رمز و راز مولکولی طول عمر کشف شد

01

از 02

کشف ساعت اپی‌ژنتیکی میتوکندری

تیم تحقیقاتی کشف کرده است که یک تغییر در DNA که در گذشته پنهان شده بود و N6-methyladenine (6mA) نام دارد، به تدریج در mtDNA با پیر شدن ارگانیسم‌ها تجمع می‌یابد.

این پدیده در گونه‌های مختلف، از جمله کرم Caenorhabditis elegans، مگس سرکه Drosophila melanogaster و سگ‌ها مشاهده شد، که نشان‌دهنده یک مکانیسم حفظ‌شده تکاملی در فرایند پیری در تمام گونه‌های جانوری است.

دکتر استورم توضیح داد: «ما چیزی را کشف کرده‌ایم که می‌توان آن را به عنوان ساعت اپی‌ژنتیکی میتوکندری توصیف کرد. این ساعت بسته به طول عمر ارگانیسم با سرعت‌های متفاوتی می‌چرخد و دیدگاه جدیدی در مورد چگونگی تنظیم پیری در سطح سلولی ارائه می‌دهد.»

برای حل اختلافات قبلی درباره وجود نشان تغییر 6mA مخفی در ژنوم حیوانات، تیم تحقیقاتی یک روش جدید و قابل اعتماد مبتنی بر PCR برای شناسایی این تغییرات توسعه داد.

این تکنیک امکان اندازه‌گیری دقیق و خاص توالی سطوح 6mA در mtDNA را فراهم می‌کند و محدودیت‌های روش‌های قبلی را برطرف می‌سازد.

02

از 02

ارتباط انباشت 6mA با طول عمر

یکی از یافته‌های کلیدی مطالعه این بود که در کرم‌های جهش‌یافته‌ C. elegans با عمر طولانی، که دو برابر کرم‌های نوع وحشی عمر می‌کنند، 6mA با نصف سرعت همتایان عادی خود تجمع می‌یابند.

این مشاهدات به شدت نرخ انباشت 6mA را به فرایند پیری و تنظیم طول عمر مرتبط می‌کند، که یادآور یافته‌های قبلی تیم در مورد فعالیت عناصر جابه‌جاشونده و طول عمر است.

همچنین این تحقیق مسیرهای آنزیمی مسئول افزودن و حذف تغییرات 6mA در mtDNA را روشن کرد.

به طور شگفت‌انگیزی، به نظر می‌رسد که این آنزیم‌ها همان آنزیم‌هایی هستند که در متیلاسیون DNA هسته‌ای دخیل می‌باشند، که نشان‌دهنده یک تنظیم اپی‌ژنتیک هماهنگ در بخش‌های مختلف سلولی است.

دکتر ولای بر اهمیت بالقوه این کشف تأکید کرد و گفت: «یافته‌های ما راه‌های جدیدی برای درک و به احتمال زیاد مداخله در فرایند پیری باز می‌کنند.»

وی تصریح کرد: «این ساعت اپی‌ژنتیکی در mtDNA می‌تواند به عنوان روشی دسترس‌پذیرتر و مقرون‌به‌صرفه‌تر برای اندازه‌گیری سن بیولوژیکی، در مقایسه با روش‌های موجود عمل کند.»

دکتر ولای اعلام کرد: «با ترکیب این یافته‌ها با بینش‌های قبلی ما در مورد عناصر قابل انتقال، تصویر جامع‌تری از فرایند پیری به دست می‌آوریم.»

این مطالعه راه را برای تحقیقات آینده در مورد چگونگی تأثیر عوامل محیطی، انتخاب‌های سبک زندگی و مداخلات احتمالی بر نرخ تجمع 6mA در mtDNA و فعالیت عناصر قابل انتقال هموار می‌کند.

درک این تغییرات اپی‌ژنتیکی می‌تواند باعث استراتژی‌های جدیدی برای ترویج پیری سالم‌تر و به احتمال زیاد افزایش طول عمر سالم شود.