افزایش بقا مبتلایان به سرطان سر و گردن با مراجعه منظم به دندانپزشکی

01

از 02

نقش ویزیت های معمول دندانپزشکی در تشخیص زودهنگام سرطان

برای مطالعه جدید، تاسولاس و تیمش چهار مطالعه را بررسی کردند که در مجموع شامل تقریباً 2500 نفر از 8 کشور بود. همه بیماران مبتلا به سرطان سلول سنگفرشی سر و گردن بودند.

این داده‌ها که از کنسرسیوم بین‌المللی اپیدمیولوژی سرطان سر و گردن دانشگاه کارولینای شمالی به دست آمد و شامل اطلاعاتی در مورد بیماری پریودنتال یا لثه هر فرد و همچنین تعداد دفعات مسواک زدن دندان‌ها و استفاده یا عدم استفاده از دهانشویه بود.

محققان تعداد دندان‌های طبیعی هر فرد و تعداد دفعاتی که در طول 10 سال قبل از تشخیص سرطان به دندانپزشک مراجعه کرده‌اند را نیز در نظر گرفتند.

این تیم تحقیقاتی به این نتیجه رسید که افرادی که به طور مکرر یعنی بیش از پنج بار در یک بازه زمانی 10 ساله، به دندانپزشک مراجعه می کنند، نرخ بقای 20 درصدی 5 سال پس از تشخیص سرطانشان بیشتر است. این میزان پس از 10 سال به 30 درصد رسید.

این یافته در میان افراد مبتلا به سرطان اوروفارنکس که شامل نواحی پشت گلو از جمله قاعده زبان، لوزه‌ها و کام نرم است، واضح‌تر بود.

قوی ترین ارتباط دیگری که آنها پیدا کردند به تعداد دندان های طبیعی یک فرد مرتبط بود.

افرادی که هیچ دندان طبیعی نداشتند، در مقایسه با افرادی که بیش از 20 دندان طبیعی برایشان باقی مانده بودند (انسانهای بالغ 32 دندان دارند)، 15 درصد کمتر از آنها بقای پنج ساله داشتند.

اقدامات بهداشت شخصی از جمله مسواک زدن و استفاده از دهانشویه به طور قابل توجهی نتایج سرطان سر و گردن افراد را افزایش نمی دهد، همچنین تجربه خونریزی لثه که می تواند نشانه بیماری‌های لثه مانند التهاب لثه باشد نیز در این مورد نقشی ندارد.

نکته مهم این است که این مطالعه نتوانست علت مرگ را تعیین کند، یعنی اینکه آیا فردی بر اثر سرطان سر و گردن فوت کرده است یا به دلیل چیز دیگری، مانند تصادف رانندگی یا بیماری قلبی.

البته این تحقیق بر اساس مطالعات گذشته است که نتایج مشابهی را به همراه داشته است.

در حالی که تحقیقات گذشته ارتباط بین بهداشت دهان و دندان و بقای سرطان سر و گردن را به سلامت دهان و دندان که انعکاسی از سلامت کلی یک فرد است، نسبت داده است، تاسولاس گفت که احتمالاً این ارتباط بیشتر است، زیرا هیچ ارتباطی بین بقا و سایر عادات سلامتی مانند انجام کولونوسکوپی یا معاینه منظم چشم وجود ندارد.

دلایل زیادی وجود دارد که عادات بهداشتی خوب دهان ممکن است با بقای بهتر سرطان مرتبط باشد.

اولین مورد، همانطور که تاسولاس اشاره کرد، تشخیص زودهنگام است. اگرچه مراجعه منظم به دندانپزشک به شدت با نتایج بهتر سرطان مرتبط بود، تشخیص زودهنگام حتی توسط متخصصان، با توجه به محل سرطان‌های سر و گردن می‌تواند سخت باشد.

حفره دهان دارای بافت‌های متغیری است و گوشه‌ها و شکاف‌های زیادی وجود دارد و تاریک است. خودآزمایی سخت است و مراقبت های منظم تر از دندان ممکن است در این زمینه موثرتر باشند.

علاوه بر این، عوارض جانبی درمان‌های سرطان به ویژه شیمی‌درمانی، می‌تواند باعث خشکی دهان شود که یک عامل خطرناک برای سلامت دهان و دندان است. اگر تشخیص زودهنگام سرطان، فرد را از انجام شیمی درمانی نجات دهد، ممکن است سلامت دهان و دندان بهتری داشته باشد و احتمال زنده ماندن بیشتری داشته باشد.

02

از 02

عوامل خارجی که بر سلامت دهان و دندان تأثیر می گذارد

ارتباط بین سلامت دهان و پیامدهای سرطان سر و گردن یک موضوع تحقیقاتی در حال رشد است، اما سؤالات زیادی وجود دارد.

مطالعات قدیمی‌تر نشان داده‌اند که التهاب پریودنتال ناشی از بیماری لثه می‌تواند باعث استرس اکسیداتیو شود که فرآیندی است که در آن رادیکال‌های آزاد در بدن تجمع می‌کنند و در واقع می‌تواند باعث ایجاد سرطان سر و گردن شود.

میکروبیوم دهان نیز یکی از موضوعات نوظهور تحقیقاتی است که نتایج متفاوتی در مورد تأثیر میکروب های ساکن در دهان بر خطر ابتلا به سرطان سر و گردن در افراد به همراه داشته است.

در میکروبیوم دهان اجزایی وجود دارد که با سرطان دهان مرتبط است و میکروبیوم دهان بر میکروبیوم ریه و روده تاثیر می گذارد. ممکن است بین میکروب های خاصی که در بیماری پریودنتال شایع هستند و همچنین با سرطان های دهان مرتبط هستند، رابطه ای وجود داشته باشد.

اما در نهایت وضعیت سلامت دهان و دندان یک فرد می تواند بر اساس عوامل مختلف بیرونی نیز متفاوت باشد.

مطالعه‌ای که اوایل تابستان امسال منتشر شد نشان داد که انتظار می‌رود تشخیص‌های سرطان سر و گردن مربوط به ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) که شایع‌ترین عفونت مقاربتی (STI) است، از تشخیص‌های ناشی از مصرف تنباکو و الکل پیشی بگیرد.

ژن های فرد نیز نقش زیادی در سلامت دهان و دندان دارند.

تحقیقات انجام شده توسط موسسه ملی تحقیقات دندانپزشکی و جمجمه که در سال 2019 منتشر شد، نشان داد که 47 ناحیه از ژنوم انسان با پوسیدگی دندان مرتبط است. این به این معنی است که ژنتیک یک فرد ممکن است نقش قابل توجهی در تعداد دندان‌های بزرگسالی که بعداً در زندگی از دست می‌دهد، بازی کند.

در حال حاضر بهترین گزینه برای یک فرد، برنامه ریزی منظم برای رفتن به دندانپزشکی است.