این پروتئین ایمنی می تواند درمان سرطان باشد

01

از 02

نقش PD-1 در بیماری‌های خودایمنی و کشف دیمریزاسیون

سیگنال‌دهی PD-1 در بیماری‌های خود ایمنی مانند آرتروز، لوپوس و دیابت نوع 1 کند می‌شود، به‌طوری که عملکرد سلول‌های ایمنی کنترل نشده باعث ایجاد التهاب می‌شود که می‌تواند به بافت‌ها آسیب برساند. اکنون مشخص شده است که آگونیست‌ها که داروهایی هستند که PD-1 را تحریک می‌کنند، در آزمایش‌های بالینی امیدوارکننده هستند.

بسیاری از نقاط بازرسی ایمنی، گیرنده‌هایی روی سطح سلول‌های T هستند که برای ترجمه اطلاعات اتصال از خارج سلول به بخش سیگنال‌دهی گیرنده در داخل سلول عمل می‌کنند. اتصال بخش بیرونی سلول PD-1 با بخش داخلی، بخش گذرنده است. بسیاری از گیرنده‌های ایمنی به صورت جفتی یا دایمر عمل می‌کنند، اما تا به امروز تصور می‌شد که PD-1 به تنهایی و نه به شکل دایمر عمل می‌کند.

نتایج مطالعه نشان داد که PD-1 یک دایمر را از طریق فعل و انفعالات بخش گذرنده خود تشکیل می‌دهد. محققان می‌گویند این یافته در تضاد شدید با سایر گیرنده‌های ایمنی است که معمولاً از طریق بخشی از گیرنده خارج از سلول، دایمرها را تشکیل می‌دهند.

آزمایش‌های بیشتر سلول‌های ایمنی در موش‌ها نشان داد که تشویق PD-1 برای تشکیل دایمرها، به‌ویژه در حوزه گذر غشایی اما نه در نواحی بیرونی یا داخلی آن، توانایی آن را برای سرکوب فعالیت سلول‌های T افزایش می‌دهد، در حالی که کاهش دایمر شدن غشایی، توانایی PD-1 را برای مهار فعالیت سلول‌های ایمنی کاهش می‌دهد.

دکتر فیلیپس الیوت، محقق و پزشک دانشمند ارشد این مطالعه گفت: مطالعه ما نشان می‌دهد که گیرنده PD-1 به‌عنوان دایمرهایی که توسط فعل و انفعالات درون حوزه گذر غشایی بر روی سطح سلول‌های T هدایت می‌شوند، عملکرد بهینه‌ای دارد و این یافته دقیقا برخلاف این عقیده است که PD-1 یک مونومر است.

02

از 02

پیامدهای ایمونوتراپی و درمان بیماری‌های خودایمنی

محقق ارشد این مطالعه، دکتر جون وانگ گفت: یافته‌های ما بینش‌های جدیدی را در مورد عملکرد مولکولی پروتئین سلول‌های ایمنی PD-1 ارائه می‌دهد که برای توسعه نسل فعلی ایمونوتراپی‌های ضد سرطان بسیار مهم است و در طراحی و توسعه نسل بعدی ایمنی‌درمانی‌ها ضروری است.

وانگ افزود: هدف ما استفاده از دانش جدید خود درباره عملکرد PD-1 است تا ببینیم آیا ضعیف کردن دیمریزاسیون یا جفت‌شدگی آن، بهبودی در تاثیر درمان‌های ایمونوتراپی ضد سرطان را فراهم می‌کند یا خیر و ببینیم که تقویت دیمریزاسیون آن در طراحی داروهای آگونیست کمک می‌کند تا سلول‌های T به‌سرعت فعال نشده را تسکین دهد و التهابات مشاهده شده در بیماری‌های خودایمنی کاهش دهد. در حال حاضر، تلاش‌های تحقیقاتی به تقويت تعاملات PD-1 با ليگاندهای خود يعني مولكول‌های سيگنال‌دهنده كه در محروم كردن عملكرد سلول‌ T نقش دارند، متمرکز شده‌اند.

این مطالعه نشان می‌دهد که تلاش‌ها برای طراحی داروهای بهتر باید بر افزایش یا کاهش دیمریزاسیون PD-1 به‌منظور دستکاری عملکرد سلول‌های T متمرکز شود.

از جمله یافته‌های دیگر این مطالعه این بود که یک تغییر واحد در ساختار اسید آمینه بخش گذرنده می‌تواند عملکرد مهاری PD-1 در پاسخ‌های ایمنی را افزایش یا کاهش دهد. محققان تحقیقات بیشتری را در مورد مهارکننده‌ها و آگونیست‌های PD-1 برنامه‌ریزی می‌کند تا ببینند آیا می‌توانند درمان‌های مؤثرتر و یک طراحی منطقی را برای سرطان و اختلالات خودایمنی انجام دهند یا خیر.