نروژ ساخت تونل زیر‌دریایی Rogfast را با طول ۲۷ کیلومتر و عمق ۳۹۲ متر را آغاز کرده است و این پروژه عنوان عمیق‌ترین تونل جاده‌ای جهان را به خود اختصاص می‌دهد.
به گزارش سرویس فناوری تکناک، این پروژه بخشی از تلاش دولت نروژ برای ایجاد یک مسیر مستقیم و بدون نیاز به کشتی بین دو شهر استاوانگر و برگن است و قرار است زمان سفر بین این دو مرکز مهم غرب کشور را تا ۴۰ دقیقه کاهش دهد.
شرکت سوئدی Skanska AB مسئولیت اجرای تونل Rogfast را با قراردادی به ارزش حدود ۴۹۵ میلیون دلار آمریکا از سوی اداره راه‌های عمومی نروژ بر عهده دارد. هدف اصلی از این پروژه، ایجاد یک مسیر رکوردشکن زیر دریا در امتداد ساحل ناهموار نروژ است. این مسیر با طول ۲۶.۷ کیلومتر و عمق ۳۹۰ متر، یکی از جاه‌طلبانه‌ترین طرح‌های عمرانی اروپا به شمار می‌رود.
تونل Rogfast بخشی از بزرگراه E39 است. این بزرگراه ۸۳۰ مایل از نروژ تا دانمارک امتداد دارد و یکی از مهم‌ترین شریان‌های حمل‌ونقل منطقه محسوب می‌شود. این تونل قرار است بخش مهمی از کریدور ساحلی غرب نروژ باشد و شهرهای Kristiansand، Stavanger، Haugesund و Bergen را با یکدیگر پیوند دهد.
عملیات ساخت تونل در سال ۲۰۱۸ آغاز شد. در میانه مسیر، پروژه با افزایش هزینه‌ها و مشکلات قراردادی مواجه شد و برای مدتی متوقف ماند. فعالیت‌ها از اواخر سال ۲۰۲۱ از سر گرفته شد و اکنون تکمیل آن برای سال ۲۰۳۳ پیش‌بینی شده است.
برآوردها نشان می‌دهد هزینه نهایی پروژه به حدود ۲۵ میلیارد کرون نروژ برسد که معادل ۲.۴ میلیارد دلار آمریکا است.با وجود این چالش‌ها، دولت نروژ همچنان بر اهداف اصلی پروژه تأکید دارد. این اهداف شامل کاهش زمان سفر، بهبود اتصال مناطق ساحلی و کاهش انتشار آلاینده‌ها است. ساختار تونل شامل دو لوله موازی است که هر یک دارای دو خط عبوری هستند. میان این دو لوله، گذرگاه‌های عرضی و یک مسیر اضطراری مرکزی قرار دارد که امکان واکنش سریع در شرایط حادثه را فراهم می‌کند.
یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد Rogfast، وجود یک میدان دوار عظیم در عمق ۲۶۰ متر زیر سطح دریا است. این میدان، رانندگان را به جزیره Kvitsøy متصل می‌کند. این جزیره کوچک‌ترین شهر نروژ است و تاکنون فاقد یک مسیر مستقیم زمینی بوده است و با تکمیل پروژه، Kvitsøy برای اولین‌بار از طریق یک مسیر زیرزمینی دائمی به شبکه اصلی جاده‌ای کشور وصل خواهد شد.
به گفته آنه برایت موئن، مدیر پروژه Skanska، این تونل نقش مهمی در افزایش قابلیت اعتماد مسیرهای ساحلی نروژ خواهد داشت. او در گفت‌وگو با CNN اعلام کرد که اتصال میان Stavanger و Haugesund با اجرای این پروژه سریع‌تر و پایدارتر می‌شود. او وضعیت پروژه را یک جهش بزرگ برای زیرساخت‌های غرب نروژ توصیف کرده است.
ساخت Rogfast با تکیه بر فناوری‌های پیشرفته انجام می‌شود. مهندسان از اسکنرهای لیزری برای ایجاد دقت میلی‌متری در اتصال مسیرهای حفاری از دو جهت استفاده می‌کنند. این اسکن‌ها در لحظه یک «دوقلوی دیجیتال» از تونل ایجاد می‌کنند که کوچک‌ترین انحراف‌ها را مشخص می‌کند. دقت مورد نیاز در این پروژه حدود پنج سانتی‌متر است. این سطح از حساسیت، Rogfast را در ردیف دشوارترین پروژه‌های حفاری زیر دریا قرار می‌دهد.
تیم‌های اجرایی با فشار شدید آب، خطر دائمی نفوذ آب شور و محدودیت‌های کاری ناشی از عمق زیاد روبه‌رو هستند. برای مقابله با این تهدیدها، روش‌های نوین آب‌بندی و تزریق مواد مقاوم توسعه یافته است. هم‌زمان برای محافظت از رانندگان در برابر آلودگی هوا، سامانه تهویه طولی تونل با فن‌های جت و یک شفت عمودی تا جزیره Kvitsøy طراحی شده است.
اجرای کامل سامانه تهویه تا سال ۲۰۵۰ ادامه خواهد داشت. عمق تونل تاکنون به حدود ۳۰۰ متر رسیده است و نشت‌های قابل توجهی از آب شور ثبت شده است. او می‌گوید با توجه به اینکه تونل در نهایت به عمق ۳۹۲ متر می‌رسد، تمرکز اصلی بر حفظ ایمنی و کارایی تیم‌های عملیاتی قرار دارد.
