ابرخودروی ۱۲۰۰ اسب‌بخاری شرکت ردبول با نام RB17 وارد مرحله نهایی تولید شده که به گفته این شرکت حتی از خودروهای فرمول یک نیز سریع‌تر است۔
به گزارش سرویس خودروی تکناک، ابرخودروی RB17 که طراحی آن را آدریان نیویی، مهندس افسانه‌ای فرمول یک انجام داده است، اکنون وارد آخرین مرحله مونتاژ در مرکز فناوری ردبول در شهر میلتون کینز بریتانیا شده و قرار است پس از پایان آزمایش‌های پیست، به صورت رسمی در بهار ۲۰۲۷ رونمایی شود. همچنین ردبول اعلام کرده است که روند تحویل خودروها تا پایان سال ۲۰۲۸ ادامه خواهد داشت.
این پروژه یکی از جاه‌طلبانه‌ترین برنامه‌های تاریخ ردبول محسوب می‌شود. شرکت ردبول فقط ۵۰ دستگاه از RB17 تولید خواهد کرد و تمام سهمیه ساخت این ابرخودرو با وجود قیمت تقریبی ۶.۷ میلیون دلاری، پیش از آغاز تولید نهایی فروخته شده است.
RB17 از ابتدا به عنوان یک ابرخودروی معمولی توسعه پیدا نکرد. مهندسان ردبول هدف اصلی پروژه را ساخت خودرویی اعلام کرده‌اند که بتواند نزدیک‌ترین تجربه رانندگی ممکن به خودروهای واقعی فرمول یک را در اختیار راننده قرار دهد. حتی برآوردهای اولیه نشان می‌دهد که این خودرو در پیست اسپا-فرانکورشان بلژیک می‌تواند زمانی حدود ۱ دقیقه و ۳۸ ثانیه ثبت کند؛ زمانی که تقریباً یک ثانیه سریع‌تر از خودروهای فعلی فرمول یک است.
نیروی موردنیاز ابرخودروی ردبول را یک پیشرانه ۴.۵ لیتری V10 ساخت شرکت کازورث تأمین می‌کند، که این موتور در کنار یک سامانه هیبریدی مجهز به موتور الکتریکی ۲۰۰ اسب‌بخاری قرار گرفته است تا مجموع قدرت سیستم به حدود ۱۲۰۰ اسب‌بخار برسد. انتقال قدرت نیز از طریق گیربکس مسابقه‌ای ساخت Xtrac انجام می‌شود.
شرکت ردبول برای دستیابی به عملکردی در سطح خودروهای مسابقه‌ای، وزن RB17 را به حدود ۹۰۰ کیلوگرم محدود کرده است. همین وزن پایین در کنار قدرت عظیم پیشرانه باعث شده است که این خودرو بتواند ظرف کمتر از سه ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۷ کیلومتربرساعت برسد. حداکثر سرعت اعلام‌شده برای این ابرخودرو نیز حدود ۳۵۰ کیلومتربرساعت است.
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های RB17 طراحی آیرودینامیکی پیچیده آن است. کانال‌های عمیق کناری، هوا را به سمت عقب هدایت می‌کنند و بخش جلویی کوچک خودرو نیز جریان هوا را روی بدنه کنترل می‌کند. در بخش عقب، یک دیفیوزر بزرگ و بال عقب عظیم در ساختار شاسی ادغام شده‌اند تا بیشترین نیروی رو به پایین ممکن ایجاد شود.
راب گری، مدیر فنی پروژه RB17 بیان کرد که سیستم تعلیق تطبیقی خودرو می‌تواند در سرعت‌های بالا، ارتفاع بدنه را پایدار نگه دارد و هم‌زمان حدود ۱۷۰۰ کیلوگرم نیروی داون‌فورس تولید کند. این رقم تقریباً دو برابر وزن خود خودرو است و نشان می‌دهد RB17 در سرعت‌های بالا به معنای واقعی کلمه به سطح پیست می‌چسبد.
طراحی خروجی اگزوز نیز بخشی از سیستم آیرودینامیکی خودرو محسوب می‌شود. اگزوز در ستون مرکزی روی پوشش موتور قرار گرفته است و گازهای خروجی را به زیر بال عقب هدایت می‌کند تا فشار هوای بیشتری ایجاد شود و عملکرد آیرودینامیکی خودرو بهبود پیدا کند.
فضای داخلی ابرخودروی ۱۲۰۰ اسب‌بخاری ردبول نیز کاملاً با الهام از خودروهای مسابقه‌ای طراحی شده است. برخلاف بسیاری از خودروهای مدرن که از نمایشگرهای بزرگ لمسی استفاده می‌کنند، کابین این خودرو بیشتر به کلیدهای فیزیکی، کنترلرهای چرخان و تجهیزات مکانیکی مجهز شده است. ردبول عنوان کرده که هدف از این طراحی، حفظ حس خالص رانندگی و کاهش عوامل حواس‌پرتی بوده است.
چیدمان دو صندلی کابین نیز متفاوت طراحی شده و صندلی سرنشین کمی عقب‌تر از راننده قرار گرفته است تا فضای داخلی بزرگ‌تر احساس شود. ورود به خودرو هم ساختار غیرمعمولی دارد. درهای خودرو به‌جای بازشدن به سمت بالا، به جلو باز می‌شوند و سرنشینان باید ابتدا روی صندلی قرار بگیرند و سپس وارد کابین شوند.
بسیاری از کارشناسان صنعت خودرو معتقد هستند که RB17 در واقع نسخه آزادشده ایده‌های آدریان نیویی است؛ پروژه‌ای که محدودیت‌های قوانین فدراسیون جهانی اتومبیل‌رانی، سقف بودجه تیم‌های فرمول یک و قوانین توازن عملکرد روی آن اعمال نمی‌شود. همین آزادی عمل به ردبول اجازه داده است خودرویی بسازد که بیشتر شبیه یک خودروی مسابقه‌ای بدون محدودیت است تا یک محصول جاده‌ای متعارف باشد.
در بازار خودروهای فوق‌گران‌قیمت، مدل‌هایی مانند استون مارتین Valkyrie AMR Pro و پاگانی Huayra R نیز حضور دارند، اما ردبول تأکید کرده که RB17 برای رقابت مستقیم با خودروهای فرمول یک توسعه یافته است؛ موضوعی که این ابرخودرو را از بسیاری از رقبای خود متمایز می‌کند.
هم‌زمان شایعاتی نیز منتشر شده که شرکت لانزانته در حال توسعه کیتی حدود ۶۰۰ هزار دلار برای قانونی‌کردن تردد جاده‌ای RB17 است. با وجود این، بعید به‌نظر می‌رسد مالکان چنین ابرخودرویی بخواهند از آن برای رانندگی روزمره استفاده کنند.
معرفی RB17 در شرایطی انجام می‌شود که بخش بزرگی از صنعت خودرو به سمت برقی‌سازی کامل و دیجیتالی شدن حرکت کرده است. هرچند، ردبول با این پروژه نشان داده است هنوز هم برندهایی وجود دارند که مهندسی مکانیکی خالص، آیرودینامیک پیشرفته و تجربه رانندگی افراطی را در اولویت قرار می‌دهند.
