این ربات تمرکز دانش آموز در کلاس درس را بالا می برد

 محققان یک ربات برای کلاس درس ساخته اند که کمک می کند تا بچه های دارای ناتوانی های یادگیری با افزایش تمرکز آموزش موثرتری داشته باشند.

به گزارش تکناک، دانش‌آموزان دارای ناتوانی‌های یادگیری (LD) با فراگیری مهارت‌های خاصی مانند خواندن، نوشتن یا ریاضیات دست و پنجه نرم می‌کنند و اغلب برای پر کردن شکاف‌های آموزشی به حمایت فردی و اضافی نیاز دارند.

تیمی از محققان و کارشناسان دریافته‌اند که یک ربات ( robot ) کوچک و بامزه ممکن است به کودکان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری کمک کند تمرکز خود را حفظ کنند.

دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری حین فرایند آموزش بسیار  مستعد حواس پرتی هستند. به این معنی که آنها می توانند برای متمرکز ماندن روی یک کار تلاش کنند، بی قرار شوند و از تکمیل کار خودداری کنند. ثابت شده است که مداخلات یک به یک برای دانش آموزان مبتلا به LD مفید است.

در حالی که محققان معرفی ربات های اجتماعی به کلاس درس را برای ارائه حمایت شخصی از کودکان با و بدون بیماری LD مطالعه کرده اند، بیشتر تحقیقات قبلی بر روی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD) متمرکز شده است. مطالعات کمی در مورد استفاده از ربات ها برای کمک به کودکان مبتلا به LD در محیط آموزشی انجام شده است.

در این تحقیق سه محقق از دانشگاه واترلو در انتاریو کانادا، دو متخصص از انجمن ناتوانی‌های یادگیری در ونکوور کانادا و یک ربات انسان‌نما با نام QT حضور داشتند.

QT در سال 2016 متولد شد. QT زاییده افکار دانشمندانی چون دکتر پویان ضیافتی و دکتر آیدا نظری خرم است و اولین رباتی بود که به طور خاص به عنوان ابزاری برای کمک به کودکان مبتلا به ASD ساخته شد. این ربات می تواند با سر و بازوهای خود ژست بگیرد، حالات چهره را نشان دهد و صحبت کند.

بر اساس تحقیقات قبلی، تیم می‌خواست نحوه تعامل دانش‌آموزان مبتلا به LD را با یک ربات اجتماعی و اینکه چگونه معرفی یک ربات به کلاس درس بر دانش‌آموزان و معلمان تأثیر می‌گذارد، تجزیه و تحلیل کند.

16 دانش آموز بین 7 تا 12 سال با تشخیص مشکوک یا تایید شده LD و مشکل خواندن در این تحقیق جدید شرکت کردند. هشت نفر از این افراد با ربات QT آموزش داشتند، در حالی که هشت نفر دیگر به عنوان گروه کنترل عمل می کردند.

محققان یک برنامه کاربردی تحت وب برای مربیان ایجاد کردند که پروتکلی را برای دانش آموزان فراهم می کرد که شامل فعالیت های گرم کردن، بازی ها و تمرینات تنفسی بود. برنامه بر روی یک تبلت بارگذاری شد و به مربیان اجازه می داد ربات QT را کنترل کنند.

در حالی که مربیان ربات (mechanical or virtual artificial agent carrying out physical activities, which can be guided by an external control device or the control may be embedded within ) را کنترل می کردند، QT زمانی که توسط مربی فعال می شد به طور مستقل عمل می کرد. ربات اهدافی را تعیین می‌کرد و اگر دانش‌آموز از مسیر خارج می‌شد، از استراتژی‌هایی مانند بازی، شوخی، تمرین‌های تنفسی و حرکت فیزیکی برای تغییر جهت تمرکز دانش‌آموز استفاده می‌کرد.

مربیان تعاملات خود را ثبت کردند، از جمله اینکه آیا اهداف آموزشی جلسه محقق شده است یا خیر؟ همچنین مقدار زمانی که دانش آموزان در خارج از کار اصلی صرف می کنند و راهبردهای که برای متمرکز کردن دانش آموزان استفاده شده است. دانش‌آموزان می‌توانستند درباره تجربه خود با این ربات بازخورد ارائه کنند.

این مطالعه نشان داد که دانش‌آموزانی که در جلسات QT شرکت کردند، رفتارهای خارج از وظیفه کمتری داشتند و مشارکت بیشتری نشان دادند. دانش‌آموزان ربات را دوستانه، باهوش و لذت‌بخش می‌دانستند و مایلند در جلسات آینده با QT درگیر شوند.

بازخورد مربیان نشان داد که تا حد زیادی، آنها مداخله ربات را در حفظ تمرکز و تعامل دانش‌آموزان مؤثر و مفید می‌دانستند.

دکتر کرستین داوتنهان، استاد مهندسی برق و رایانه و نویسنده این مطالعه گفت: قطعا پتانسیل زیادی برای استفاده از ربات ها در سیستم آموزش عمومی وجود دارد. به طور کلی، یافته‌ها حاکی از آن است که ربات تأثیر مثبتی بر دانش‌آموزان دارد.

مطالعات بیشتر با استفاده از QT برای بررسی کاربرد یادگیری به کمک ربات برای کودکان دارای ناتوانی یادگیری برنامه ریزی شده است.