مصرف برق دیتاسنتر های کلان آمریکا با یک ایالت برابری می‌ کند

پژوهشگران دریافتند که ۴۰۳ دیتاسنتر کلان در آمریکا سالانه ۸۲ تراوات‌ساعت برق مصرف می‌کنند که معادل ۱.۸ درصد از کل مصرف برق این کشور است.

به گزارش سرویس انرژی تک‌ناک، گسترش سریع هوش مصنوعی باعث افزایش چشمگیر تعداد دیتاسنترهای بزرگ در آمریکا شده است. پژوهشی جدید نشان می‌دهد که مصرف برق بزرگ‌ترین مراکز داده این کشور با مصرف سالانه برق برخی ایالت‌های آمریکا برابری می‌کند. این تأسیسات علاوه بر مصرف گسترده انرژی باعث تولید میلیون‌ها تن دی‌اکسید کربن می‌شوند و فشار قابل‌ توجهی بر شبکه‌های برق محلی وارد می‌کنند.

پژوهشگران دانشگاه هاروارد طی دو سال اطلاعات مربوط به ۴۰۳ دیتاسنتر کلان را در سراسر آمریکا جمع‌آوری کردند. هدف آنها محاسبه میزان برق مصرفی این مراکز و بررسی تأثیر فعالیت آنها بر انتشار گازهای گلخانه‌ای بود.

فرانچسکا دومینیچی، پژوهشگر دانشگاه هاروارد بیان کرد که توسعه سیستم‌های هوش مصنوعی سرعت ساخت مراکز داده را به‌ شدت افزایش داده است. این مراکز زیرساخت لازم را برای اجرای مدل‌های زبانی بزرگ، ابزارهای هوش مصنوعی و خدمات رایانش ابری فراهم می‌کنند.

با وجود این‌، بررسی دقیق مصرف انرژی دیتاسنترها دشوار است. بسیاری از شرکت‌های بهره‌بردار، اطلاعات مربوط به مصرف برق و میزان انتشار کربن تأسیسات خود را منتشر نمی‌کنند. همین موضوع پژوهشگران را مجبور کرده است برای محاسبه مصرف انرژی از داده‌های تجاری و برآوردهای غیرمستقیم استفاده کنند.

مصرف برق سالانه ۴۰۳ دیتاسنتر کلان آمریکا

نقشه آمریکا با رنگ‌بندی مناطق مختلف بر اساس شدت انتشار دی‌اکسید کربن ناشی از تولید برق، از کمتر از ۱۰۰ تا بیش از ۷۵۰ گرم به‌ازای هر کیلووات‌ساعت
نقشه شدت انتشار کربن ناشی از تولید برق در مناطق مختلف آمریکا را نشان می‌دهد. رنگ‌های آبی بیانگر انتشار کمتر و رنگ‌های نارنجی و قرمز نشان‌دهنده انتشار بیشتر دی‌اکسید کربن به‌ازای هر کیلووات‌ساعت برق تولیدی هستند. میزان انتشار در برخی مناطق از ۷۵۰ گرم به‌ازای هر کیلووات‌ساعت فراتر می‌رود.

نتایج پژوهش نشان می‌دهد که ۴۰۳ دیتاسنتر کلان آمریکا از مه ۲۰۲۴ تا آوریل ۲۰۲۵ در مجموع حدود ۸۲ تراوات‌ساعت برق مصرف کرده‌اند. این میزان معادل ۱.۸ درصد از کل مصرف برق ایالات متحده در همین دوره است.

مصرف سالانه برق این مراکز از برق مصرفی ایالت‌هایی مانند میزوری، کنتاکی و نیوجرسی بیشتر بوده است. همچنین پژوهشگران اعلام کرده‌اند که بالاترین برآورد مصرف برق این دیتاسنترها به ۹۹ تراوات‌ساعت در سال می‌رسد. چنین رقمی با مصرف سالانه برق ایالت‌هایی مانند ایندیانا، میشیگان و واشنگتن رقابت می‌کند.

مصرف گسترده برق دیتاسنترها پیامدهای زیست‌محیطی قابل‌ توجهی دارد. پژوهشگران تخمین زده‌اند که حدود ۵۴ درصد از برق تولیدشده برای تأمین انرژی این مراکز از منابع سوخت فسیلی تأمین شده است.

برآوردها نشان می‌دهد که انتشار سالانه دی‌اکسید کربن مرتبط با مصرف برق این دیتاسنترها به ۲۵.۷ میلیون تن می‌رسد. این میزان با انتشار کربن ۶۷ نیروگاه گاز طبیعی برابری می‌کند.

الکس د فریس-گائو، پژوهشگر داده در دانشگاه آزاد آمستردام معتقد است که نتایج این تحقیق با برآوردهای بین‌المللی آژانس بین‌المللی انرژی مطابقت دارد. به گفته او، این یافته‌ها چندان غافلگیرکننده نیستند و ابعاد گسترده تأثیر مراکز داده بر مصرف انرژی را تأیید می‌کنند.

با وجود این‌، او درباره دقت نتایج هشدار می‌دهد. پژوهشگران از داده‌های تجاری استفاده کرده‌اند که بررسی مستقل آنها دشوار است. همچنین محاسبات به فرضیاتی درباره ظرفیت عملیاتی و میزان مصرف برق هر مرکز وابسته هستند.

یوری دورکین، پژوهشگر دانشگاه جانز هاپکینز نیز معتقد است که این تحلیل برخی جزئیات مهم را نادیده گرفته است. برای نمونه، پژوهشگران تأثیر محدودیت‌های شبکه انتقال برق بر میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای را به‌طور کامل بررسی نکرده‌اند.

دومینیچی این محدودیت‌ها را پذیرفته و تأکید کرده است که شرکت‌های سازنده و بهره‌بردار دیتاسنترها باید اطلاعات دقیق‌تری درباره مصرف انرژی و پیامدهای زیست‌محیطی تأسیسات خود منتشر کنند.

افزایش مخالفت عمومی با ساخت دیتاسنترهای جدید

نمودار افزایش تعداد دیتاسنترهای فعال آمریکا از ۳۷۶ مرکز در سال ۲۰۱۶ به ۱۲۸۳ مرکز در سال ۲۰۲۶، همراه با ۵۷۷ مرکز دیگر در حال ساخت
تعداد دیتاسنترهای فعال آمریکا از ۳۷۶ مرکز در سال ۲۰۱۶ به ۱۲۸۳ مرکز در سال ۲۰۲۶ افزایش یافته است. همچنین ۵۷۷ مرکز دیگر در حال ساخت هستند که با تکمیل آنها، مجموع دیتاسنترها به ۱۸۶۰ مرکز خواهد رسید

هم‌زمان با گسترش مراکز داده، مخالفت شهروندان آمریکایی با ساخت این تأسیسات افزایش یافته است. نتایج یک نظرسنجی جدید نشان می‌دهد که ۷۶ درصد آمریکایی‌ها با ساخت دیتاسنتر جدید در محل زندگی خود مخالف هستند.

یکی از دلایل اصلی این مخالفت‌ها، فشار مراکز داده بر منابع محلی است. دیتاسنتر های کلان علاوه بر مصرف بالای برق، برای خنک‌ کردن سرورها به حجم زیادی آب نیاز دارند. همچنین این تأسیسات زمین‌های وسیعی را اشغال می‌کنند و می‌توانند هزینه تأمین منابع را برای ساکنان مناطق اطراف افزایش دهند.

برای نمونه، طرح احداث یک دیتاسنتر بزرگ در ایالت یوتا با اعتراض شدید ساکنان مواجه شده است. مساحت زمین مورد نیاز این مجموعه دو برابر منهتن اعلام شده است و تقاضای برق آن می‌تواند تقریبا به‌اندازه حداکثر تقاضای سالانه برق کل ایالت باشد.

د فریس-گائو توضیح داد که ساکنان مناطق اطراف دیتاسنترها ممکن است افزایش قیمت زمین، برق و آب را تجربه کنند. آلودگی هوا و افزایش پسماندهای آلاینده نیز از دیگر نگرانی‌های جوامع محلی هستند.

در همین حال، برخی مراکز داده جدید برای تأمین انرژی مورد نیاز خود به نیروگاه‌های گازی اختصاصی متکی شده‌اند. این تأسیسات به‌جای دریافت تمام برق خود از شبکه عمومی، بخشی از انرژی مورد نیاز را مستقیما تولید می‌کنند. استفاده گسترده‌تر از این روش می‌تواند انتشار گازهای گلخانه‌ای را افزایش دهد.

مراکز داده کلان با تجمیع تعداد زیادی سرور، هزینه پردازش اطلاعات را برای شرکت‌ها کاهش می‌دهند. این ساختار امکان استفاده بهینه‌تر از زیرساخت‌های پردازشی را فراهم می‌کند، اما افزایش ابعاد تأسیسات فشار بیشتری بر منابع محلی وارد می‌کند.

دومینیچی معتقد است که تصمیم‌گیری درباره توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی باید بر داده‌های علمی دقیق استوار باشد. او از نبود شفافیت کافی در صنعت دیتاسنترها انتقاد کرد و خواستار انتشار اطلاعات قابل‌ اعتماد درباره مصرف انرژی این مراکز شد.

نرگس چالوک

نرگس چالوک

به‌عنوان مترجم وب‌سایت خبری در حوزه فناوری فعالیت می‌کنم و تجربه‌ی خوبی در زمینه‌ی سئو، تولید و انتشار محتوا، نگارش و ویرایش مقالات و گزارش‌های خبری دارم.علاوه بر این، مدرس زبان انگلیسی هستم و سال‌هاست به کودکان و بزرگسالان در محیط‌های حضوری و آنلاین آموزش می‌دهم. همیشه تلاش کرده‌ام شیوه‌های آموزشی متنوع و مؤثر را به‌کار بگیرم و با صبر و انگیزه، یادگیری زبان را برای زبان‌آموزان آسان‌تر کنم.

خبر بعدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *