چین با انجام نخستین پرواز چهارمین نمونه اولیه از جنگنده نسل ششم فوق دوربردخود، یک گام مهم دیگر در رقابت جهانی قدرت‌های هوایی برداشت و سرعت پیشرفت این برنامه راهبردی را به نمایش گذاشت.
به گزارش سرویس هوافضا تکناک، این پرواز، کمی بیش از یک سال پس از رونمایی رسمی از این جنگنده در ۲۶ دسامبر ۲۰۲۴ انجام شده و تنها حدود یک ماه بعد از معرفی سومین نمونه اولیه در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵ به ثبت رسیده است. ورود چهار نمونه متفاوت با سطح تکامل تدریجی بالاتر به چرخه آزمایش‌های پروازی، نشان‌دهنده شتاب بالای پیشرفت پروژه و اولویت بالای آن در ساختار دفاعی چین است.
تحلیلگران نظامی معتقدند چنین سرعتی در توسعه، بیانگر تخصیص منابع مالی قابل‌توجه و تمرکز بالای صنایع دفاعی چین بر این پروژه است. چین در دو دهه گذشته نشان داده که قادر است مسیر آزمایش پروازی تا تولید انبوه و ورود به خدمت عملیاتی جنگنده‌های پیشرفته را در زمانی کوتاه‌تر از رقبای غربی طی کند. نمونه شاخص این روند، جنگنده نسل پنجم J-20 است که تنها شش سال پس از نخستین پرواز خود در ژانویه ۲۰۱۱، به‌طور رسمی وارد خدمت عملیاتی شد.
افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی و جایگاه قوی‌تر بخش دفاعی و صنعتی چین نسبت به ۱۵ سال گذشته، این گمانه را تقویت کرده که جنگنده نسل ششم جدید ممکن است حتی سریع‌تر از J-20 وارد خدمت شود. برخی برآوردها از احتمال عملیاتی شدن این جنگنده در بازه زمانی ۲۰۳۰ تا ۲۰۳۱ خبر می‌دهند. این در حالی است که J-20 خود در حال گذار به سطحی موسوم به «نسل ۵ پلاس» است؛ سطحی که با ادغام سامانه‌های پیشرفته‌تر حسگری، پردازشی و تسلیحاتی، فاصله محسوسی با جنگنده‌های نسل پنجم پایه ایجاد می‌کند و می‌تواند گذار به نسل ششم را برای چین هموارتر سازد.
توسعه این جنگنده نسل ششم توسط شرکت Chengdu Aircraft Corporation انجام شده است؛ همان شرکتی که J-20 را نیز طراحی کرده بود. در مقابل، جنگنده‌های سبک‌تر مانند J-35 و یک جنگنده نسل ششم دیگر که هنوز نام‌گذاری نشده، توسط شرکت Shenyang Aircraft Corporation توسعه یافته‌اند. جنگنده نسل ششم چنگدو، نخستین جنگنده جهان با پیکربندی سه‌موتوره به شمار می‌رود و به‌طور گسترده به‌عنوان سنگین‌ترین و دوربردترین جنگنده تاریخ توصیف می‌شود.
بر اساس ارزیابی‌ها، شعاع رزمی این هواپیما از ۴۰۰۰ کیلومتر فراتر می‌رود؛ رقمی که آن را در سطحی کاملاً متفاوت از تمامی جنگنده‌های موجود قرار می‌دهد. برای مقایسه، شعاع رزمی J-20 حدود ۲۰۰۰ کیلومتر برآورد می‌شود که خود بیش از دو برابر جنگنده‌های نسل پنجم آمریکایی مانند F-22 و F-35 است. ترکیب برد بسیار بلند، پنهان‌کاری پیشرفته، رادار بسیار بزرگ و ظرفیت بالای حمل تسلیحات، به جنگنده نسل ششم چین امکان می‌دهد بدون پشتیبانی مستقیم عمل کرده و تهدیدی جدی برای هواگردهای غربی در غرب و مرکز اقیانوس آرام ایجاد کند.
این جنگنده همچنین از نظر زمان ورود به خدمت، فاصله محسوسی با رقیب اصلی خود دارد. جنگنده نسل ششم F-47 که برای نیروی هوایی آمریکا در حال توسعه است، قرار است نخستین پرواز خود را در سال ۲۰۲۸ انجام دهد و در نیمه دوم دهه ۲۰۳۰ عملیاتی شود. در مقابل، برنامه چین ممکن است بیش از نیم دهه زودتر به نتیجه برسد. انتظار نمی‌رود کشورهای دیگر دست‌کم تا دهه ۲۰۴۰ به جنگنده‌ای با سطح توانمندی مشابه دست یابند.
در اوایل ژوئن ۲۰۲۵، انتشار تصاویر جدید از این جنگنده نسل ششم، نمای روبه‌روی واضح‌تری از طراحی آن ارائه داد. این تصاویر، وجود سه محفظه تسلیحاتی شکمی را نشان می‌دهد که ظرفیتی چند برابر جنگنده‌های فعلی دارد.
بر اساس برآوردها، این هواپیما قادر خواهد بود انواع موشک‌های بالستیک و کروز، و همچنین موشک‌های هوا‌به‌هوای بسیار دوربرد مانند PL-17 را حمل کند؛ موشکی که برد درگیری آن به حدود ۵۰۰ کیلومتر می‌رسد. این ویژگی‌ها، جنگنده نسل ششم چین را به یکی از تعیین‌کننده‌ترین پروژه‌های نظامی دهه آینده تبدیل کرده است.
