مطالعهای جدید نشان میدهد که جایگزینی زمان تماشای تلویزیون با فعالیتهای فیزیکی یا خواب، به ویژه در بزرگسالان میتواند به طور قابل توجهی خطر ابتلا به افسردگی را کاهش دهد.
به گزارش سرویس علمی تکناک، رزا پالازولس-گونزالس، پژوهشگر دانشگاه گرونینگن و نویسنده اصلی مطالعه توضیح داد که این تحقیق مهم است، چرا که نشان میدهد چگونه انتقال زمان از تماشای تلویزیون به فعالیتهای دیگر میتواند مسیر توسعه افسردگی را تحت تاثیر قرار دهد.
او خاطرنشان کرد که پژوهشهای پیشین بیشتر بر ارتباط طولانیمدت نشستن با افسردگی متمرکز بودهاند و کمتر به این پرداختهاند که چه اتفاقی میافتد اگر این زمان با رفتارهای جایگزین پر شود. بر اساس یافتههای این پژوهش که در مجله European Psychiatry منتشر شده است، کاهش ۶۰ دقیقهای تماشای تلویزیون و اختصاص آن به فعالیتهای دیگر، ۱۱ درصد احتمال ابتلا به افسردگی شدید را کاهش میدهد. این کاهش در صورت جایگزینی ۹۰ و ۱۲۰ دقیقهای به ۲۵.۹۱ درصد افزایش مییابد.
بیشترین تاثیر کاهش تماشای تلویزیون
بزرگسالان بیشترین سود را از کاهش تماشای تلویزیون میبرند. در این گروه، جایگزینی ۶۰ دقیقه در روز با فعالیتهای دیگر، احتمال ابتلا به افسردگی را ۱۸.۷۸ درصد کاهش داد. تغییر ۹۰ دقیقهای این کاهش را به ۲۹ درصد رساند و تغییر ۱۲۰ دقیقهای تا ۴۳ درصد کاهش ایجاد کرد. تمام فعالیتهای مشخصی که جایگزین تماشای تلویزیون شده بودند، کاهش خطر افسردگی را به همراه داشند، به جز جایگزینی ۳۰ دقیقهای با کارهای خانه که تاثیر معنیداری نداشت. جایگزینی ۳۰ دقیقهای با ورزش ۱۸ درصد کاهش، با فعالیتهای فیزیکی مرتبط با کار یا مدرسه ۱۰.۲۱ درصد، با فعالیتهای تفریحی یا رفتوآمد ۸ درصد و با خواب ۹ درصد کاهش ایجاد کرد. به طور کلی، جایگزینی زمان تماشا با ورزش در هر مدت زمانی، بیشترین کاهش را در احتمال ابتلا به افسردگی شدید به همراه داشت.
حتما بخوانید: چرا افسرده می شویم؟
برای مطالعه بیشتر: خواب طولانی عملکرد مغز افراد افسرده را کاهش دهد
در میان مسنترها و جوانترها، جایگزینی زمان تماشای تلویزیون با سایر فعالیتها، کاهش قابل توجهی در ریسک ابتلا به افسردگی ایجاد نکرد. در میانسالان، تنها اختصاص زمان تلویزیون به ورزش باعث کاهش اندک احتمال ابتلا به افسردگی شد؛ این کاهش برای ۳۰ دقیقه به ۰.۷۱ درصد، برای ۶۰ دقیقه به ۰.۶۳ درصد و برای ۹۰ دقیقه به ۰.۵۶ درصد رسید. برای جوانان، انتقال زمان تماشای تلویزیون به یک یا چند فعالیت حرکتی تاثیر قابل توجهی بر کاهش خطر افسردگی نداشت. پژوهشگران معتقد هستند که این گروه به طور طبیعی فعالتر از افراد مسنتر است و به احتمال زیاد پیشتر به سطحی از فعالیت بدنی رسیدهاند که از ابتلا به افسردگی محافظت میکند.
این تحقیق بر پایه یک مطالعه جمعیتی در هلند با عنوان Lifelines و پیگیری چهار ساله انجام شد و شامل ۶۵,۴۵۴ بزرگسال بدون سابقه افسردگی بود. الگوهای رفتاری شرکتکنندگان در گروههای سنی مختلف به دقت بررسی شد و آنها زمان صرفشده در رفت و آمد فعال، فعالیتهای تفریحی، ورزش، کارهای خانه، فعالیتهای فیزیکی مرتبط با کار یا مدرسه، تماشای تلویزیون و خواب را گزارش کردند. اختلال افسردگی شدید نیز با استفاده از مصاحبه کوتاه بینالمللی روانپزشکی (MINI) سنجیده شد.
