فهرست مطالب
داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک بیان کرده است که ریشه اصلی موج مخالفت با هوش مصنوعی را باید در «بحران اعتماد» جست‌وجو کرد.
به گزارش سرویس هوش مصنوعی تکناک، این اظهارات پس از آن مطرح شد که گاوین بیکر در پادکست All-In و شبکه اجتماعی X مدعی شد هشدارهای آمودی درباره خطرات هوش مصنوعی به تشدید واکنش منفی علیه این فناوری در آمریکا، به‌خصوص مخالفت با توسعه مراکز داده، دامن زده است.
بیشتر بخوانید: مدل جدید دیپ‌سیک ارزان‌تر شد
بیکر با انتقاد از موضع آنتروپیک در قبال مقررات‌گذاری هوش مصنوعی، از جمله حمایت این شرکت از برخی قوانین مانند طرحی در کالیفرنیا برای الزام شرکت‌های بزرگ AI به شفاف‌سازی عنوان کرد که آمودی در بحث مقررات «استدلال را باخته است». او همچنین با اشاره به اینکه آمودی قرار است مدیرعامل یکی از مهم‌ترین شرکت‌های جهان باشد، از او خواست به‌جای تاکید بر خطرات به مدافع مثبت‌تری برای صنعت خود تبدیل شود.
مخالفت عمومی با هوش مصنوعی
مدیرعامل آنتروپیک این برداشت را رد کرد و گفت که پیام‌رسانی او درباره هوش مصنوعی به‌طور نامتناسبی منفی نبوده است. به گفته آمودی، نوشته‌های او تقریبا به یک اندازه بر فرصت‌ها و خطرات AI تمرکز داشته‌اند. همچنین آمودی توضیح داد که مقاله «ماشین‌های لطف‌ورز» را دقیقا به این دلیل نوشته است که احساس می‌کرد صنعت هوش مصنوعی به اندازه کافی درباره ظرفیت این فناوری برای بهبود بنیادین جهان صحبت نکرده است. با وجود این، آمودی پذیرفت که نگاه عمومی به هوش مصنوعی منفی است و این وضعیت را «یک مشکل بزرگ» دانست. مدیرعامل آنتروپیک در عین حال با این ادعا که این بدبینی حاصل هشدارهای او یا سایر مدیران صنعت درباره خطرات AI است، مخالفت کرد. به گفته آمودی، مشکل اصلی «بحران اعتماد» است؛ بحرانی که در آن مردم عادی به شرکت‌ها، دولت‌ها و صنعت فناوری اعتماد ندارند و همواره تصور می‌کنند شرکت‌ها در حال پیدا کردن راه جدیدی برای سوءاستفاده از آنها هستند.
برای مطالعه بیشتر: کشورها باید بین ائتلاف هوش مصنوعی واشنگتن و پکن یکی را انتخاب کنند
آمودی معتقد است این بحران یک‌شبه ایجاد نشده است و ریشه‌های آن به چند دهه قبل بازمی‌گردد؛ در نتیجه، موج مخالفت با هوش مصنوعی را باید جدیدترین نمود همین بی‌اعتمادی قدیمی دانست. او مهم‌ترین انتقاد وارد بر شرکت‌های هوش مصنوعی، از جمله آنتروپیک را نیز نحوه تبلیغ یا پیام‌رسانی آنها نمی‌داند، بلکه عملی نشدن وعده‌های بزرگ آنها می‌داند. آمودی بیان کرد که صنعت AI هنوز نتوانسته است آنطور که وعده داده بود به بهبود جهان کمک کند و این مسئله کاملا بر عهده خود شرکت‌ها است. از نگاه او، وعده‌هایی مانند اینکه هوش مصنوعی روزی سرطان را درمان خواهد کرد، بیشتر به کلیشه تبدیل شده‌اند تا یک پیام الهام‌بخش باشند. چیزی که واقعا می‌تواند نظر مردم را تغییر دهد، تحقق عملی همین وعده‌ها است؛ یعنی اینکه هوش مصنوعی واقعا بتواند سرطان را درمان کند.
راه‌حل چیست؟
آمودی درباره مقررات‌گذاری نیز معتقد است بحث نباید به یک دوگانه کاذب میان «توسعه گسترده AI بدون مقررات» و «تمرکز قدرت در دست چند شرکت به‌واسطه مقررات» محدود شود. او تصریح کرد که در سیلیکون‌ولی دیدگاهی رایج وجود دارد که مقررات را به تسخیر نهادهای قانون‌گذار و سپس تمرکز قدرت مرتبط می‌کند، اما این برداشت بیش از حد ساده‌انگارانه است. در مقابل، بسیاری از مردم خارج از فضای فناوری، مقررات را ابزاری برای محدود کردن قدرت شرکت‌ها و حمایت از مردم عادی می‌دانند. آمودی توضیح داد که آنتروپیک به همین دلیل پیشنهادهای سیاست‌گذاری خود را با احتیاط تنظیم می‌کند. به گفته او، هدف این شرکت ارائه مقرراتی است که توسعه شرکت‌های پیشرو در حوزه AI را کندتر کند، اما در عین حال به رقبای کوچک‌تر امکان رقابت بیشتری بدهد.
خبر پیشنهادی: آموزش هوش مصنوعی آمازون با محتوای استریمرهای توییچ
همچنین مدیرعامل آنتروپیک معتقد است تمرکز قدرت تا حدی در ساختار خود فناوری هوش مصنوعی نهفته است. مدل‌های دارای وزن‌های باز می‌توانند بخشی از این مشکل را کاهش دهند، اما راه‌حل کاملی نیستند، چرا که در نهایت بخش قابل توجهی از قدرت را در اختیار بازیگرانی قرار می‌دهند که بیشترین منابع پردازشی و تراشه‌ها را دارند. از دید آمودی، قوانین مناسب می‌توانند هم‌زمان خطرات سایبری، زیستی و مرتبط با هم‌راستایی AI را کنترل کنند، قدرت شرکت‌های پیشرو را محدود نمایند و در عین حال امکان توسعه مدل‌های دارای وزن‌های باز را حفظ کنند؛ البته با در نظر گرفتن خطرات ویژه‌ای که این مدل‌ها به همراه دارند.
