اولین موشک هایپرسونیک هسته‌ای چین با برد ۸۰۰۰ کیلومتر رونمایی شد

چین از موشک جدید Jinglei-1 (JL-1) رونمایی کرد. مقام‌های نظامی این کشور می‌گویند این سلاح تنها موشک هایپرسونیک دوربرد جهان با قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای است.

به گزارش سرویس هوافضا تکناک، و به نقل از رسانه های چینی ، این موشک می‌تواند آلاسکا و حتی بخش‌هایی از خاک اصلی ایالات متحده را در برد خود قرار دهد و موازنه بازدارندگی میان پکن و واشنگتن را تغییر دهد.

موشک JL-1 یک بالستیک هواپرتاب است که بمب‌افکن H-6N آن را حمل می‌کند. ارتش چین این موشک را آخرین حلقه در تکمیل سه‌گانه هسته‌ای خود می‌داند و آن را به‌عنوان نماد ورود رسمی نیروی هوایی به ساختار بازدارندگی هسته‌ای معرفی کرده است. این موشک نخستین بار در رژه Victory Day همراه با تجهیزات پیشرفته دیگر رونمایی شد. مقام‌های چینی می‌گویند این نمایش عمومی نشان می‌دهد که پکن فصل تازه‌ای از نوسازی راهبردی را آغاز کرده است.

گزارشی که در رسانه‌های نظامی چین منتشر شده است ادعا می‌کند برد JL-1 حدود ۸۰۰۰ کیلومتر است. این عدد یعنی اگر یک بمب‌افکن چینی از شرق دور روسیه برخیزد، بخش بزرگی از خاک ایالات متحده در تیررس قرار می‌گیرد. کارشناسان توضیح می‌دهند که موقعیت جغرافیایی روسیه و رزمایش‌های مشترک چین و روسیه می‌تواند مسیرهای پروازی قابل‌دسترسی را افزایش دهد و برد عملیاتی موشک را از نظر نظامی مؤثرتر کند.

بخوانید: تایوان از موشک هایپرسونیک جدید خود رونمایی کرد

نشریه Ordnance Industry Science Technology در گزارشی تازه، توانایی این موشک را با نمونه‌های موجود در ایالات متحده و روسیه مقایسه کرده است. آمریکا امروز از AGM-86B استفاده می‌کند. این موشک یک کروز زیرصوت با برد ۲۴۰۰ کیلومتر است و سامانه هدایت آن متعلق به چند دهه قبل است. گزینه جانشین یعنی AGM-181A قرار است حدود سال ۲۰۳۰ وارد خدمت شود.

این موشک پنهانکاری بهتر و هدایت دقیق‌تری خواهد داشت، اما همچنان سرعت زیرصوت خواهد داشت. پروژه هایپرسونیک آمریکا به نام AGM-183A نیز پس از چند مرحله شکست به‌طور کامل متوقف شد. این موضوع را رسانه SCMP گزارش کرده است.

روسیه موشک‌های Kh-102 و Kh-BD را در اختیار دارد که هر دو برد بالا و دقت قابل‌توجه دارند. این موشک‌ها با این وجود زیرصوت هستند و در دسته سلاح‌های هایپرسونیک قرار نمی‌گیرند. تنها موشک هواپرتاب هایپرسونیک روسیه یعنی Kinzhal می‌تواند کلاهک هسته‌ای حمل کند.

این موشک نسبت به JL-1 برد کوتاه‌تری دارد و در مقایسه با برد ۸۰۰۰ کیلومتری موشک چینی در سطح پایین‌تری قرار می‌گیرد. تحلیل منتشرشده در رسانه‌های نظامی چین ادعا می‌کند هیچ‌یک از این سامانه‌ها ترکیب سرعت هایپرسونیک و برد بلند JL-1 را ندارند.

پیشنهادی: موفقیت ارتش و نیروی دریایی آمریکا در آزمایش موشک هایپرسونیک

با وجود این ادعاها، JL-1 محدودیت‌های مهمی دارد. این موشک تنها با بمب‌افکن H-6N سازگار است و طول ۱۵ متری آن اجازه نمی‌دهد که داخل محفظه داخلی هیچ هواپیمایی قرار گیرد. این موضوع حتی شامل بمب‌افکن پنهانکار آینده چین نیز می‌شود. H-6N هرچند برد بلند دارد، اما به‌دلیل فقدان پنهانکاری و سرعت پایین، در میدان نبرد نسبت به پلتفرم‌های پیشرفته آمریکایی مانند B-2 و B-21 آسیب‌پذیر است. کارشناسان می‌گویند این ضعف می‌تواند تا زمان تکمیل پروژه H-20 ادامه داشته باشد.

پروژه H-20 مهم‌ترین برنامه هوانوردی نظامی چین در سال‌های اخیر است. این بمب‌افکن قرار است نسل جدیدی از هواگردهای پنهانکار دوربرد را تشکیل دهد. مقام‌های چینی هیچ زمان‌بندی رسمی برای تکمیل این پروژه اعلام نکرده‌اند. برخی تحلیلگران معتقدند هرگونه تأخیر می‌تواند دوره آسیب‌پذیری هوایی چین را طولانی‌تر کند. آن‌ها می‌گویند چین در این فاصله از JL-1 برای پر کردن شکاف بازدارندگی استفاده می‌کند.

بیشتربخوانید:۱۰ موشک ویرانگر دنیا بر اساس بُرد و قدرت تخریب

معرفی JL-1 نیروی هوایی چین را وارد ساختار بازدارندگی هسته‌ای کرده است. این تحول یک تغییر مهم در راهبرد پکن به شمار می‌رود. نیروی هوایی تا پیش از این بیشتر در عملیات‌های متعارف به‌کار گرفته می‌شد، اما اکنون تبدیل به ستون سوم سه‌گانه هسته‌ای چین شده است.

پرتاب هوایی این موشک باعث می‌شود هواپیماهای H-6N بتوانند آن را از ارتفاع بالا و از مسیرهای پیش‌بینی‌ناپذیر رها کنند. این ویژگی دفاع دشمن را دشوار می‌کند و توان رهگیری را کاهش می‌دهد. گزارش Defence Security Asia تأکید می‌کند که مسیر پروازی نامنظم، ردیابی این موشک را برای سامانه‌های هشدار سریع مشکل می‌کند.

تحلیلگران غربی باور دارند JL-1 از موشک DF-21 مشتق شده است. چین این سامانه را برای پرتاب هواپرتاب بازطراحی کرده است تا بتواند سامانه‌های دفاعی منطقه‌ای مانند Aegis Ashore، THAAD و سپر دفاعی Guam را دور بزند. سازمان‌های اطلاعاتی غرب سال‌ها توسعه این پروژه را با نام رمز CH-AS-X-13 دنبال کرده‌اند. آن‌ها آزمایش‌های اولیه در پایگاه Neixiang و مراحل نصب آن روی H-6N‌های اصلاح‌شده را زیر نظر داشتند.

تصاویر منتشرشده در سال ۲۰۲۰ نشان می‌داد که این موشک به مرحله آمادگی نزدیک شده است. رونمایی رسمی در سال ۲۰۲۵ نشان داد که پکن می‌خواهد از JL-1 به‌عنوان بخشی از نسل جدید بازدارندگی هسته‌ای استفاده کند. این موشک اکنون جایگاهی راهبردی در برنامه نوسازی تسلیحات چین دارد و نقش مهمی در تقویت بازدارندگی هوایی پکن ایفا می‌کند.