تاثیر شگفت انگیز بازی‌های ویدیویی بر بهبود مهارت های شناختی جوانان

تحقیقات جدید نشان می‌دهد در حالی که رسانه‌های اجتماعی دامنه توجه جوانان را کاهش می‌دهند، بازی‌های ویدیویی فعال می‌توانند به طور قابل توجهی مهارت‌های شناختی را بهبود بخشند و راه‌حلی برای معضل “زوال عقل دیجیتال” ارائه دهند.

به گزارش تکناک بخش فناوری، در عصری که عادات دیجیتالی بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی روزمره ما شده‌اند، محققان شکاف رو به رشدی را در نحوه تأثیرگذاری پلتفرم‌های مختلف دیجیتال بر ذهن جوانان کشف کرده‌اند. بر اساس یافته‌های اخیر، در حالی که رسانه‌های اجتماعی به کاهش دامنه توجه منجر می‌شوند، بازی‌های ویدیویی فعال می‌توانند دستاوردهای شناختی شگفت‌انگیزی را به همراه داشته باشند و به عنوان یک پادزهر غیرمنتظره عمل کنند.

زوال عقل دیجیتال: یک پدیده نوظهور

“زوال عقل دیجیتال” اصطلاح جدیدتری است که توسط پزشکان مورد استفاده قرار می‌گیرد و اگرچه یک تشخیص رسمی پزشکی نیست، اما به طور گسترده‌تری مورد بحث قرار می‌گیرد. این ایده در کره جنوبی سرچشمه گرفت، جایی که پزشکان تعداد فزاینده‌ای از افراد جوان را مشاهده کردند که نشانه‌های کاهش حافظه و توجه مرتبط با استفاده زیاد از گوشی و رسانه‌های اجتماعی را از خود نشان می‌دادند.

این پدیده به الگویی اشاره می‌کند که در آن قرار گرفتن مداوم در معرض صفحه نمایش، عملکردهای شناختی را که به طور معمول از طریق تعاملات دنیای واقعی توسعه می‌یابند، مختل می‌کند. گزارش‌های اولیه مشکلاتی مانند فراموشی، دشواری در تمرکز و کاهش کلی دامنه توجه را توصیف می‌کنند.

جوان‌ترها به دلیل هنوز در حال رشد بودن مغزشان، بیشترین خطر را دارند. محتوای کوتاه، پیمایش سریع و اعلان‌های مداوم در رسانه‌های اجتماعی، تمرکز سطحی را تشویق می‌کنند. با گذشت زمان، این امر مغز را به جای تفکر پایدار، به تمرکزهای سریع توجه عادت می‌دهد، که دلیل نگرانی برخی پزشکان را در مورد تأثیر عادات دیجیتالی طولانی‌مدت توضیح می‌دهد.

تحقیقات اخیر چه چیزی را در مورد زوال عقل دیجیتال نشان می‌دهد؟

تحقیقات به طور فزاینده‌ای استفاده زیاد دیجیتالی را به کاهش توجه و حافظه مرتبط می‌دانند، که این موضوع در مجموعه‌داده‌های مربوط به جوانان که سلامت روانی و شناختی را پایش می‌کنند، مشاهده می‌شود. این مطالعات به طور مداوم، توجه پایدار ضعیف‌تر و حافظه کاری نامطلوب‌تری را در افرادی که مدت‌های طولانی را به پیمایش محتوا می‌گذرانند، گزارش می‌کنند.

مطالعه‌ای که توسط چارانی و همکاران انجام شد، این نگرانی‌ها را تأیید می‌کند. این مطالعه مشاهده کرد که کودکانی که روزانه چندین ساعت از محتوای دیجیتالی استفاده می‌کردند، نمرات بالاتری را در مشکلات توجه و علائم مرتبط با ADHD کسب کردند، حتی اگر آن نمرات در محدوده بالینی نبودند.

یک مقاله مروری جدیدتر، زمینه گسترده‌تری را با تحلیل ۳۵ مطالعه در مورد عادات مربوط به صفحه نمایش، محتوای کوتاه، پیمایش مداوم اخبار بد و فرسودگی عاطفی اضافه می‌کند. این مقاله مشاهده کرد که این رفتارها به طور مکرر با اضافه بار شناختی در گروه‌های جوان‌تر مرتبط هستند.

اساساً، مغز به جای تمرکز، به دنبال تازگی آموزش می‌بیند. قرار گرفتن مداوم در معرض محتوای سریع، تمرکز عمیق‌تر را تضعیف می‌کند و مغز را برای کار در سطوح بالای تحریک عادت می‌دهد، که این امر وظایف روزمره را در مقایسه، کسل‌کننده می‌کند. افراد جوان‌تر، به ویژه زیر ۱۸ سال، ارتباط قوی‌تری را بین استفاده زیاد دیجیتالی و مشکلات توجه نشان می‌دهند، زیرا مغزهای در حال رشد آن‌ها در برابر قطع شدن مداوم و اضافه بار شناختی، آسیب‌پذیرتر هستند.

بازی‌های ویدیویی چگونه عملکرد شناختی را بهبود می‌بخشند؟

در حالی که گوشی‌ها، محتوای کوتاه و پیمایش مداوم اخبار بد یک نگرانی هستند، مطالعات نشان می‌دهند که همه زمان‌های صفحه نمایش یکسان عمل نمی‌کنند. برخلاف پیمایش غیرفعال، بازی کردن فعال و هدفمند است و اغلب تمرکز، تصمیم‌گیری و تفکر سریع را می‌طلبد.

یک مطالعه که توسط مارتینز و همکاران انجام شد، نشان داد که بازی هفتگی، حافظه کاری بهتر، برنامه‌ریزی و انعطاف‌پذیری ذهنی را پیش‌بینی می‌کند. این اثرات حتی پس از تعدیل برای سن و سوابق تحصیلی باقی ماندند، که نشان می‌دهد بهبودها تنها توسط آن عوامل توضیح داده نشدند.

مطالعه دیگری که توسط لی و همکاران انجام شد از تصویربرداری مغزی برای مشاهده نحوه پاسخگویی مغز به بازی استفاده کرد. این مطالعه نشان داد که یک ساعت بازی اکشن، زمان واکنش و دقت را بهبود بخشید، و این امر یک تقویت شناختی واضح را از بازی تعاملی نشان می‌دهد.

با بازگشت به مطالعه چارانی و همکاران، این مطالعه یافت که کودکانی که روزانه حداقل سه ساعت بازی می‌کردند، بهبودهایی را در کنترل تکانه و وظایف حافظه کاری نشان دادند. اسکن مغزی آن‌ها نیز فعال‌سازی قوی‌تری را در شبکه‌های توجه و حافظه نشان دادند، که این امر نشان می‌دهد بازی کردن ممکن است این سیستم‌ها را حتی در طول جلسات بازی طولانی، تحریک کند.

تقابل رسانه‌های اجتماعی و بازی‌های ویدیویی: تفاوت در تعامل

رسانه‌های اجتماعی و بازی کردن به فرآیندهای شناختی متفاوتی متکی هستند. رسانه‌های اجتماعی توجهات کوتاه مدت و مصرف غیرفعال را تشویق می‌کنند، در حالی که بازی کردن به تعامل پایدار، تصمیم‌گیری و حل مسئله وابسته است.

چرخه‌های پاداش رسانه‌های اجتماعی نیز سطحی هستند. پیمایش افزایش‌های کوچک و غیرقابل پیش‌بینی دوپامین، یک ماده شیمیایی که نقش کلیدی در سیستم پاداش مغز ایفا می‌کند، تولید می‌کند. این الگو عادات بررسی سریع و توجه پراکنده را تشویق می‌کند. در مقابل، پاداش‌ها در بازی کردن معمولاً از تلاش، پیشرفت و تمرین مهارت‌ها ناشی می‌شوند، که این امر پایداری و تعامل عمیق‌تر را تقویت می‌کند.

تحقیقات اغلب اثرات متضادی را نشان می‌دهد: عادات دیجیتالی غیرفعال توجه را تحلیل می‌برند، در حالی که عادات فعال آن را تقویت می‌کنند. رفتارهای غیرفعال، مانند جلسات طولانی پیمایش، به کاهش توجه و فرسودگی عاطفی مرتبط هستند. در مقابل، عادات فعال مانند بازی کردن با بهبودهایی در توجه، حافظه و کنترل شناختی مرتبط هستند.

با این حال، باید در نظر داشت که بازی بیش از حد می‌تواند مشکلاتی را هنگامی که بر خواب یا مسئولیت‌های روزمره تأثیر می‌گذارد، ایجاد کند. همچنین، استفاده سبک از رسانه‌های اجتماعی می‌تواند مزایای اجتماعی واقعی را، به ویژه برای حفظ ارتباط با دوستان یا جوامع، ارائه دهد. در نهایت، تأثیر به هدف فعالیت، سطح درگیری و مدت زمانی که یک فرد آن را انجام می‌دهد، بستگی دارد.

سرنخ‌های شواهد متضاد: کیفیت تعامل، نه فقط زمان صفحه نمایش

به نقل از ویندوزسنترال، در مورد همه اینها، این نکته را باید به خاطر داشت که خود صفحه نمایش ممکن است مشکل نباشد. نحوه انتخاب تعامل یک فرد با آن معمولاً نتیجه را تعیین می‌کند. پیمایش غیرفعال اساساً غذای ناسالم برای مغز است، در حالی که بازی کردن، در بسیاری موارد، به خوردن یک وعده غذایی متعادل نزدیک‌تر است.

ما همچنین در جهانی زندگی می‌کنیم که اصطلاح “پوسیدگی مغز” (Brain rot) کلمه سال آکسفورد در سال ۲۰۲۴ بود، که نشان می‌دهد این مسائل به صورت پنهانی رخ نمی‌دهند و مردم از آن‌ها آگاه هستند، حتی اگر علم پشت این اصطلاح هنوز در حال تکامل باشد.

این روایت پیچیده‌تر از صرفاً خوب یا بد است. زوال عقل دیجیتال خطرات واقعی مرتبط با اضافه بار غیرفعال را برجسته می‌کند، و تحقیقات در مورد بازی کردن هنوز در برخی جاها متناقض است. با این حال، برخلاف پیمایش غیرفعال، بازی کردن مطالعات متعددی را دارد که نشان می‌دهد آن می‌تواند شناخت سالم را پشتیبانی کند و لایه دیگری را به یک بحث پیچیده از قبل، اضافه می‌کند.

نکات کلیدی:

• زوال عقل دیجیتال: عبارتی برای توصیف مشکلات مدرن توجه و حافظه که با عادات دیجیتالی زیاد ظاهر می‌شوند؛ بیشتر یک مفهوم توصیفی است تا یک وضعیت تشخیص داده شده.
• تأثیر رسانه‌های اجتماعی: دوره‌های طولانی پیمایش غیرفعال می‌تواند تمرکز را برای دوره‌های طولانی‌تر دشوارتر کند و ممکن است به خستگی ذهنی کمک کند، به ویژه در گروه‌های جوان‌تر.
• مزایای بازی‌های ویدیویی: انواع خاصی از بازی می‌تواند مهارت‌هایی مانند حافظه، تصمیم‌گیری سریع و کنترل تکانه را پشتیبانی کند. مزایا بر اساس نوع بازی، شدت و میزان درگیری بازیکن متفاوت است.