کشف رابطه استرس مزمن و خطر ابتلا به آلزایمر

استرس مزمن می تواند عوارض قابل توجهی بر بدن داشته باشد، از جمله خطرات چاقی، سفیدی مو، فشار خون بالا، دیابت و بیماری های قلبی عروقی.

به گزارش تکناک، در کنار این عوارض بررسی ها نشان می دهد استرس مزمن به همان اندازه برای مغز ما نیز مضر است.

محققان موسسه کارولینسکا با استفاده از پایگاه داده مراقبت های بهداشتی منطقه استکهلم، 44447 بیمار بین 18 تا 65 سال را بررسی کردند که در سال های 2012-2013 به سیستم اضافه شدند و استرس مزمن و یا افسردگی مزمن در آنها تشخیص داده شد. استرس مزمن به هر استرسی گفته می شود که علائم آن به مدت شش ماه یا بیشتر ادامه داشته باشد.

پس از هشت سال نظارت، بیماران مبتلا به استرس مزمن در مقایسه با گروهی متشکل از 1362548 نفر در محدوده سنی مشابه، بیش از دو برابر احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر یا نوعی اختلال مغزی را داشتند. اگر استرس مزمن با افسردگی همراه باشد، این خطر تا چهار برابر افزایش می یابد.

دکتر اکسل کارلسون، نویسنده این مطالعه گفت: خطر هنوز بسیار کوچک است و علت آن ناشناخته است. اما این یافته از این جهت مهم است که ما را قادر می سازد تا تلاش های پیشگیرانه را بهبود بخشیم و ارتباط با سایر عوامل خطرناک زوال عقل را درک کنیم.

مطالعات قبلی ارتباط بین استرس مزمن، افسردگی و زوال عقل را پیشنهاد کرده اند. این تحقیق نشان می‌دهد که افرادی که استرس مزمن دارند، در دهه بعد بیشتر به بیماری آلزایمر مبتلا می‌شوند. همچنین با توجه به بازه سنی مناسب افراد مورد مطالعه، این ارتباط نگران کننده است.

دکتر کارلسون می‌گوید: برای افراد در این گروه سنی، ابتلا به زوال عقل بسیار غیرمعمول است، بنابراین ما باید همه عوامل خطرناک احتمالی برای این بیماری را شناسایی کنیم. ما در این تحقیق نشان می‌دهیم که این تشخیص در افرادی که از استرس مزمن یا افسردگی رنج می‌برند شایع‌تر است، اما اگر بخواهیم علیت را در آنجا نشان دهیم، به مطالعات بیشتری مورد نیاز است.

اگرچه این تحقیق علت و معلول را نشان نمی‌دهد و سایر رفتارهای سبک زندگی را در نظر نمی‌گیرد، اما به ضرورت برخورد با این مسائل فوری سلامت یعنی استرس مزمن و افسردگی و همچنین توسعه روش‌هایی برای نظارت بر افراد در خطر برای شناسایی زودهنگام نشانه‌های علائم زوال عقل اولیه، اشاره می‌کند.

همچنین این مطالعه اهمیت شناسایی و درمان استرس مزمن و همچنین در نظر گرفتن آن به عنوان یک بیماری سلامتی جدی و نه فقط جنبه اجتناب ناپذیر زندگی روزمره، روشن می کند.

این مطالعه در مجله Alzheimer’s Research & Therapy منتشر شد.