فهرست مطالب
مدیرعامل مشترک استارت‌آپ هوش مصنوعی مولد Runway اعلام کرد که قطعا هوش مصنوعی می‌تواند جای بازیگران انسانی را بگیرد.
به گزارش سرویس هوش مصنوعی تکناک، در جریان نشست گفت‌وگومحوری با عنوان «تمام پیکسل‌ها تولید خواهند شد» در کنفرانس View شهر تورین ایتالیا، یکی از حاضران از کریستوبال والنسوئلا پرسید آیا هوش مصنوعی در نهایت می‌تواند جای بازیگران انسانی را بگیرد. والنسوئلا در پاسخ گفت: «بله، قطعا. فکر می‌کنم این اتفاق به نوعی همین حالا هم در حال رخ دادن است.» او هوش مصنوعی را «رسانه‌ای جدید برای بیان» و «رسانه‌ای تازه برای روایت داستان» توصیف کرد.
بیشتر بخوانید: گوگل قابلیت هوش شخصی جمنای را به خودروها می‌آورد
در مقابل، ریچارد کریس از انویدیا که دیگر سخنران کنفرانس View بود، رویکرد محتاطانه‌تری داشت و بر اهمیت شیوه‌های سنتی فیلم‌سازی تاکید می‌کرد. او پیش‌تر به استدلال یک کارگردان اشاره کرده بود که معتقد بود تعامل خودجوش میان کارگردان و بازیگر را نمی‌توان از پیش با یک فرمان بازآفرینی کرد. نمونه‌ای از این تعامل، بداهه‌پردازی مارلون براندو با گربه‌ای در جریان فیلم‌برداری فیلم «پدرخوانده» بود.
کریس، معاون روابط توسعه‌دهندگان و مدیرکل بخش رسانه و سرگرمی انویدیا گفت: «این هنر واقعا دیدنی است و فکر می‌کنم چیزی نیست که هرگز از دست بدهیم.» والنسوئلا در پاسخ گفت: «شاید در حال حاضر نه، اما فکر می‌کنم مدل‌ها احتمالا به نقطه‌ای خواهند رسید که بتوان آنها را تقریبا به همان شیوه کارگردانی کرد.» همچنین کریس بر این نکته تاکید کرده بود که فیلم‌سازی همچنان مستلزم درک شخصیت‌پردازی، ترکیب‌بندی بصری و روایت داستان است و هیچ دکمه‌ای برای «ساخت فیلم» وجود ندارد. والنسوئلا با لحنی طنزآمیز پاسخ داد: «کاش وجود داشت!»
ارزش تولید پیکسل‌ها به تدریج به صفر نزدیک می‌شود
برای درک بهتر چشم‌اندازی که والنسوئلا ترسیم می‌کند، می‌توان به مقاله او با عنوان «همه‌چیز به اقتصاد پیکسل‌ها بستگی دارد» رجوع کرد. او در این مقاله پیش‌بینی کرده است که ارزش تولید پیکسل‌ها به تدریج به صفر نزدیک می‌شود. به اعتقاد او، در نهایت تعداد «ثانیه‌های مصرف‌شده» با تعداد «ثانیه‌های تولیدشده» همگرا خواهد شد.
در حال حاضر، تولید یک فیلم معمولا به مشارکت صدها نفر نیاز دارد و میلیون‌ها مخاطب نیز برای تماشای آن حدود دو ساعت زمان صرف می‌کنند. والنسوئلا آینده‌ای را متصور است که در آن مخاطبان بتوانند محتوای سرگرمی شخصی‌سازی‌شده را با همان سرعتی تولید کنند که آن را مصرف می‌کنند.
او در مقاله دیگری با عنوان «هزینه یک فریم»، سیر تحول رسانه‌ها را بر اساس هزینه تولید یک فریم تصویری باورپذیر بررسی می‌کند. بخش موردنظر او به محتوایی مربوط می‌شود که از کیفیت تولید بالایی برخوردار است؛ همان رده‌ای که هالیوود و بخش بزرگی از متخصصان حاضر در این کنفرانس در آن فعالیت می‌کنند. او در این مقاله نوشته است: «این آخرین لایه پرهزینه است.» استدلال والنسوئلا این است که هوش مصنوعی در حال فروپاشاندن ساختار هزینه‌ای تولید این نوع محتوا است.
حتما بخوانید: افشای اطلاعات خصوصی کاربران توسط نقص امنیتی Muse متا
کریس در جریان گفت‌وگوی کنفرانس View بارها مخالفت با این فناوری را به نگرانی‌هایی تشبیه کرد که پیشرفت‌های فناورانه پیشین، از جمله ظهور تصاویر تولیدشده با رایانه برانگیخته بودند. او گفت: «شباهت میان ترس‌ها و قضاوت‌های شتاب‌زده درباره این فناوری‌ها، با آنچه در گذشته دیده‌ام، بسیار چشمگیر است.»
جف کمبر، مروج ارشد فنی انویدیا در حوزه رسانه نیز در ارائه‌ای با عنوان «کنترل خلاقانه در عصر عامل‌های هوش مصنوعی» چشم‌اندازی مشابه و خوش‌بینانه ارائه کرد و مدعی شد که پذیرش و استفاده از این فناوری‌ها هم‌اکنون فراگیر شده است. او گفت: «افراد زیادی درباره نحوه استفاده از هوش مصنوعی مولد صحبت می‌کنند. در عین حال، افراد زیادی هم هستند که درباره آن حرفی نمی‌زنند؛ عمدتاً به این دلیل که تیم حقوقی شرکت آنها اجازه صحبت درباره این موضوع را نمی‌دهد. با وجود این، هر دو گروه، چه آنهایی که آشکارا درباره این فناوری صحبت می‌کنند و چه آنهایی که سکوت کرده‌اند، از هوش مصنوعی مولد استفاده می‌کنند. من کسی را نمی‌شناسم که از آن استفاده نکند.»
بحث رعایت کپی‌رایت هوش مصنوعی
در فاصله میان نشست‌های کنفرانس View، شماری از هنرمندان جلوه‌های بصری، مدیران استودیوهای بازی‌سازی و کارگردانان انیمیشن، به‌جای ابراز نگرانی، بیشتر از خشم خود گفتند. محور اصلی اعتراض آنها مسئله‌ای خاص و متمایز در مدل‌های مولد بود: داده‌ها و آثاری که از ابتدا برای آموزش این مدل‌ها به کار گرفته شده‌اند. وقتی Variety درباره داده‌های آموزشی مدل‌ها از والنسوئلا پرسید، او گفت که یکی از «برداشت‌های نادرست اساسی» درباره هوش مصنوعی این است که مردم آن را نوعی پایگاه داده تصور می‌کنند. او توضیح داد: «اینها پایگاه داده نیستند؛ آنها از بازنمایی‌ها یاد می‌گیرند.»
برای مطالعه بیشتر: کامپیوتر Perplexity بدون اینترنت هم روی مک کار می کند
با توجه به پرونده‌های قضایی موجود، به نظر می‌رسد این مسئله اجتناب‌ناپذیر است و دادگاه‌ها احتمالا نقش داور نهایی را در آن ایفا خواهند کرد. در ماه ژوئیه، یک قاضی فدرال توافق آنتروپیک را برای پرداخت غرامت ۱٫۵ میلیارد دلاری به نویسندگانی تایید کرد که کتاب‌های آنها از کتابخانه‌های غیرقانونی دانلود شده بود. در حکمی پیشین، دادگاه اعلام کرده بود که استفاده از آثار دارای حق نشر برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی می‌تواند در چارچوب دکترین «استفاده منصفانه» قرار بگیرد. با وجود این، دادگاه این مسئله را از نحوه تهیه و نگهداری نسخه‌های غیرقانونی آثار توسط شرکت جدا دانسته بود.
در همین حال، پرونده‌های حقوقی متعددی علیه شماری از بزرگ‌ترین شرکت‌های هوش مصنوعی همچنان در نظام قضایی در حال رسیدگی هستند. یکی از این پرونده‌ها، دعوایی گروهی است که هنرمندان تجسمی علیه Stability AI، میدجرنی، DeviantArt و خود Runway مطرح کرده‌اند. در این شکایت ادعا شده است که آثار دارای حق نشر هنرمندان، بدون کسب اجازه یا پرداخت غرامت برای توسعه مدل‌های هوش مصنوعی مولد به کار گرفته شده‌اند.
در مجموع، سخنرانی شرکت‌های پیشتاز حوزه هوش مصنوعی در کنفرانس View، چشم‌اندازی از آینده ارائه کرد که در آن هزینه تولید تصاویر متحرک به صفر نزدیک می‌شود و ساختارهای سنتی تولید محتوا، دست‌کم به شکلی بنیادین، دستخوش تغییر خواهند شد.
