کشف یک داروی جدید برای اختلال پانیک با اثرگذاری بلندمدت

01

از 03

اختلال پانیک؛ زندان نامرئی برای مبتلایان

اختلال پانیک حدود ۴.۷ درصد از بزرگسالان آمریکا را درگیر کرده و باعث حملات غیرمنتظره و مکرر ترس شدید می‌شود. این وضعیت بسیاری از بیماران را از حضور در مکان‌ها یا موقعیت‌هایی که می‌تواند محرک حمله باشد، بازمی‌دارد و آنها را در یک زندان نامرئی گرفتار می‌کند.

هرچند حملات پانیک به خودی خود خطر جانی برای افراد ندارند، اما علائمی همچون درد یا فشار قفسه سینه، سرگیجه، تهوع و تنگی نفس به‌قدری شدید است که می‌تواند افراد را به یک حالت گوش‌به‌زنگ دائمی بکشاند و کیفیت زندگی آنها را به‌شدت کاهش دهد.

02

از 03

چالش‌های درمانی موجود

درمان اختلال حمله پانیک معمولاً شامل روان‌درمانی مانند درمان شناختی رفتاری (CBT)، دارو یا ترکیبی از هر دو است. اما بسیاری از بیماران به درمان رفتاری پاسخ نمی‌دهند و داروها نیز مشکلات خاص خود را دارند. برای مثال:

• داروهای مهارکننده‌ بازجذب سروتونین (SSRIs) می‌توانند مؤثر باشند، اما در ۱۵ درصد افراد باعث تشدید علائم در مراحل ابتدایی می‌شوند
• بنزودیازپین‌ها مانند آلپرازولام (زاناکس) یا کلونازپام (کلونوپین) تنها به‌عنوان درمان کوتاه‌مدت استفاده می‌شوند، زیرا خطر وابستگی و اعتیاد دارند

ترکیب دارویی جدید

در آزمایش جدید، شرکت‌کنندگان طی ۱۵ هفته تحت ارزیابی تحمل‌پذیری و اثربخشی دارو قرار می‌گیرند. این دوره شامل ۶ ویزیت حضوری، ۸ مشاوره ویدئویی و یک تماس تلفنی خواهد بود. همچنین، بیماران در طول مطالعه به پشتیبانی پزشکی مستمر دسترسی خواهند داشت.

دکتر آلوک رانا، سرپرست این مطالعه می‌گوید: ما از ترکیب دو داروی رایج و ایمن استفاده می‌کنیم که در جمعیت عمومی مصرف بالایی دارند. بنابراین می‌دانیم که این داروها از نظر ایمنی قابل اعتماد هستند.

03

از 03

مزایای کلیدی داروی جدید

دکتر گراهام پاس‌ترناک، یکی از پژوهشگران این مطالعه تأکید می‌کند که برخلاف داروهایی مانند والیوم، این ترکیب دارویی وابستگی یا تحمل‌پذیری ایجاد نمی‌کند.

 پاس‌ترناک افزود: اگرچه بنزودیازپین‌ها تسکین فوری ایجاد می‌کنند، اما در بلندمدت منجر به اعتیاد و اختلالات همزمان دیگر می‌شوند. این در حالی است که داروی جدید می‌تواند هم تسکین علائم را به‌همراه داشته باشد و هم از افت عملکردی طولانی‌مدت در بیماران جلوگیری کند.