ارتباط اختلالات شنوایی با افزایش خطر ابتلا به بیماری پارکینسون

01

از 02

مروری بر مطالعه و یافته‌های خطر ابتلا به بیماری پارکینسون

محققان داده‌های بانک اطلاعاتی UK Biobank را که شامل اطلاعات ۵۰۰۰۰۰ نفر از سراسر بریتانیا است، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. آنها داده‌های ۱۵۹۳۹۵ نفر را بررسی کردند، که در گذشته آزمایش شنوایی برای اندازه‌گیری توانایی خود در شناسایی گفتار در محیط‌های پر سر و صدا انجام داده بودند و هیچ تاریخچه‌ای از بیماری پارکینسون نداشتند.

در یک دوره پیگیری متوسط ۱۴.۲۴ ساله، ۸۱۰ شرکت‌کننده به بیماری پارکینسون مبتلا شدند.

02

از 02

آزمایش شنوایی

این مطالعه نشان می‌دهد که برای هر ۱۰ دسی‌بل کاهش در شنوایی، خطر ابتلا به بیماری پارکینسون ۵۷ درصد افزایش می‌یابد.

دکتر مگان ریدمن، رهبر این تحقیق عنوان کرد: «این یافته‌ها اهمیت زیادی دارند. این یکی از اولین مطالعاتی است که اختلالات شنوایی را بررسی می‌کند تا متوجه شود که این مشکلات می‌توانند خطر ابتلا به پارکینسون را افزایش دهند، یا به عنوان نشانه‌ای زودهنگام از آن عمل کنند. همچنین یافته‌های ما نشان می‌دهند که کاهش شنوایی به طور پیچیده‌ای با پارکینسون مرتبط است، بنابراین توجه به عملکرد شنوایی و درمان مشکلات آن، می‌تواند مفید باشد.»

با وجود این، دکتر ریدمن تأکید می‌کند که هنوز مشخص نیست کاهش شنوایی به صورت مستقیم باعث پارکینسون می‌شود، یا اینکه هر دو بیماری از یک عامل مشترک ناشی می‌شوند. او در این باره گفت: «ما نمی‌دانیم که آیا کاهش شنوایی می‌تواند پارکینسون را به وجود آورد یا اینکه یک علت مشترک برای هر دو بیماری وجود دارد.»

یکی دیگر از محققان این مطالعه به نام پروفسور کریستوفر پلاک بیان کرد: «واضح است که کاهش شنوایی فقط یک مشکل مستقل نیست، بلکه با چندین بیماری دیگر هم ارتباط دارد. درک این ارتباطات برای ارائه درمان‌های مؤثر و بهبود کیفیت زندگی بیماران بسیار ضروری است.»

محققان امیدوار هستند که با شناسایی عواملی مانند اختلالات شنوایی که می‌توانند باعث شروع بیماری‌های زیادی شوند، روش‌های جدیدی برای پیشگیری و درمان ارائه دهند.

پروفسور تراور کرافورد، یکی دیگر از محققان این مطالعه تأکید کرد: «این تحقیق جدیدترین کشف در یک سری تحقیقات ده‌ساله درباره اختلالات عصبی است، که تیم ما در دانشگاه لنکستر و همکاران ما در سراسر بریتانیا انجام داده‌اند.»