تاثیر آپنه خواب بر سلامت قلب

یک مطالعه جدید نشان می دهد افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب یا همان تنگی نفس در خواب، در معرض خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی هستند.

به گزارش تکناک، مطالعه جدید این افزایش خطر را با کاهش میزان اکسیژن خون ناشی از قطع شدن تنفس که اغلب به دلیل آپنه خواب رخ می دهد، مرتبط می کند.

نمونه ای از این تنفس قطع شده، خروپف است که یکی از شایع ترین علائم آپنه انسدادی خواب است.

محققان داده های بیش از 4500 فرد میانسال و مسن را تجزیه و تحلیل کردند تا متوجه شوند چه جنبه هایی از آپنه انسدادی خواب می تواند دلیل خطرات بیشتر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی باشد. این بزرگسالان در مطالعه شکستگی‌های پوکی استخوان در مردان (MrOS) و مطالعه چند قومیتی آترواسکلروز (MESA) شرکت کردند.

تیم تحقیقاتی بار هیپوکسیک (کاهش سطح اکسیژن خون)، بار تهویه (قطع تنفس ناشی از انسداد راه هوایی)، و برانگیختگی های شبانه (زمانی که فرد در نتیجه قطع تنفس از خواب بیدار می شود، که این مسئله منجر به افزایش قلب و فشار خون می شود) را بررسی کردند.

در مطالعه  MESA، بار هیپوکسیک با خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی، 45 درصد بیشتر همراه بود. در مطالعه  MOS، افزایش خطر 13٪ بود. بار تهویه 38٪ از افزایش خطرات در مطالعه MESA و 12٪ در مطالعه MrOS را تشکیل می دهد.

در مطالعه MESA، برانگیختگی های شبانه با حوادث قلبی عروقی مرتبط نبود. این وقفه ها با مرگ و میرهای مربوط به قلبی عروقی در مطالعه MrOS همراه بود.

شدت آپنه خواب بر خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی تأثیر می گذارد

میزان آپنه خواب که یک فرد تجربه می کند اغلب با میزان خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی آنها مطابقت دارد.

این مقاله نشان داد که بیمارانی که بارهای هیپوکسیک بیشتری (میزان اکسیژن و تهویه کمتر) مربوط به آپنه خواب دارند، خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی  در آن ها بیشتر است.

اختلالات خواب فقط آزاردهنده نیستند. هر چه شدیدتر باشند، احتمال به خطر انداختن سلامت قلب را نیز بیشتر می کنند.

بیمارانی که پاسخ ضربان قلبشان هنگام آپنه خواب افزایش می یابد نیز در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به بیماری های قلبی عروقی هستند.

به طور کلی در اکثر مطالعات مقیاس بزرگ، نشان داده شده است که آپنه انسدادی خفیف خواب با خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی مرتبط با آپنه انسدادی متوسط یا شدید مرتبط نمی باشد اما آپنه انسدادی خفیف خواب ممکن است افراد را در معرض خطر افزایش فشار خون قرار دهد.فشار مثبت راه هوایی (PAP) یکی از درمان های اصلی آپنه خواب است.

این درمان یک دستگاه کوچک است که جریان هوا را به رابطی که بیماران در شب می خوابند، وارد می کند.این درمان راه تنفسی فوقانی را در هنگام خواب باز می کند و از بسته شدن آن با استفاده از یک استنت جلوگیری می کند.

این کار به تثبیت تنفس در طول خواب کمک می کند، کیفیت خواب را بهبود می بخشد و می تواند اشباع شدن اکسیژن مربوط به آپنه خواب را از بین ببرد.

سایر اختلالات خواب نیز می توانند بر خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی تأثیر بگذارند

مهم است که توجه داشته باشید که آپنه خواب تنها یکی از اختلالات خواب است که می تواند برای سلامت قلب مضر باشد.

بی‌خوابی (مشکل در شروع یا حفظ خواب)، مدت خواب کوتاه و حرکات دوره‌ای اندام در طول خواب نیز افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را به همراه دارند.

مدت خواب توصیه شده برای بزرگسالان حداقل 7 ساعت است و افراد باید از خواب کمتر از آن خودداری کنند. بی خوابی مزمن بر خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی تأثیر می گذارد. اختلال خواب اغلب با میزان بالای فشار خون و بیماری های قلبی همراه است.

اختلال تنفس در خواب که اصطلاحی است که برای توصیف گسترده‌تر انواع شرایط غیرطبیعی مرتبط با خواب استفاده می‌شود، به طور مشابه با ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی مرتبط است.

نمونه های دیگر از بیماری های با اختلال تنفسی در خواب عبارتند از سندرم های هیپوونتیلاسیون و آپنه خواب مرکزی (CSA).

بیماری آپنه خواب مرکزی CSA با آپنه انسدادی خواب (OSA) تفاوت دارد زیرا به دلیل عدم ارسال سیگنال هورمونی مناسب توسط مغز به ماهیچه‌هایی که تنفس را کنترل می‌کنند، فرد تنفس را متوقف می‌کند یا بسیار کم عمق نفس می‌کشد. در OSA راه تنفسی فرد به طور مکانیکی مسدود می‌شود.

آپنه خواب یک بیماری کاملا قابل درمان است و چندین روش درمانی بسیار موثر از جمله درمان فشار مثبت راه هوایی (PAP)، درمان با دستگاه خوراکی و تحریک عصبی راه تنفسی فوقانی (INSPIRE) برای آن وجود دارد.

علاوه بر بهبود خواب‌آلودگی، اختلال در خواب و علائم کیفیت زندگی، این درمان‌ها ممکن است به بهبود خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی کمک کند، به‌ویژه در بیماران مبتلا به آپنه خواب شدیدتر که کاهش قابل توجهی از اکسیژن دارند و ضربان قلب آنها در پاسخ به وقایع تنفسی آپنه خواب افزایش می‌یابد.

درمان OSA به منظور کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی، مانند حمله قلبی و سکته است و هر چه زودتر کسی شروع به درمان OSA کند، بهتر است.

تشخیص و درمان آپنه انسدادی خواب در مراحل اولیه، پتانسیل کاهش خطر ابتلا به  بیماریهای قلبی و عصبی در درازمدت را دارد.

استاندارد طلایی برای درمان آپنه انسدادی خواب استفاده از دستگاه‌های فشار مثبت مداوم راه هوایی [CPAP] است.

این دستگاه‌ها هوای تحت فشار تولید می‌کنند تا باز بودن راه تنفسی را در طول خواب حفظ کنند و بنابراین کاهش اکسیژن خون را به حداقل می‌رسانند.

سایر مداخلات مانند کاهش وزن مناسب، اجتناب از خوابیدن به پشت، کاهش مصرف الکل قبل از خواب و رسیدگی به علل فیزیکی مانند آلرژی بینی نیز می تواند به کاهش شدت آپنه خواب کمک کند.

همچنین محققان به ارتباط بین کاهش وزن و بهبود شدت آپنه خواب اشاره کردند.

دو نکته بسیار آسان برای جلوگیری از آپنه خواب که محققان به آن اشاره کردند: خوابیدن به پهلو به جای پشت به منظور جلوگیری از فروپاشی راه تنفسی و اجتناب از مصرف برخی داروهای خاص مانند آرام بخش ها است زیرا این داروها می توانند عضلات گلو را شل کرده و آپنه خواب را تشدید کنند.