنوب جزیره) کمی بالا‌تر از سمت راست (شمال جزیره) است. این به دلیل آن است که سکوی یخی راس بالاتر از سطح دریا نسبت به یخ دریا قرار دارد. برای مرجع، مسیر مداری ماهواره بر روی یک تصویر رنگی طبیعی که در 8 نوامبر 2021 توسط تصاویر سنجنده زمینی (OLI 2) در لندست 9 بدست آمده است، قرار گرفته است.
کوه وحشت آنقدر بلند نیست که مانع از صعود مردم به قله و اسکی در دامنه‌های آن شود. حتی کوه اربوس، بلند‌تر از دو قله در اتفاع 3794 متری (12448 فوتی) از سطح دریا، تعداد زیادی از کوهنوردان را به خود جلب کرده است. از دور، دو آتشفشان بلند جزیره، منظره‌ای را برای دانشمندانی به وجود می‌آورد که در نوک جنوبی جزیره در ایستگاه مک‌مردو و پایگاه اسکات کار می‌کنند.
نام کوه وحشت به هیچ یک از ویژگی‌های فیزیکی آن ارتباطی ندارد.
در عوض، در سال 1841 توسط سر جیمز کلارک راس به نام کشتی‌اش، HMS Terror نامگذاری شد. هم HMS Terror و هم HMS Erebus بخشی از سفر‌های قطبی متعدد بودند، از جمله سه سفر به آب‌های قطب جنوب بین سال‌های 1840 و 1843.
تصاویر رصدخانه زمینی ناسا توسط جاشوا استیونز، با استفاده از داده‌های لندست از سازمان زمین‌شناسی ایالات‌متحده و داده‌های آیس‌ست 2 از مرکز ملی برف و یخ را می توانید مشاهده کنید.