عبور اسپیسایکس از مرز ۱۰ هزار ماهواره استارلینک نشاندهنده ورود جهان به مرحلهای تازه از رقابت فضایی و گسترش اینترنت ماهوارهای با سرعت و پوشش بیسابقه است.
به گزارش تکناک، اسپیسایکس دیرروز (۱۹ اکتبر) با پرتاب موفقیتآمیز ۵۶ ماهواره جدید استارلینک به مدار پایینی زمین، رسماً از مرز ۱۰ هزار ماهواره پرتابشده عبور کرد و نقطه عطف مهمی در تاریخ توسعه اینترنت ماهوارهای رقم زد. این دستاورد که با دو موشک فالکون ۹ مجزا حاصل شد، نهتنها بلندپروازی این شرکت را به نمایش میگذارد؛ بلکه بحثهای جهانی درباره آینده فضای مداری را نیز داغتر میکند.
این مأموریت صدوسیودومین پرتاب موفق فالکون ۹ در سال ۲۰۲۵ بود. با این پرتاب، اسپیسایکس رکورد پرتاب سالانه پیشین خود را شکست؛ درحالیکه هنوز بیش از دو ماه کامل تا پایان سال میلادی باقی مانده است. این نرخ پرتاب بیسابقه نشاندهنده توانایی این شرکت در تسریع روند ساخت و استقرار منظومه ماهوارهای خود است.
بااینحال، تمام این ۱۰ هزار ماهواره درحالحاضر فعال نیستند. براساس دادههای جاناتان مکداول، ردیاب برجسته ماهواره، تنها حدود ۸٬۶۰۸ ماهواره عملیاتی هستند و نزدیک به ۱,۴۰۰ ماهواره دیگر از رده خارج شدهاند. ماهوارههای استارلینک با طول عمر مفید حدود ۵ سال طراحی شدهاند و پساز پایان مأموریت، بهصورت کنترلشده از مدار خارج میشوند تا در جوّ زمین بسوزند و به زباله فضایی تبدیل نشوند.
اسپیسایکس که اولین نمونههای آزمایشی استارلینک را فوریه ۲۰۱۸ پرتاب و سرویس تجاری خود را در سال ۲۰۲۱ آغاز کرد، این فرایند را بخشی از رویکرد مسئولانه خود برای مدیریت فضا میداند. بااینهمه، بلندپروازیهای اسپیسایکس به همینجا ختم نمیشود. این شرکت مجوز رسمی برای پرتاب ۱۲٬۰۰۰ ماهواره را در اختیار دارد و برای بیش از ۳۰٬۰۰۰ ماهواره دیگر نیز درخواست داده است تا پوشش اینترنت پرسرعت و با تأخیر کم را در سراسر جهان گسترش دهد.
ورج مینویسد که موفقیت اسپیسایکس درحالی ادامه پیدا میکند که رقابت در این عرصه نیز شدت گرفته است. پروژههایی مانند «کایپر» شرکت آمازون و طرحهای مشابه اروپا و چین، همگی بهدنبال ایجاد منظومههای ماهوارهای عظیم خود هستند. این رقابت فشرده نگرانیهای جدی در میان دانشمندان و کارشناسان درباره خطر افزایش ترافیک و ازدحام بیشازحد در مدار زمین و احتمال برخورد ماهوارهها برانگیخته است.
بدینترتیب، درحالیکه اسپیسایکس به گسترش شبکه خود ادامه میدهد، جامعه بینالمللی با مشکل فزاینده مدیریت پایدار فضا و جلوگیری از تبدیلشدن مدار زمین به محیط پرخطر روبهرو است.
