شرکت چینی هاربین شینگوانگ اپتیک-الکترونیک از یک سلاح لیزری ضدپهپاد قابلحمل رونمایی کرده است که یک سرباز میتواند آن را در قالب یک کولهپشتی حمل و در میدان نبرد مستقر کند.
به گزارش سرویس فناوری تکناک، این سامانه جدید که در نمایشگاه Defence Information Equipment and Technology Exhibition 2026 پکن معرفی شد، گام مهمی در کوچکسازی سلاحهای انرژی هدایتشونده به شمار میرود.
این سلاح بخشی از خانواده لیزری «Lijian» یا «شمشیر تیز» است. مدلهای بزرگتر این سری توانایی انهدام پهپادها را در فاصلهای تا ۱۲۰۰ متر دارند، اما نسخه قابلحمل به دلیل ابعاد کوچکتر، برد کمتری ارائه میدهد.سامانه جدید با متمرکز کردن پرتو لیزر روی هدف، عملکرد خود را انجام میدهد.
این پرتو میتواند سیمها را بسوزاند، حسگرها و دوربینها را از کار بیندازد یا باعث افزایش دمای باتری پهپاد شود. پس از آسیب دیدن یکی از بخشهای حیاتی، پهپاد کنترل خود را از دست میدهد و سقوط میکند.
نکته قابلتوجه درباره این سامانه، ابعاد و وزن آن است. بر اساس اطلاعات منتشرشده، مدل Lijian II حدود ۳۰ کیلوگرم و مدل Lijian III حدود ۲۵ کیلوگرم وزن دارند. این وزن تقریباً معادل حمل یک مسلسل به همراه مهمات و باتریهای موردنیاز آن است و در مقایسه با سامانههای لیزری نصبشده روی خودروها بسیار کمتر محسوب میشود.
در میدان نبرد، بخش اصلی سامانه در یک کولهپشتی قرار میگیرد که شامل باتریها و تجهیزات خنککننده است. سرباز پس از استقرار سامانه میتواند با استفاده از سامانههای اپتیکی، پهپادهای مهاجم را شناسایی، رهگیری و هدف قرار دهد.
با وجود جذابیت این فناوری، سلاحهای لیزری به توان الکتریکی بسیار بالایی نیاز دارند. هرچند شرکت سازنده جزئیات فنی این سامانه را منتشر نکرده است، اما سلاحهای لیزری مشابه معمولاً به توانی بین ۲۰ تا ۵۰ کیلووات نیاز دارند.
همچنین این تجهیزات برای جلوگیری از داغ شدن بیش از حد به سامانههای خنککننده قدرتمند وابسته هستند. برخی گزارشها ادعا میکنند این سامانه میتواند در کمتر از پنج ثانیه خنک شود، اما سازوکار این فناوری هنوز اعلام نشده است.
سلاحهای لیزری در کنار مزایا، محدودیتهای قابلتوجهی نیز دارند. شرایط جوی مانند باران، مه، دود و گردوغبار میتوانند پرتو لیزر را پراکنده کنند و کارایی آن را به شدت کاهش دهند. این سامانهها همچنین برای عملکرد مؤثر به خط دید مستقیم نیاز دارند و وجود موانعی مانند ساختمانها، درختان یا تپهها میتواند توانایی درگیری با اهداف را از بین ببرد.
یکی دیگر از چالشهای این فناوری، زمان موردنیاز برای وارد کردن آسیب است. برخلاف گلوله که در لحظه برخورد بیشترین قدرت تخریبی خود را منتقل میکند، لیزر باید برای مدتی روی هدف متمرکز باقی بماند تا بتواند بخشهای حیاتی آن را تخریب کند. به همین دلیل، پهپادهای سریع یا دارای مانورپذیری بالا میتوانند هدفگیری را دشوارتر کنند.
همچنین هنوز مشخص نیست این سامانه کوچک تا چه اندازه در برابر حملات پهپادی گروهی یا «ازدحامی» کارایی خواهد داشت. با این حال، معرفی چنین محصولی نشان میدهد رقابت جهانی برای توسعه سلاحهای ضدپهپاد وارد مرحله تازهای شده است.
در صورتی که سامانههای قابلحمل لیزری بتوانند در شرایط واقعی میدان نبرد عملکرد قابل اعتمادی ارائه دهند، نیروهای پیادهنظام در آینده ممکن است همانگونه که امروز مسلسل یا موشک ضدتانک حمل میکنند، به سلاحهای لیزری ضدپهپاد نیز مجهز شوند. این موضوع میتواند شکل دفاع نزدیک در برابر تهدیدات پهپادی را بهطور قابلتوجهی تغییر دهد.
