این چاپگر سه بعدی ضایعات غذا را به ظروف کاربردی تبدیل می‌ کند

01

از 04

تشویق به بازیافت خلاقانه در خانه

طراح این پروژه، بیرو کائو، در وب‌سایت خود نوشته است: این محصول فقط بازیافت انجام نمی‌دهد، بلکه مشارکت روزمره مردم در حفظ محیط‌زیست را ترویج می‌کند.

برای استفاده از این چاپگر، فقط کافی است کاربر با اپلیکیشن همراه آن، از زباله‌های غذایی عکس بگیرد. سپس هوش مصنوعی نوع زباله را تشخیص می‌دهد و پیشنهادهایی برای چاپ اشیای مختلف ارائه می‌کند؛ از لیوان و قاشق گرفته تا موارد خاص‌تر.

02

از 04

تبدیل زباله به خمیر زیست‌پلاستیکی قابل چاپ

این چاپگر هوشمند با استفاده از مواد طبیعی، ضایعات مختلف را به یک خمیر قابل تجزیه زیستی تبدیل می‌کند. سپس این خمیر از طریق یک سیستم پیشرفته حرارتی که دارای سه نازل رباتیکی است، به شکل دلخواه درمی‌آید و جسم مورد نظر ساخته می‌شود. در نهایت، با فشردن یک دکمه، محصول نهایی به راحتی از دستگاه خارج می‌شود.

این چاپگر به دلیل سادگی در استفاده، حتی برای افرادی که هیچ تجربه‌ای از چاپ سه‌بعدی ندارند، کاملاً مناسب است.

بر اساس آمار سازمان حفاظت از محیط‌زیست آمریکا (EPA)، فقط در سال ۲۰۱۹ بیش از ۶۶ میلیون تُن ضایعات غذایی تولید شد که بیشتر آن به محل دفن زباله رفت و معادل انتشار دی‌اکسید کربن ۴۲ نیروگاه زغال‌سنگ، به تغییرات اقلیمی دامن زد.

این چاپگر تلاش می‌کند قبل از رسیدن زباله به سطل، آن را به اشیای مفید خانگی تبدیل کند و چرخه‌ای بسته و پایدار در بازیافت ایجاد کند.

03

از 04

فناوری آینده‌نگر برای همه خانه‌ها

علاوه بر کاربری ساده و قابل تنظیم، کاربران می‌توانند طرح، رنگ و بافت نهایی اشیاء را بر اساس نوع ضایعات انتخاب کنند. این انعطاف، تجربه‌ای شخصی و جذاب از بازیافت ارائه می‌دهد.

کائو و تیمش این روزها مشغول آزمایش این چاپگر نوآورانه هستند. آنها تصمیم دارند طرح اولیه‌ی این فناوری را در شهر کمبریج اجرا کنند و هدف آنها نجات بیش از ۱۵ میلیون پوند (حدود ۷ میلیون کیلوگرم) مواد غذایی از دور ریخته شدن است و می‌خواهند این منابع را به دست بیش از ۲۰۰۰ خانواده‌ی نیازمند برسانند.

04

از 04

آینده چاپگرهای ۳ بعدی

این نوآوری فقط محدود به ساخت ماگ یا ظرف نیست. چاپگرهای سه‌بعدی امروزی به‌سوی استفاده از مواد خوراکی، زیست‌پزشکی (مانند بافت مصنوعی، رگ و پوست) و مواد تجزیه‌پذیر از ضایعات پیش می‌روند. این روند، نویدبخش آینده‌ای است که در آن بازیافت محلی و فناوری پایدار دست در دست هم می‌دهند.