پژوهشگران دانشگاه تگزاس در آستین موفق به توسعه نوعی پارچه شدهاند که میتواند رطوبت موجود در هوا را جمعآوری و آب آشامیدنی تولید کند.
به گزارش سرویس فناوری تکناک، این فناوری جدید میتواند مسیر تازهای برای دسترسی به آب در شرایط اضطراری، مناطق دورافتاده و فعالیتهای خارج از شهر ایجاد کند و در آینده در قالب محصولاتی مانند لباس، کولهپشتی یا چادرهای مسافرتی مورد استفاده قرار گیرد.
فناوری تولید آب از هوا موضوع تازهای نیست و طی سالهای گذشته پژوهشگران و شرکتهای مختلف، سامانههایی را برای استخراج رطوبت موجود در جو توسعه دادهاند. با وجود این، بیشتر این سامانهها به تجهیزات نسبتا بزرگ، منابع انرژی قابل توجه و زیرساختهای ثابت نیاز دارند. همین موضوع استفاده گسترده از آنها را در زندگی روزمره دشوار کرده است.
اکنون گروهی از محققان دانشگاه تگزاس در آستین تلاش کردهاند فناوری تولید آب از هوا را از قالب دستگاههای بزرگ خارج کنند و آن را به یک محصول پوشیدنی تبدیل نمایند. نتایج این پژوهش در نشریه علمی Science Advances منتشر شده است.
مرتبط: ساخت پارچه هوشمند بدون قطعات الکترونیکی
به گفته Guihua Yu، یکی از نویسندگان این مطالعه، هدف پژوهشگران بازنگری در شکل استفاده از فناوری برداشت آب از هوا بوده است. او توضیح داد که اگر خود پارچه بتواند آب را از هوا جمعآوری کند، امکان دسترسی شخصی و قابل حمل به آب فراهم خواهد شد و کاربردهای جدیدی برای این فناوری به وجود خواهد آمد.
نمونه اولیه ساختهشده توسط این تیم تحقیقاتی در قالب یک ژاکت طراحی شده است. این ژاکت از پارچهای ویژه بهره میبرد که رطوبت موجود در هوا را جذب میکند. با وجود این، آب درون الیاف پارچه باقی نمیماند و از طریق یک ساختار مهندسیشده به واحدهای جداشدنی جمعآوری آب منتقل میشود. این واحدها پس از پر شدن از رطوبت جمعآوریشده، درون یک محفظه تاشو قرار میگیرند و با اعمال گرما، آب آشامیدنی تولید میکنند.
مرتبط: این فناوری جدید مانع لک شدن لباس شما می شود
Keith Johnston، دیگر پژوهشگر این پروژه اعلام کرد که سیستم انتقال رطوبت مهمترین عامل موفقیت این فناوری محسوب میشود. به گفته او، این طراحی امکان استفاده از فناوری را در یک محصول پوشیدنی واقعی فراهم کرده و آن را از مرحله آزمایشهای محدود آزمایشگاهی فراتر برده است.
نتایج آزمایشها نشان میدهد که این ژاکت بسته به شرایط محیطی و میزان رطوبت هوا میتواند روزانه بین ۴۰۰ تا ۹۰۰ میلیلیتر آب آشامیدنی تولید کند. هرچند این مقدار برای تأمین کامل نیاز روزانه یک فرد کافی نیست، اما در شرایط بحرانی یا مکانهایی که دسترسی به آب دشوار است میتواند منبع ارزشمندی برای تأمین آب باشد.
پژوهشگران تأکید کردهاند که فناوری توسعهیافته محدود به تولید ژاکت نیست. همین پارچه را میتوان در ساخت کولهپشتی، چادرهای کمپینگ، تجهیزات امدادی و حتی برخی پوششهای تخصصی مورد استفاده قرار داد. چنین محصولاتی میتوانند در سفرهای طولانی، عملیات امداد و نجات، مأموریتهای پزشکی و فعالیتهای نظامی در مناطق دورافتاده کاربرد داشته باشند.
مرتبط: پایش جادهها از درون آسفالت با پارچه هوشمند!
علاوه بر کاربردهای امدادی، این فناوری میتواند بازار تجهیزات ورزشی و طبیعتگردی را نیز متحول کند. کوهنوردان، ماجراجویان و ورزشکارانی که در محیطهای دور از منابع آب فعالیت میکنند، از جمله نخستین گروههایی خواهند بود که میتوانند از مزایای این فناوری بهره ببرند.
اگر پژوهشگران بتوانند بازده این پارچه را در نسلهای آینده افزایش و هزینه تولید آن را کاهش دهند، پارچههای تولیدکننده آب میتوانند به یکی از کاربردیترین فناوریهای پوشیدنی سالهای آینده تبدیل شوند و راهکاری نوین برای مقابله با چالش دسترسی به آب در مناطق مختلف جهان ارائه کنند.
