شرکتهای آمریکایی از نمونه اولیه یک پهپاد تهاجمی خودکار با نام «ونوم» رونمایی کردند که تنها در ۷۱ روز توسعه یافته است.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، به گفته سازندگان، این پهپاد میتواند الگوی سنتی و چندساله برنامههای هوافضای نظامی را متحول کند.
دو شرکت فناوری دفاعی آمریکایی، یعنی Divergent Technologies و Mach Industries، این نمونه اولیه را ۱۷ فوریه در لسآنجلس معرفی کردند. آنها اعلام کردند که ونوم از مرحله مفهوم تا آمادگی کامل برای پرواز را تنها در ۷۱ روز، معادل حدود ۱۰ هفته طی کرده است؛ چرخهای که در برنامههای سنتی هوافضا معمولاً چند سال زمان میبرد.
به گفته سازندگان، پهپاد ونوم به عنوان یک پلتفرم نمایشی پروازی طراحی شده و هدف اصلی آن اثبات امکان انتقال سریع از طراحی اولیه به نمونه عملیاتی با تکیه بر مهندسی نرمافزارمحور و سامانههای تولید پیشرفته است. در حال حاضر، این پروژه با هدف استقرار عملیاتی فوری تعریف نشده، بلکه بیشتر به عنوان نمایش توانمندی در کاهش زمان توسعه و تسریع فرایندهای تملک دفاعی مطرح شده است.
شرکت Divergent، توسعه پهپاد ونوم را با استفاده از سامانه تولید تطبیقی خود موسوم به DAPS هدایت کرد. این سامانه با بهرهگیری از ساخت افزایشی، مونتاژهای پیچیده متشکل از صدها قطعه مجزا را با سازههای یکپارچه جایگزین میکند و وابستگی به خطوط مونتاژ سنتی را کاهش میدهد. در این رویکرد، بهجای تولید جداگانه بالها، بخشهای بدنه، پوستهها و سطوح کنترلی، سازههای بزرگ و یکپارچه به صورت مستقیم تولید میشوند.
بخوانید: پهپاد موشکانداز هواپرتاب X-68A LongShot آمریکا به آستانه پرواز رسید
کاهش تعداد قطعات، نیاز به بستهای مکانیکی را کمتر میکند و نقاط بالقوه خرابی را کاهش میدهد. این موضوع علاوه بر افزایش استحکام سازهای، سرعت مونتاژ را نیز بالا میبرد. مسئولان Divergent اعلام کردند که هدف آنها نزدیک کردن سرعت تولید سختافزار هوافضایی به چرخههای توسعه نرمافزار است؛ مدلی که در صنایع فناوری پیشرفته رایجتر از صنایع دفاعی سنتی است.
لوکاس چینگر، مدیرعامل و همبنیانگذار Divergent، انتقال از ایده تا پرواز را در ۷۱ روز، نمونهای روشن از ظرفیت سامانه تولید تطبیقی این شرکت توصیف کرد. او تأکید کرد که این سامانه، قابلیت مقیاسپذیری سریع دارد و میتواند زمینه تولید هزاران بدنه پروازی در سال را فراهم کند. چینگر همکاری با Mach را مشارکتی همراستا و مبتنی بر اجرای سریع دانست.
در سوی دیگر، Mach Industries مسئولیت معماری سامانه و یکپارچهسازی اویونیک ونوم را بر عهده داشت. این شرکت پهپاد را بر پایه معماری ماژولار سامانههای باز توسعه داد؛ رویکردی که امکان تعویض یا ارتقای اجزا را بدون نیاز به بازطراحی کامل پلتفرم فراهم میکند و انعطافپذیری عملیاتی را افزایش میدهد.
برای مطالعه: پهپاد کایوت دستههای پهپادی را با سلاح الکترومغناطیسی رهگیری و نابود میکند
مهندسان Mach از ابزارهای اویونیک و شبیهسازی مبتنی بر فناوریهای اثباتشده پروازی استفاده کردند و توسعه سختافزار و نرمافزار پهپاد ونوم را به صورت همزمان پیش بردند. این مدل مهندسی موازی، چرخههای اعتبارسنجی را کوتاهتر کرد و فاصله میان طراحی اولیه، آزمایش، اصلاح و نخستین پرواز را کاهش داد. به گفته این شرکت، نتیجه این رویکرد، عیبیابی سریعتر و یکپارچهسازی سریعتر قابلیتهای پرواز خودکار بوده است.
ایتن تورنتون، مدیرعامل و بنیانگذار Mach Industries اعلام کرد که طی ۱۸ ماه گذشته، چهار محصول از مرحله مفهوم تا آزمایش پروازی توسعه یافتهاند. او تکرار سریع و بهرهگیری از فناوری تطبیقی Divergent را عامل کلیدی در تسریع این روند دانست و انتخاب Mach را برای قرارداد تولید، گامی در جهت اثبات سرعت در نمونهسازی و تولید انبوه توصیف کرد.
مقامات دفاعی آمریکا نیز پیامدهای راهبردی این پروژه را برجسته کردهاند. آنها ونوم را نمونهای از مفاهیم «تملک سریع دفاعی» معرفی میکنند؛ مدلی که با هدف کاهش بوروکراسی و کوتاه کردن چرخههای توسعه و خرید سامانههای نظامی طراحی شده است. به گفته مقامات، این پروژه بیش از آنکه بر یک محصول خاص متمرکز باشد، بر نمایش قابلیت تحول در فرایندهای تولید دفاعی تأکید دارد.
الکس لاوت، معاون اصلی دستیار وزیر جنگ در حوزه قابلیتهای مأموریتی، این همکاری را قابلیتی حیاتی برای کشور توصیف کرد. او انتقال از مفهوم به نمونه آماده پرواز در ۷۱ روز را نتیجه ترکیب سامانههای نوآورانه Mach و پلتفرم تولید دیجیتال Divergent دانست و آن را پشتیبان راهبرد «برتری پهپادی» عنوان کرد.
پهپاد ونوم قابلیت پرواز خودکار را با روشهای تولید مقیاسپذیر یکپارچه کرده است و نمونهای از همگرایی مهندسی دیجیتال و فناوریهای پیشرفته ساخت به حساب میآید. سازندگان بیان کردند که در صورت موفقیت و جذب قراردادهای عملیاتی، این رویکرد میتواند نحوه طراحی، ساخت و بهکارگیری پهپادهای تهاجمی و دیگر هواگردهای نظامی را به طور اساسی تغییر دهد.
اگر این مدل به مرحله تولید انبوه برسد، صنعت دفاعی ممکن است از الگوی توسعه تدریجی و چندساله فاصله بگیرد و به سمت مدلهای تکرارشونده و سریع حرکت کند؛ مدلی که کاهش هزینه، افزایش سرعت واکنش و انعطافپذیری عملیاتی را در اولویت قرار میدهد. به این ترتیب، ونوم صرفاً یک پهپاد تهاجمی نیست، بلکه نمادی از تحول در معماری تولید دفاعی معرفی میشود.
