افزایش نگرانی‌ها از شیوع یک قارچ غیرعادی در بیمارستان‌ها

آیا تا به حال در مورد قارچ کاندیدا اوریس( Candida auris )شنیده اید؟ اگر نه، به احتمال زیاد شما تنها نیستید، زیرا این موجود جدید هنوز توجه زیادی را به خود جلب نکرده است.

به گزارش تکناک، داستان قارچ کاندیدا اوریس در سال 2009 آغاز می شود،زمانی که یک زن ژاپنی 70 ساله در بیمارستان سالمندان متروپولیتن توکیو بستری می شود.

گوش او گاهی چیزی ترشح می کرد و پزشکان به طور معمول از یک پنبه برای جمع آوری نمونه ها استفاده می کنند.برای تعیین اینکه چه چیزی باعث عفونت می شود،محققان این نمونه را تجزیه و تحلیل کردند.

معلوم شد که مخمری متفاوت از سایر مخمرهای شناخته شده در اینجا نقش دارد. همه ما درباره مخمر نانوایی که یک میکروارگانیسم آشنا است که برای تهیه نان استفاده می شود،شنیده ایم . Candida auris و سایر گونه های مخمر بسیار متفاوت هستند.این مخمرها باعث عفونت های جدی و مداوم می شوند که درمان آن با آنتی بیوتیک های شناخته شده دشوار است.

شیوع بیماری در بیمارستانی در لندن

برخلاف تمام انتظارات، Candida auris به طور غیرعادی در برابر استرس مقاوم بود. این یافته آنقدر عجیب است که پزشکان تصمیم می گیرند آن را در یک مجله علمی ثبت کنند.آنها آن را بخاطر محلی که در آن کشف شد، Candida auris می نامند .auris در زبان لاتین به معنای گوش است.از آن زمان،این مخمر به تمام قاره ها گسترش یافته است. بیماران قربانی این مخمر همیشه افراد ضعیف هستند و گزارشات این بیماری تقریباً همیشه در بیمارستان ها ثبت می شوند.

به عنوان مثال، بیمارستان رویال برومپتون در لندن در سال 2015 یک بیمار مبتلا به عفونت حاد کاندیدا اوریس خارج از کنترل داشت. تیم پزشکی به مدت سه ماه تمام تلاش خود را برای خلاص شدن از شر این عفونت  انجام داده بود و در نهایت یک حمله اسپری یک هفته ای را آغاز کردند. آنها تمام سطوح اتاق های آلوده را با پراکسید هیدروژن اسپری کردند به این امید که این اسپری به تمام شکاف ها و گوشه ها درز کند.

دستگاه اسپری به مدت یک هفته کار کرد و برای آزمایش اینکه آیا هنوز میکروارگانیسم‌هایی زنده مانده‌اند، صفحه‌ای با پوشش ژل در وسط اتاق قرار داده شد. هر میکروارگانیسمی که بتواند از هجوم اسپری در طی یک هفته مقاومت کند به سمت ژل کشیده می شود  بنابراین وجود خود را آشکار می کند.

اولین مورد در دانمارک

در سال 2022، یک فرد دانمارکی از آفریقای جنوبی به کشورش بازگشت تا در بیمارستانی در دانمارک بستری شود. این فرد چندین زخم داشت که باید درمان می شد و پزشکان آفریقای جنوبی Candida auris را روی پوست بیمار کشف کرده بودند.

وجود قارچ (fungus : biological kingdom, separate from plants and animals) روی پوست به خودی خود خطرناک نیست، قارچ ها فقط زمانی که وارد جریان خون شوند خطرساز می شوند، اما بیمارستان دانمارک اقدامات ایمنی بیشتری را برای اطمینان از عدم سرایت قارچ کاندیدا اوریس به سایر بیماران در بیمارستان انجام داد که شامل بستری در دو اتاق به طوری که اتاقی جدا برای تجهیزات مورد نیاز معاینه نیز وجود داشت و با این کار اطمینان حاصل شد که بیمار مجبور نیست به بخش های دیگر منتقل شود.

برای رسیدن به این دو اتاق مجزا،کارکنان باید از دو قفل عبور می کردند.زمانی که بیمار درمان و ترخیص شد،در مدت 24 ساعت همه چیز در اتاق ها و کمدها ضدعفونی شد.

تاکنون 4مورد در دانمارک شناسایی شده است

بیمار بعدی که در یکی از این دو اتاق بستری شد، تنها پنج ساعت در آنجا ماند، اما همین مدت زمان کافی بود تا بیمار به Candida auris مبتلا شود.

مایکن کاولینگ آرندروپ، پروفسور و رئیس واحد قارچ شناسی موسسه Statens در دانمارک، که این موارد را شناسایی کرده است،گفت:درک این که چگونه ممکن است این اتفاق بیفتد دشوار است.

تا به امروز، چهار مورد کاندیدا اوریس در دانمارک ثبت شده است که همه آنها از سال 2022 شروع شده اند. سه مورد این قارچ روی پوست افرادی پیدا شد که از خارج از کشور به کشور بازگشته‌اند،این در حالی است که مورد چهارم یعنی بیماری که پس از پنج ساعت بستری در اتاق بیمارستان از طریق خون آلوده شده بود.

روش های درمانی بهتری مورد نیاز است

ماریا شومک از گروه تحقیقاتی دانیل وستنر،گفت: مشکل این مخمر این است که از بین بردن آن بسیار سخت است. این مخمر مقاوم است و بنابراین شما در معرض خطر عفونت های جدی هستید که قابل درمان نیستند.

وی افزود: انواع زیادی دارو در بازار وجود دارد که می تواند با عفونت های قارچی مبارزه کند،از جمله کاندیدا اوریس. اما تاثیر آنها به مرور کمتر و کمتر می شود زیرا Candida auris در ایجاد مقاومت بسیار خوب است، بنابراین تنها چالش در حال حاضر تولید داروهای بهتری است که تاثیرگذار باشند. این موضوع به معنای تولید دارویی است که نه تنها رشد مخمر را مهار می کند بلکه در واقع سلول های مخمر باقی مانده را نیز از بین می برد.

داروهای موجود علیه کاندیدا اوریس و سایر مخمرها با پتانسیل کشتن سلول ها اغلب بر اساس پلی ین ها هستند. پلی ین ها گروهی از مواد هستند که به طور طبیعی در باکتری های خاصی به عنوان بخشی از سیستم دفاعی ذاتی آنها یافت می شوند. پلی ین ها را می توان از باکتری ها برای مصارف پزشکی استخراج کرد.

آیا می توان سیستم دفاعی طبیعی را بهبود بخشید؟

ماریا شومک به این موضوع اشاره می کند که مکانیسم هایی که توسط آن پلی ین ها،مخمر را از بین می برند، به خوبی درک نشده اند.با این حال، این موضوع برای توسعه داروهای جدید و بهبود یافته های مبتنی بر پلی‌ین ضروری است.

ماریا زومک گفت: ما در حال کار بر روی درک نحوه عملکرد پلی ین های خود طبیعت هستیم.

این کار در گروه تحقیقاتی دانیل وستنر در گروه بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی انجام می‌شود.این گروه در آزمایشگاه خود از میکروسکوپ پیشرفته برای بررسی اینکه چه اتفاقی برای سلول مخمر در صورت حمله پلی ین ها می افتد، استفاده می کنند.این گروه با همکارانش در شیمی نظری و محاسباتی، پیتر راینهولت و یاکوب کونگستد، همکاری کرده است و همچنین با دو تیم تحقیقاتی آلمانی در دانشگاه لایپزیگ و دانشگاه هومبولت برلین کار می کند.

حمله دقیق در سلول

محققان با سلول‌های واقعی کاندیدا اوریس کار نمی‌کنند،بلکه با نمونه های بی‌ضرر کار می‌کنند که در معرض پلی‌ ین‌های قارچ‌کش Natamycin قرار می‌گیرند.

ماریا شومک توضیح داد: ما به چیزهایی مانند اینها علاقه مندیم.چگونه پلی ین ها از غشای سلولی عبور می کنند؟ چگونه به ارگوسترول که زیرگروهی از استروئیدها و هدف حمله پلی‌ین‌ها است متصل می‌شوند و با آن تعامل می‌کنند.