فهرست مطالب
ویتالیک بوترین، هم‌بنیان‌گذار اتریوم (ETH)، هشدار می‌دهد که بزرگ‌ترین تهدید پیش‌روی رمزارزها ممکن است نه از بیرون، بلکه از درون و از دل رشد و مقیاس‌پذیری بیش‌ازحد به وجود آید.
به گزارش سرویس ارز دیجیتال تکناک، او معتقد است تمرکز قدرت می‌تواند به‌آرامی و در نتیجه گسترش زیرساخت‌ها شکل بگیرد؛ پدیده‌ای که مهار آن از آنچه تصور می‌شود دشوارتر است.
بوترین در مقاله‌ای با عنوان «تعادل قدرت» توضیح می‌دهد که نیروهایی که رمزارزها در ابتدا برای مقابله با آنها ایجاد شدند، اکنون دوباره در حال ظهور هستند. به باور او، فناوری‌های مدرن بسیاری از محدودیت‌های طبیعی گذشته را از میان برده‌اند؛ محدودیت‌هایی که زمانی مانع تمرکز قدرت می‌شدند. امروزه دولت‌ها، شرکت‌ها و حتی جوامع آنلاین می‌توانند با سرعتی بی‌سابقه رشد کنند و کنترل گسترده‌تری به دست آورند.
چرا مقیاس‌پذیری به یک مشکل تبدیل می‌شود
بوترین توضیح می‌دهد که در گذشته، عواملی مانند فاصله جغرافیایی، هزینه‌های هماهنگی و ناکارآمدی‌ها، رشد قدرت را کند می‌کردند. اما در دنیای نرم‌افزار، خودکارسازی و شبکه‌های جهانی، این موانع تقریباً از بین رفته‌اند.
او تأکید می‌کند که صرفه‌های ناشی از مقیاس، شمشیری دولبه هستند. زمانی که یک بازیگر از دیگران جلو می‌افتد، نه‌تنها سریع‌تر رشد می‌کند، بلکه می‌تواند کل محیط اطراف خود را نیز شکل دهد. در دنیای رمزارزها، این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا بلاک‌چین‌ها می‌توانند به‌صورت جهانی گسترش یابند، در حالی که کنترل آنها در دست گروهی محدود باقی بماند؛ چه از طریق ارائه‌دهندگان زیرساخت، پلتفرم‌های استیکینگ یا نفوذ در سازوکارهای حاکمیتی.
تمرکززدایی به‌تنهایی کافی نیست
نکته اصلی بوترین این است که تمرکززدایی صرف، الزاماً مشکل را حل نمی‌کند. آنچه اهمیت دارد، پخش واقعی قدرت است، نه فقط توزیع کاربران. به گفته او، سیستم‌ها باید به‌گونه‌ای طراحی شوند که حتی در صورت بزرگ شدن یک بازیگر، هیچ گروهی نتواند به‌تنهایی نتیجه‌ها را کنترل کند.
بیشتر بخوانید: پروژه ورلدکوین ممکن است پایان‌دهنده هویت مستعار آنلاین باشد
او بر اهمیت استانداردهای باز، تعامل‌پذیری رقابتی و ساختارهای حاکمیتی تأکید می‌کند که مانع اعمال کنترل یک‌جانبه می‌شوند. بوترین این اصل را مطرح می‌کند که «حاکمیت باید شبیه یک بازی عمل کند، نه یک بازیگر»؛ دیدگاهی که به باور او، در مورد سیستم‌های دیجیتال نیز به همان اندازه صدق می‌کند.
برای توضیح عملی این موضوع، بوترین به اکوسیستم استیکینگ اتریوم اشاره می‌کند. در حال حاضر، لیدو حدود ۲۴ درصد از کل اتریوم‌های استیک‌شده را در اختیار دارد؛ سطحی که در شرایط عادی می‌تواند نگران‌کننده باشد. با این حال، تفاوت در این است که لیدو یک بازیگر واحد نیست، بلکه از طریق یک سازمان خودگردان غیرمتمرکز با چندین اپراتور فعالیت می‌کند و سازوکارهای حاکمیتی دارد که به دارندگان اتریوم استیک‌شده اجازه می‌دهد تصمیم‌ها را وتو کنند. این ساختار، خطر تبدیل مقیاس به کنترل مطلق را کاهش می‌دهد.
بوترین در پایان، پیامی روشن برای سازندگان وب۳ دارد. پروژه‌های رمزارزی نباید فقط به رشد و درآمد فکر کنند، بلکه باید از ابتدا برنامه‌ای برای جلوگیری از تمرکز بیش‌ازحد قدرت داشته باشند. در فضایی که هر روز بیش از گذشته تحت تأثیر نهادها و مقیاس‌پذیری قرار می‌گیرد، آینده رمزارزها شاید کمتر به سرعت رشد و بیشتر به حفظ تعادل وابسته باشد.
