پروبیوتیک ها می توانند درمان ام اس باشند

دانشمندان در مطالعات خود بر روی موش ها نشان داده اند که پروبیوتیک هایی که به صورت خاصی طراحی شده اند می توانند التهاب مغز مرتبط با بیماری هایی مانند ام اس را کاهش دهند.

به گزارش تکناک، این مطالعه به درمان‌های بالقوه جدیدی برای بیماری‌های مزمن سخت اشاره می‌کند که ممکن است به سادگی خوردن یک قرص باشد.

ممکن است کاملاً اندام های مجزایی به نظر برسند، اما تحقیقات نشان می‌دهد که روده و مغز عمیق‌تر از آنچه فکر می‌کردیم به هم مرتبط هستند. بیماری‌های عصبی مانند پارکینسون و آلزایمر ممکن است در واقع از روده شروع شوند و به نظر می‌رسد سلامتی یک جاده دو طرفه بین آنها باشد.

در یک مطالعه جدید، محققانی از بیمارستان زنان و دانشکده پزشکی هاروارد بررسی کردند که چگونه هدف قرار دادن روده می تواند به درمان ام اس کمک کند. به عنوان یک بیماری خودایمنی، ام اس زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن بیمار به اشتباه به پوشش محافظ میلین اطراف اعصاب حمله کند. به لطف سد خونی مغزی مهم و غیرقابل عبور که اکثر مولکول‌ها، از جمله داروها را مسدود می‌کند، درمان ام اس می‌تواند مشکل باشد.

این تیم تحقیقاتی سلول‌های دندریتیک که سلول‌های ایمنی رایج در دستگاه گوارش و فضاهای اطراف مغز هستند را مورد مطالعه قرار دادند. این سلول ها به سیستم ایمنی کمک می‌کند که بین پاتوژن‌های خطرناک و مولکول‌های بی‌ضرر از جمله سلول‌های بدن تمایز قائل شوند. با انجام این کار، آنها یک مسیر بیوشیمیایی را کشف کردند که سلول های دندریتیک می توانند از آن برای جلوگیری از آسیب خود ایمنی استفاده کنند.

فرانسیسکو کوئینتانا، نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: مکانیسمی که ما پیدا کردیم مانند ترمزی برای سیستم ایمنی است. این مکانیزم در بسیاری از ما فعال است، اما در افراد مبتلا به بیماری های خودایمنی، این سیستم ترمز با مشکلاتی مواجه است، به این معنی که بدن راهی برای محافظت از خود در برابر سیستم ایمنی خودش ندارد.

با بررسی دقیق تر، محققان دریافتند که سلول های دندریتیک مولکولی به نام لاکتات تولید می کنند تا این سیستم ترمز را فعال کند. بنابراین، آنها باکتری‌ها را برای تولید لاکتات مهندسی ژنتیکی کردند و سپس آنها را روی موش‌های مبتلا به بیماری شبیه ام‌اس آزمایش کردند تا ببینند آیا می‌توان از آنها به عنوان یک پروبیوتیک برای کاهش اثرات منفی استفاده کرد یا خیر؟

آنها دریافتند که لاکتات حملات خود ایمنی سلول‌های T حیوانات را سرکوب می‌کند و اثرات بیماری را در مغز کاهش می‌دهد. نکته مهم این است که هیچ یک از باکتری ها در جریان خون یافت نشد، که نشان می دهد نوعی سیگنال بیوشیمیایی بین روده و مغز رخ می دهد.

البته، نتایج مطالعات روی موش های آزمایشگاهی لزوماً به انسان مرتبط نمی‌شود، بنابراین قبل از استفاده از چنین درمانی در کلینیک، کارهای بیشتری باید انجام شود. اما این تیم امیدوار است که در نهایت، کنترل ام اس و سایر بیماری‌های خودایمنی به سادگی مصرف قرص‌ها باشد.

کوینتانا گفت: ما در دهه‌های اخیر آموخته‌ایم که میکروب‌های روده تأثیر قابل‌توجهی بر سیستم عصبی مرکزی دارند. یکی از دلایلی که در این مطالعه بر روی ام اس تمرکز کردیم این بود که مشخص کنیم آیا می‌توانیم از این تأثیر در درمان بیماری‌های خودایمنی مغز استفاده کنیم یا خیر؟ نتایج نشان می دهد که ما می توانیم.

توانایی استفاده از سلول‌های زنده به‌عنوان منبع دارویی در بدن، پتانسیل فوق‌العاده‌ای برای ایجاد درمان‌های شخصی‌تر و دقیق‌تر دارد. اگر این میکروب‌هایی که در روده زندگی می‌کنند به اندازه کافی قدرتمند باشند که بر التهاب مغز تأثیر بگذارند، مطمئن هستیم که می‌توانیم قدرت آنها را در جاهای دیگر نیز مهار کنیم.

این تحقیق در مجله Nature منتشر شد.