تصویری به نام «روزی که زمین لبخند زد» که توسط فضاپیمای کاسینی ثبت و ناسا در سال ۲۰۱۳ منتشر کرد، یادآور زیبایی و عظمت جایگاه ما در کیهان است.
به گزارش تکناک، این تصویر شگفتانگیز از پشت سیاره زحل گرفته شد و در آن حلقههای زحل، زمین و ماه در یک قاب ثبت شدهاند؛ زمین تنها نقطهای نورانی در پسزمینهای است که بیش از ۱.۴ میلیارد کیلومتر فاصله دارد.
ایدهپرداز اصلی این تصویر، دکتر کارولین پورکو، دانشمند سیارهشناس و سرپرست تیم دوربین فضاپیمای کاسینی بود. وی با الهام از تصویر مشهور “Pale Blue Dot” که توسط فضاپیمای ویجر ۱ در سال ۱۹۹۰ ثبت شد، تصمیم گرفت تصویری مشابه با کیفیتی بالاتر تهیه کند. ناسا پیش از زمان ثبت تصویر از مردم خواست تا در ساعت مشخصی به آسمان نگاه کنند و لبخند بزنند؛ حرکتی نمادین که به گفته پورکو «یک جلسه عکاسی میانسیارهای» بود.
تصویر نهایی، حاصل ترکیب ۳۲۳ عکس مجزا طی چهار ساعت و با فیلترهای طیفی مختلف بود که در کنار هم، موزاییکی کامل از چشمانداز زحل و زمین ایجاد کردند. با وجود عظمت تصویر، هیچ فردی از زمین در آن قابل مشاهده نیست. دانشمندان احتمال دیده شدن نوری از یک دستِ در حال تکاندادن روی زمین را یک در یک میلیون برآورد کردند. اما شاید همین نکته، پیام اصلی تصویر باشد؛ از آن فاصله دور، تنها نوری کوچک در دل تاریکی دیده میشود؛ نه مرز، نه کشور، نه فرد، مشخص نیستند.
تصویر «روزی که زمین لبخند زد» در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳، پس از چند ماه پردازش، به طور رسمی توسط ناسا منتشر شد. این تصویر بازتاب گستردهای در رسانهها داشت و حتی به صفحه اول روزنامه نیویورک تایمز راه یافت، که دستاوردی مهم برای یک خبر نجومی بود.
فضاپیمای کاسینی که از سال ۱۹۹۷ در مأموریت بررسی زحل و قمرهای آن فعال بود، در سپتامبر ۲۰۱۷ به مأموریت خود پایان داد. این فضاپیما با عبور از میان حلقههای زحل و جمعآوری داده تا لحظه آخر، در جو این سیاره سقوط کرد و همچون شهابی در آسمان سوخت. مأموریتی که با ثبت هزاران مقاله علمی و تصاویر بینظیر، به عنوان یکی از موفقترین برنامههای فضایی تاریخ در ذهنها ماندگار شد.
