مقایسه مکبوک اپل با لپتاپهای پیسی ماژولار نشان میدهد که اپل روی ظرافت و سبکی تمرکز دارد؛ درحالیکه دیگر دستگاهها قابلیت تعمیر و ارتقا دارند.
به گزارش سرویس لپتاپ تکناک، بیش از یک سال است که شایعات درباره بازطراحی انقلابی مکبوک پرو به گوش میرسد. انتظار میرود اواخر امسال یا در سال ۲۰۲۶، اپل از محصولی پردهبرداری کند که استاندارد جدیدی در ظرافت و سبکی ایجاد خواهد کرد؛ اما این تمام ماجرا نیست. گزارشهای جدید نشان میدهند که در جبهه مقابل، غولهای دنیای پیسی مسیری کاملاً متفاوت و حتی متضاد با کوپرتینو را در پیش گرفتهاند.
ظهور تراشههای اختصاصی «اپل سیلیکون» (M1 تا M5) جهشی خیرهکننده در عملکرد و بهرهوری انرژی ایجاد کرد. این تراشهها به اپل اجازه دادند تا بدنههایی بسیار نازک بسازند؛ اما این زیبایی بهایی گزاف داشت: پایان عصر ارتقای سختافزاری به دست کاربر. در مکبوکهای جدید، رم و حافظه بهطور جدانشدنی روی برد اصلی لحیم شدهاند.
تاریخ نشان داده است که اصرار اپل بر نازکسازی همیشه موفقیتآمیز نبوده است. در سال ۲۰۱۶، اپل با معرفی مکبوک پرویی که قربانی طراحی ظریف خود شده بود، با انتقادهای شدید مواجه شد. حذف تمامی درگاهها بهنفع USB-C و فاجعه کیبورد پروانهای که بهدلیل ضخامت کم بهسرعت خراب میشد، ازجمله نقاط تاریک این استراتژی بود. اگرچه اپل بعداً با افزایش جزئی ضخامت اشتباهات خود را اصلاح کرد، گزارشها حاکی از آن است که مکبوکهای نسل بعد با نمایشگرهای اولد، باردیگر قرار است رکورد کمترین ضخامت را بشکنند.
درحالیکه اپل بهسمت یکپارچگی بیشتر پیش میرود، وبسایت CNET در گزارشی تحلیلی فاش کرد که سه تولیدکننده بزرگ کامپیوترهای شخصی در جهان، دل و اچپی و لنوو درحال بازگشت به ریشهها هستند. این شرکتها در مدلهای جدید خود از طراحیهایی پردهبرداری کردهاند که در آن کاربر یا تکنسین قطعات اصلی را بهراحتی میتوانند تعویض کنند. این رویکرد جدید شامل راهکارهای زیر است:
- خروج از بنبست لحیمکاری: قطعاتی که پیشتر به مادربرد چسبیده بودند، اکنون ماژولار طراحی میشوند.
- دسترسی آسان: تعویض باتری و کیبورد و SSD دیگر به ابزارهای پیچیده یا بازکردن کل بدنه نیازی ندارد.
- پاسخ به مطالبات مشتریان: این شرکتها اعلام کردهاند که خریداران دیگر به دورانداختن لپتاپ گرانقیمت بهدلیل خرابی یک کلید یا فرسودگی باتری تمایلی ندارند.
به نقل از 9to5mac، حتی در دنیای لپتاپهای گیمینگ که به پیچیدگی و حرارت فراوان مشهورند، برندی مانند MSI نیز به این جنبش پیوسته و دسترسی به اسلاتهای رم و حافظه را برای کاربران سادهتر کرده است.
اکنون بازار با دوراهی بزرگی روبهروست. ازیکسو اپل با مکبوکهای چشمنواز و فوقباریک خود ایستاده است که تجربهای لوکس و قابل حمل ارائه میدهد؛ اما درصورت بروز کوچکترین مشکل سختافزاری، هزینههای تعمیر سنگینی را به کاربر تحمیل میکند. ازسویدیگر، شرکتهای تولیدکننده پیسی با اولویتدادن به «پایداری» و «قابلیت تعمیر»، دستگاههایی را عرضه میکنند که شاید چند میلیمتر ضخیمتر باشند؛ اما میتوانند سالها با ارتقای قطعات، در چرخه مصرف باقی بمانند.
به نظر شما پیروز این نبرد کیست؟ آیا ترجیح میدهید لپتاپی با ظرافت خیرهکننده داشته باشید که ارتقاناپذیر است یا دستگاهی را انتخاب میکنید که به شما اجازه میدهد تا در آینده جان تازهای به سختافزار آن ببخشید؟
