با بهترین فیلم های مارلون براندو آشنا شوید

01

از 10

اتوبوسی به نام هوس (A Streetcar Named Desire) – 1951

«اتوبوسی به نام هوس» یکی از نقاط عطف زندگی حرفه‌ای مارلون براندو است. این بهترین فیلم مارلون براندو که بر اساس نمایشنامه‌ای از تنسی ویلیامز ساخته شده، یکی از مهم‌ترین و برجسته‌ترین آثار سینمایی تاریخ است. مارلون براندو در این فیلم نقش «استنلی کوالسکی»، مردی پرخاشگر و بی‌رحم را بازی می‌کند. اما نکته‌ی شگفت‌انگیز در این فیلم این است که براندو به شکلی فوق‌العاده پیچیدگی‌های درونی شخصیت استنلی را به تصویر می‌کشد. او یک مرد ساده و به‌ظاهر بی‌رحم است، اما در زیر سطح خشونت‌آمیز و بی‌رحمانه‌اش، انسانی عمیق و پیچیده پنهان شده است.

براندو با این بازی توانست مفهومی جدید از بازیگری را ارائه دهد. آن‌چه که در بازی‌های او در این فیلم می‌بینیم، طبیعی بودن و بی‌نقصی در اجراست؛ به‌گونه‌ای که تماشاگر فراموش می‌کند در حال تماشای یک بازیگر است و کاملاً جذب شخصیت می‌شود. در حقیقت، براندو بازیگر بود و به نوعی راهی نوین برای بیان احساسات و درونیات شخصیت‌ها در سینما گشود.

«اتوبوسی به نام هوس» بدون شک یکی از شاهکارهای سینمای کلاسیک است که تاثیری عمیق در سینما گذاشت و در واقع استانداردهای جدیدی برای بازیگری به وجود آورد. دیدن این فیلم در کنار بهترین فیلم های کمدی ایرانی، حال و هوایی دیگر خواهد داشت.

02

از 10

پدرخوانده (The Godfather) – 1972

شاید هیچ‌کس نتواند در دنیای سینما به اندازه مارلون براندو در نقش «ویتو کورلئونه» در «پدرخوانده» آن‌چنان تأثیری بر جای بگذارد. این فیلم که یکی از فیلم های مارلون براندو و مهم‌ترین و پرطرفدارترین آثار تاریخ سینما است و همواره در لیست معرفی بهترین فیلم های مارلون براندو قرار دارد، داستانی جذاب و پرتنش را روایت می‌کند و براندو با بازی خارق‌العاده خود این داستان را به اثری فراموش‌نشدنی تبدیل کرده است.

در این فیلم، براندو نقش «ویتو کورلئونه»، رئیس خانواده‌ای مافیایی را ایفا می‌کند که در دنیای قانون‌شکنی و قدرت به دنبال حفظ جایگاه خود و خانواده‌اش است. اما نکته‌ای که در این نقش براندو را از دیگران متمایز می‌کند، توانایی او در ارائه ظرافت‌های درونی شخصیت است. براندو در «پدرخوانده» از قدرت چهره و نگاه‌های پر از راز خود بهره می‌برد و با دقتی خاص، احساسات و دنیای درونی شخصیتش را از طریق کوچک‌ترین حرکات و تغییرات در بیان و رفتار خود نشان می‌دهد.

این فیلم بدون شک یکی از بهترین آثار تاریخ سینما است و براندو با بازی درخشان خود توانست این فیلم را به یک کلاسیک بی‌زمان تبدیل کند. حتی پس از گذشت دهه‌ها، این نقش همچنان یکی از بهترین نمونه‌های بازیگری در تاریخ سینما شناخته می‌شود.

03

از 10

آب به زیر خاک نمی‌رود (On the Waterfront) – 1954

در «آب به زیر خاک نمی‌رود»، براندو همچنان با نشان دادن عمق شخصیت‌ها و نقش‌آفرینی‌هایی تکان‌دهنده، نام خود را در تاریخ سینما ماندگار کرد. این مورد از فیلم های فوق‌ العاده مارلون براندو به کارگردانی الیا کازان و با نقش‌آفرینی براندو در نقش «تری مالوی»، یک کارگر بندر است که در دنیای فساد و خشونت زندگی می‌کند، ساخته شد. این فیلم داستان فردی است که پس از شهادت علیه رئیس فساد، با مشکلات زیادی روبرو می‌شود.

اما چیزی که این فیلم را تبدیل به یک اثر شاخص می‌کند، قدرت درونی و تحولاتی است که شخصیت «تری» طی فیلم از سر می‌گذراند. براندو در این فیلم، با استفاده از چهره‌اش و لحظات عاطفی قوی، داستانی پر از تضادهای انسانی را به نمایش می‌گذارد. بازی براندو در این فیلم به گونه‌ای است که تماشاگر را مجبور می‌کند با شخصیت‌های او ارتباط عاطفی برقرار کند. این فیلم در کنار یکی از بهترین فیلم های ایرانی از نگاه مردم قرار دارد.

04

از 10

جولیس سزار (Julius Caesar) – 1953

در فیلم «جولیس سزار»، براندو در نقشی متفاوت از آن‌چه که پیش‌تر در سینما دیده بودیم، ظاهر می‌شود. او در این فیلم نقش «مارک آنتونی» را ایفا می‌کند و مانند همیشه، با چهره‌ای پر از شور و احساس، توانسته قدرت شخصیت خود را در برابر تماشاگران نشان دهد. این فیلم بهترین شاهکار مارلون براندو بوده و اقتباسی است از نمایش‌نامه‌ی شکسپیر و براندو توانست با نگاهی جدید به این شخصیت تاریخی، جذابیت خاصی به فیلم بیفزاید.

هرچند این فیلم یک اقتباس تاریخی است، اما بازی براندو این فیلم را از یک اثر تاریخی ساده فراتر می‌برد و آن را به یک درام پر از احساسات و انسانیت تبدیل می‌کند. بازی او در نقش مارک آنتونی یکی از بهترین نمونه‌های استفاده از احساسات و قدرت کلام است.

05

از 10

مردی از اقیانوس آرام (The Island of Dr. Moreau) – 1996

این فیلم که بر اساس رمانی از اچ. جی. ولز ساخته شده، در مقایسه با دیگر آثار براندو یک فیلم متفاوت و فهرست بهترین فیلم های مارلون براندو است، اما همان‌طور که از مارلون براندو انتظار می‌رود، او در این نقش نیز توانسته توجه‌ها را جلب کند. نقش‌آفرینی براندو به عنوان «دکتر مورو»، دانشمندی دیوانه که موجوداتی انسان‌گونه را خلق می‌کند، به خوبی نشان‌دهنده توانایی‌های او در ایفای نقش‌های پیچیده و عجیب است.

این فیلم، حتی اگر از لحاظ داستانی و ساختاری کمتر درخشیده باشد، اما باز هم براندو با بازی خود توانسته به شخصیت‌پردازی این نقش کمک کند و ویژگی‌های منحصر به فرد آن را به نمایش بگذارد.

06

از 10

شجاعان (The Wild One) – 1953

در فیلم «شجاعان»، مارلون براندو یکی از شخصیت‌های نمادین سینمای دهه 1950 را خلق کرد که برای همیشه در تاریخ سینما جاودانه خواهد شد. براندو در این فیلم نقش «جانی استاب» را بازی می‌کند؛ یک موتورسواری سرکش و بی‌پروا که به گروهی از باندهای موتورسواران غیرقانونی ملحق می‌شود. «شجاعان» برای نحوه نمایش فرهنگ ضدفرهنگ دهه 50 میلادی شناخته می‌شود و حضور براندو در نقش یک ضدقهرمان با هویت ویژه، تأثیر زیادی بر فرهنگ عامه و سینما گذاشت.

حضور براندو در این فیلم باعث شد تا او به نماد استقلال، شورش و عدم تمکین از قوانین اجتماعی تبدیل شود. این فیلم همچنین به معرفی مارلون براندو به عنوان یک بازیگر برجسته در دنیای هالیوود کمک کرد. بازی او در این نقش با ترکیبی از خشونت، ناتوانی عاطفی و احساسات عمیق درونی، فیلم را به یکی از آثار فراموش‌نشدنی تبدیل کرد.

این مورد از بهترین فیلم های جنایی اولین نقش‌آفرینی مهم براندو در فیلم‌های معاصر بود و نشان داد که او چطور می‌تواند از یک شخصیت ساده و بی‌گناه، یک قهرمان یا ضدقهرمان پیچیده بسازد که در عین حال، سرکش و متضاد با اجتماع است.

07

از 10

آرزوهای بزرگ (The Appaloosa) – 1966

«آرزوهای بزرگ» یک فیلم وسترن و از بهترین فیلم های مارلون براندو است که در آن براندو نقش یک گاوچران را ایفا می‌کند که به دنبال انتقام از یک گروه هندی است که اسب او را دزدیده‌اند. این فیلم، برخلاف بسیاری از فیلم‌های وسترن، داستانی پر از احساسات انسانی و تضادهای درونی است که در دنیای خشونت‌بار و بی‌رحم غرب وحشی شکل می‌گیرد.

براندو در این فیلم با بازیکردن یک شخصیت پیچیده و سرشار از تناقض‌ها، توانسته به خوبی جنبه‌های مختلف شخصیت یک مرد انتقام‌جو و سرسخت را به تصویر بکشد. او یک قهرمان نیست، بلکه یک شخصیت آسیب‌دیده است که به دنبال حقیقت و عدالت می‌گردد. نمایش به یاد ماندنی براندو در این فیلم، بار دیگر نشان می‌دهد که او توانایی بی‌نظیری در خلق شخصیت‌های چندبعدی دارد.

این فیلم با توجه به ژانر خود، کمتر به عنوان یکی از شاهکارهای سینما شناخته می‌شود، اما بازی براندو و قدرتی که در ایفای نقش دارد، این اثر را از دیگر فیلم‌های مشابه متمایز می‌کند.

08

از 10

آخرین تانگو در پاریس (Last Tango in Paris) – 1972

«آخرین تانگو در پاریس» یکی از جنجالی‌ترین و پرحاشیه‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما است و با حضور مارلون براندو در نقش اصلی، هنوز یکی از آثار ماندگار و تأثیرگذار این بازیگر به حساب می‌آید. فیلم به کارگردانی برناردو برتولوچی، داستان یک مرد میانسال به نام «پل» را روایت می‌کند که در یک رابطه احساسی و جنسی با زنی جوان و ناشناس وارد می‌شود. این فیلم به دلیل صحنه‌های بسیار صریح و جنجالی‌اش، در زمان اکران خود به شدت مورد توجه و نقد قرار گرفت.

براندو در این فیلم، به شکلی بی‌پروا و بی‌محابا به شخصیت «پل» جان می‌بخشد؛ مردی که در دنیایی پر از درد و تنهایی، به دنبال فراموشی و رهایی از گذشته‌اش است. بازی براندو در «آخرین تانگو در پاریس» تلاشی بی‌نظیر برای به تصویر کشیدن انسانیت و ناتوانی‌های درونی یک مرد است. بدون شک، او با این نقش به مرزهای جدیدی از بازیگری رسید و کاراکتری را خلق کرد که هم پیچیده است و هم جذاب.

این فیلم در کنار جنجال‌هایی که به پا کرد، بازتابی از قدرت درونی براندو و توانایی او در بازی‌های عاطفی و پیچیده است. بازی براندو در این فیلم یکی از بهترین نمونه‌ها از جسارت و هنر بازیگری است که در تاریخ سینما ثبت شده.

09

از 10

نیرویی از طبیعت (The Freshman) – 1990

در فیلم «نیرویی از طبیعت»، مارلون براندو در نقش «کارلوس»، فردی مشهور و قدرتمند در دنیای مافیا ظاهر می‌شود. این مورد از فیلم های مارلون براندو کمدی-درام که در آن براندو با جاناتان برکلی بازی می‌کند، به نوعی یک هجو و پارودی از نقش او در «پدرخوانده» است. به جای نقش قهرمان یا ضدقهرمان، در اینجا براندو به نوعی خود را به شکل طنزآمیز و بازیگرانه به نمایش می‌گذارد و به تصویر کشیدن شخصیت‌ها به سبک خودش، ترکیب خلاقانه‌ای از کمدی و درام می‌سازد.

در این فیلم، براندو توانست بعد جدیدی از خودش را نشان دهد، بدون آنکه در نقش‌های سنتی خود گرفتار شود. این فیلم، نگاهی جدید و متفاوت به توانایی‌های مارلون براندو در خلق شخصیت‌هایی غیرجدی و کمدی است که در کمال شوخ‌طبعی، همچنان احساسات و پیچیدگی‌های درونی شخصیت‌هایش را حفظ می‌کند.

اگرچه این فیلم به‌طور عمده به عنوان یک کمدی مطرح است، اما مارلون براندو با نبوغ بازیگری خود، توانسته آن را به اثری جذاب و متفاوت تبدیل کند.

10

از 10

هنر عاشقی (The Chase) – 1966

فیلم «هنر عاشقی» در واقع یکی از آثار کمتر شناخته‌شده مارلون براندو است که در آن بازی بسیار جذاب و خاصی را از خود به نمایش می‌گذارد. این فیلم در ژانر درام و اکشن ساخته شده و داستان یک مرد فراری به نام «باب جیست» را روایت می‌کند که در حال فرار از دست پلیس و مافیا است. براندو در این فیلم در نقش فردی که به شدت درگیر احساسات و بحران‌های شخصی است، بازی می‌کند.

براندو در «هنر عاشقی» به خوبی از توانایی‌های خود در خلق شخصیت‌های درگیر و آسیب‌دیده استفاده کرده و تصویری واقعی از دنیای درگیر با جرم و فساد را به نمایش می‌گذارد. شاید این فیلم به اندازه برخی از آثار دیگر براندو درخشان نباشد، اما همچنان یکی از اجراهای درخشان او در ژانر درام و اکشن است.

در پایان…

مارلون براندو، بدون شک یکی از بزرگ‌ترین بازیگران تاریخ سینما است که با نقش‌آفرینی‌های خود در فیلم‌های مختلف توانسته میراثی جاودان از خود به جای بگذارد. از فیلم‌هایی مانند «اتوبوسی به نام هوس» و «پدرخوانده» گرفته تا «آب به زیر خاک نمی‌رود» و «جولیس سزار»، براندو همواره توانسته با بازی‌های منحصربه‌فرد خود بر دنیای سینما تاثیرگذار باشد. این 10 فیلم تنها بخشی از آثار برجسته او هستند که در طول دهه‌ها، همچنان در ذهن تماشاگران باقی مانده‌اند و از یاد نمی‌روند.