فهرست مطالب
شرکت جنرال اتمیکس پهپاد Wildfire را با برد ۱۸ هزار و ۵۰۰ کیلومتر، توان حمل چهار موشک LRASM و قابلیت هدایت گروهی پهپادها معرفی کرد.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، این پهپاد برای برنامه جدید پنتاگون با نام Massed Modular Aircraft یا MMA ارائه شده است. هدف این برنامه، توسعه نسل تازهای از پهپادهای قابل پرواز در ارتفاع متوسط با مداومت پروازی طولانی است که بتوانند مأموریتهای اطلاعاتی، شناسایی، نظارت و حمله را انجام دهند. با وجود این، جنرال اتمیکس Wildfire را پهپادی میداند که تواناییهای آن میتواند فراتر از حداقل نیازهای اعلامشده پنتاگون باشد.
براساس گزارش The War Zone، این شرکت در حال بررسی طرحی برای Wildfire است که ۱۰ هزار مایل دریایی، معادل حدود ۱۸ هزار و ۵۰۰ کیلومتر، برد انتقالی دارد. همچنین این پهپاد میتواند حداکثر چهار فروند موشک AGM-158C Long Range Anti-Ship Missile یا LRASM حمل کند.
یکی دیگر از قابلیتهای پیشنهادی Wildfire، هماهنگ کردن تعداد زیادی هواگرد بدون سرنشین است. براساس اطلاعات منتشرشده، این سامانه میتواند تحت کنترل نیمهخودکار، عملیات گروهی حداکثر ۱۰۰ پهپاد را هماهنگ کند. چنین قابلیتی میتواند امکان مدیریت چندین سامانه بدون سرنشین را با تعداد کمتری اپراتور فراهم کند.
بیشتر بخوانید: ایران از پهپاد ریپر و هرمس چه اطلاعاتی به دست میآورد؟
پهپاد Wildfire برای دوران پس از MQ-9 Reaper
Aviation Week نخستین رسانهای بود که از ظهور طرح Wildfire خبر داد. The War Zone نیز پس از آن گزارش کرد که جنرال اتمیکس این هواگرد را برای برنامه MMA پنتاگون ارائه کرده است.
واحد نوآوری دفاعی آمریکا، DIU، برنامه MMA را هدایت میکند. پنتاگون در این برنامه به دنبال یک هواگرد بدون سرنشین ماژولار، مقرونبهصرفه و دارای برد عملیاتی گسترده است که بتوان آن را در تعداد زیاد بهکار گرفت. این پهپاد باید بخشی از مأموریتهایی را انجام دهد که اکنون برعهده MQ-9A Reaper قرار دارند.
الزامات تعیینشده برای این برنامه از تغییر رویکرد ارتش آمریکا در زمینه قدرت هوایی حکایت دارد. آمریکا در گذشته بیشتر به تعداد نسبتا محدودی از هواگردهای گرانقیمت و ارزشمند متکی بود. در مقابل، برنامه MMA با این فرض طراحی شده است که در یک درگیری نظامی سطح بالا، از دست رفتن بخشی از ناوگان اجتنابناپذیر خواهد بود.
DIU از شرکتهای حاضر در این برنامه، پهپادی با ظرفیت حمل حداقل ۲۸۰۰ پوند، حدود ۱۲۷۰ کیلوگرم محموله درخواست کرده است. این هواگرد باید بدون سوختگیری حداقل ۲۳۰۰ مایل دریایی، حدود ۴۲۶۰ کیلومتر، شعاع رزمی داشته باشد.
توانایی استقرار مستقل نیز یکی دیگر از الزامات است. پهپاد پیشنهادی باید بتواند در یک مسیر یکطرفه بیش از ۸ هزار مایل دریایی، حدود ۱۴ هزار و ۸۰۰ کیلومتر پرواز کند. پشتیبانی از محمولههای ماژولار، از جمله حسگرهای ویدیویی تمامحرکتی نیز در الزامات این برنامه قرار دارد.
همچنین پنتاگون به دنبال افزایش سطح خودکارسازی عملیات است و ممکن است در نهایت توانایی کنترل چند هواگرد بهوسیله تنها یک اپراتور را از شرکتها درخواست کند.
سی. مارک برینکلی، سخنگوی جنرال اتمیکس به The War Zone گفته است که این شرکت هنگام توسعه پهپاد Wildfire ابتدا بررسی کرده است که چه قابلیتهایی را میتوان بهطور واقعبینانه در یک پلتفرم بدون سرنشین نسل بعدی ارائه کرد. نتیجه این بررسی، طرحی است که برد زیاد، ظرفیت بالای حمل محموله، قابلیت شبکهسازی و خودمختاری را در یک پلتفرم ترکیب میکند.
جنرال اتمیکس تاکنون مشخصات فنی کامل و تصاویر رسمی Wildfire را منتشر نکرده است و این هواگرد همچنان در مرحله طرح مفهومی قرار دارد.
بیشتر بخوانید: بالگرد بلکهاوک به سکوی پرتاب پهپادهای رزمی تبدیل می شود
کاهش ناوگان Reaper و افزایش نیاز به جانشین
پهپاد MQ-9 Reaper طی چند دهه یکی از پایههای اصلی عملیات بدون سرنشین آمریکا بوده است. ارتش آمریکا این هواگرد را برای مأموریتهای نظارتی و تهاجمی در چندین منطقه درگیری بهکار گرفته است.
با وجود این، تلفات اخیر Reaperها آسیبپذیری پهپادهای به نسبت بزرگ و کند را در حریمهای هوایی تحت مناقشه نشان داده است. ناوگان Reaper در عملیات مرتبط با ایران و حوثیها تلفات قابل توجهی داشته و این موضوع نگرانیها را درباره عملکرد چنین پهپادهایی در جنگ احتمالی با دشمنی مجهزتر افزایش داده است.
توقف تولید MQ-9A نیز شرایط را دشوارتر کرده است، چرا که نیروی هوایی آمریکا دیگر نمیتواند پهپادهای از دسترفته را بهآسانی با هواگردهای جدید جایگزین کند.
براساس آماری که The War Zone منتشر کرده است، نیروی هوایی آمریکا در ابتدای سال مالی ۲۰۲۵ تعداد ۲۳۱ فروند MQ-9A در اختیار داشت. این تعداد در آغاز سال مالی ۲۰۲۶ به ۱۶۵ فروند کاهش یافت. ژنرال دیوید تابور از نیروی هوایی آمریکا نیز در ماه مه به کنگره اعلام کرد که ناوگان این پهپاد به ۱۳۵ فروند رسیده است.
برنامه MMA قرار است به نیاز بلندمدت آمریکا برای نسل جدید هواگردهای بدون سرنشین پاسخ دهد. براساس برنامهریزی پنتاگون، سامانههای منتخب باید حداکثر تا ۲۱ ماه پس از انعقاد قرارداد، آزمایشهای پروازی نمونه اولیه در مقیاس کامل را آغاز کنند. دستیابی به توان عملیاتی اولیه نیز برای سال مالی ۲۰۳۱ هدفگذاری شده است.
شرکت جنرال اتمیکس تأکید کرده است که MMA را نباید صرفاً برنامهای برای جایگزینی Reaper دانست. این شرکت معتقد است ارتش آمریکا از یک سو به راهکاری فوری برای جبران ظرفیت ازدسترفته پهپادهای رده ارتفاع متوسط و مداومت پروازی طولانی نیاز دارد و از سوی دیگر باید برای درگیریهای آینده، پلتفرم کاملا جدیدی توسعه دهد.
پهپاد Wildfire میتواند بخشی از چشمانداز جنرال اتمیکس برای چنین آیندهای باشد. توانایی پیشنهادی حمل چهار موشک LRASM، نقش ضدکشتی دوربرد قابل توجهی به این هواگرد میدهد. قابلیت هماهنگی تعداد زیادی پهپاد نیمهخودکار نیز میتواند شیوه مدیریت ناوگانهای بدون سرنشین را تغییر دهد و به یک اپراتور امکان دهد چند هواگرد را همزمان کنترل کند.
شرکت جنرال اتمیکس پهپاد Wildfire را وارد رقابت MMA کرده است، اما برینکلی اعلام کرده است که آینده این طرح به پیروزی در این برنامه وابسته نیست. این پهپاد هنوز یک طرح مفهومی محسوب میشود، اما معرفی آن نشان میدهد که نسل بعدی پهپادهای نظامی آمریکا احتمالا باید برد بیشتر، معماری ماژولار، خودمختاری بالاتر و توان عملیات شبکهای گستردهتری نسبت به نسل کنونی داشته باشند.
بیشتر بخوانید: این پهپاد الکتریکی رکورد جهانی سرعت را شکست
