سرعت رشد مو و عوامل تاثیرگذار بر آن

01

از 01

مراحل رشد مو

اکثر انسان ها به طور متوسط دو تا پنج میلیون فولیکول مو دارند. ۱۰۰هزار از این فولیکول ها روی سر قرار دارند و بقیه روی بازوها، پاها، صورت، قفسه سینه و جاهای دیگر پخش می شوند.

سفیدپوستان با موهای روشن عموماً تراکم موی بیشتری نسبت به سفیدپوستان با موهای تیره تر دارند، به این معنی که فولیکول های موی بیشتری در هر سانتی متر مربع دارند. قفقازی ها به طور کلی تراکم موی بیشتری نسبت به افراد آفریقایی یا آسیایی دارند.

در هر مقطع زمانی، موهای شما در مراحل مختلف رشد هستند. چهار مرحله رشد مو (human hair growth : process through which human hair grows) عبارتند از:

• فاز آناژن: زمانی که موهای شما به طور فعال در حال رشد هستند. حدود ۹۰ درصد موهای شما در این مرحله هستند.
• فاز کاتاژن (مرحله رگرسیون): زمانی که رشد مو های شما کند می شود و از فولیکول در حال کوچک شدن جدا می شود. ۱۰ درصد یا کمتر از موهای شما در این مرحله است.
• فاز تلوژن (مرحله استراحت): زمانی که موهای شما نه رشد می کند و نه می ریزد. ۵-۱۰ تا درصد موها در این فاز هستند
• فاز اگزوژن (فاز ریزش): زمانی که موهای شما به طور طبیعی از فولیکول می ریزد.

در طول زندگی شما، هر فولیکول فردی حدود ۱۰-۳۰ بار این چرخه را طی می کند. فاز آناژن (مرحله رشد) بین دو تا هشت سال طول می کشد، به این معنی که تا چه مدت یک مو روی سر شما رشد می کند. با این حال، رشد در سایر نواحی بدن ممکن است کوتاهتر باشد. به عنوان مثال، مرحله رشد مو های ابرو تنها دو تا سه ماه است.

سرعت رشد و ریزش مو بر اساس عواملی مانند سن، بیماری ها و نحوه مراقبت از موهایتان می تواند متفاوت باشد. موهای سالم و جوان معمولاً هر ماه حدود ۱.۲۷ سانتی متر رشد می کنند و با سرعت حدود ۱۰۰ تار مو در روز از بین می روند.

چه چیزی می تواند روی رشد مو تاثیر بگذارد؟

عوامل زیادی می توانند روی رشد مو و سرعت رشد مو های شما تأثیر بگذارند. رشد مو های شما ممکن است در برخی مواقع تند شود و در مواقع دیگر کندتر شود. گاهی اوقات رشد مو به میزان قابل توجهی کاهش می یابد یا این که موها از بین می روند و جایگزین نمی شوند. اگرچه ریزش مو یا کندی رشد مو خطرناک نیست، اما می تواند بر عزت نفس، سلامت روان و کیفیت زندگی تأثیر بگذارد.

بیماری ها

برخی از بیماری ها می توانند باعث کند شدن رشد مو، نازک شدن مو یا ریزش سریع مو شوند. گاهی اوقات رشد مو به طور کلی متوقف می شود. بیماری هایی که بر رشد مو تأثیر می گذارد عبارتند از:

• بیماری آلوپسی آره آتا که باعث ایجاد لکه های طاس روی صورت و پوست سر می شود و ممکن است باعث ریزش مژه ها و موهای ابرو شود
• کم خونی یا میزان پایین گلبول های قرمز خون
• عفونت های باکتریایی
• برخی از بیماری های خود ایمنی مانند لوپوس
• برخی از بیماری های عفونی مانند سیفلیس
• پرتودرمانی یا شیمی درمانی برای سرطان
• وجود کرم حلقوی روی پوست سر شما

هورمون ها

هورمون های شما می توانند تاثیر زیادی بر رشد مو و ریزش مو داشته باشند. به عنوان مثال، هورمون ها در دوران بارداری می توانند ریزش مو را کاهش دهند و منجر به پر شدن موها شوند. پس از زایمان، هورمون‌های شما به حالت عادی باز می‌گردند و می‌توانند باعث افزایش ریزش مو شوند زیرا موهای اضافی به طور طبیعی می‌ریزند.

سایر شرایط هورمونی که می توانند بر رشد مو تأثیر بگذارند عبارتند از:

• بیماری های تیروئید، مانند کم کاری تیروئید و پرکاری تیروئید، که هر دو می توانند باعث ریزش مو شوند
• کاهش استروژن، مانند دوران یائسگی، که می تواند باعث نازک شدن موها شود
• افزایش میزان دی هیدروتستوسترون (DHT) که یکی از عوامل موثر در ریزش موی مردانه است.

استرس و بیماری

تجربه دوره‌های استرس و ضربه شدید یا گذراندن یک بیماری جدی می‌تواند ریزش مو را افزایش دهد. ممکن است در هفته های بعد از رویداد استرس زا شروع به ریزش توده های مو کنید. این ریزش مو می تواند به صورت مقادیر زیاد مو ظاهر شود که هنگام برس زدن یا شستن موهای خود جمع می شوند.

این نوع ریزش مو معمولاً موقتی است و الگوی رشد طبیعی موهای شما باید چند ماه دیگر از سر گرفته شود.

افزایش سن

افزایش سن می تواند اثرات قابل توجهی روی موهای شما داشته باشد. نه تنها موها با افزایش سن نازک و خاکستری می شوند، بلکه سریعتر می ریزند و کندتر رشد می کنند.

الگوی طاسی مردانه و الگوی طاسی زنانه شرایطی مرتبط با هورمون هستند، اما به سن نیز وابسته هستند.

ریزش مو در اثر طاسی با الگوی مردانه معمولاً در حدود 30 سالگی شروع می شود و گاهی اوقات می تواند تا سن 60 سالگی به طاسی کامل منجر شود.

الگوی طاسی زنانه معمولاً تراکم مو را کاهش می دهد و می تواند شروع به نمایان شدن بخشی از پوست سر کند و معمولاً بین 30 تا 50 سالگی ظاهر می شود.

چگونه رشد مو را تسریع کنیم؟

اگر با نازک شدن مو، رشد کند یا ریزش مو سر و کار دارید، ممکن است به دنبال راه هایی برای رفع این مشکل باشید. گزینه هایی برای تسریع رشد مو عبارتند از:

• تغییر روال حالت دادن به موهایتان، که می تواند شامل خودداری از بستن موهایتان به صورت دم اسبی، استفاده از کش تنگ و اکستنشن مو برای مدت طولانی باشد
• تغییر روتین مراقبت از مو، از جمله استفاده کمتر از محصولات مو و انجام کارهای آسیب زننده کمتری مانند رنگ کردن مو
• با توجه به استفاده از ماینوکسیدیل (Rogaine) که به طور گسترده به عنوان یک درمان موثر برای ریزش مو شناخته شده است، 6 تا 12 ماه به خود فرصت دهید تا نتایج را ببینید و روزانه از درمان استفاده کنید
• میکرونیدلینگ را امتحان کنید که می تواند در کنار ماینوکسیدیل برای رشد بهینه مو استفاده شود
• استفاده از نور قرمز درمانی که درمانی است با حداقل عوارض جانبی که ممکن است گرانتر باشد و به چندین جلسه نیاز داشته باشد
• آزمایش پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)؛ این روش پلاسمای شما را (که از نمونه خون گرفته شده است) به ناحیه ریزش مو تزریق می کند
• از پزشک خود در مورد اینکه آیا هر ویتامین یا مکملی ممکن است مفید باشد، بپرسید
• درخواست از پزشک خود برای درمان های تجویزی رشد مو، مانند فیناستراید (پروپسیا) یا اسپیرونولاکتون

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

مشکلات رشد مو به خودی خود مشکلی ایجاد نمی کنند، اما گاهی اوقات به یک بیماری زمینه ای اشاره می کنند. اگر متوجه تغییرات قابل توجهی در رشد مو خود شدید یا موهایتان به میزان قابل توجهی ریزش کرد، خیلی مهم است که با یک پزشک ارتباط برقرار کنید.

اگر موارد زیر رخ داد، باید به پزشک مراجعه کنید:

• ریزش مو به صورت تکه ای
• در سنین نوجوانی یا بیست سالگی خود هستید و مقدار زیادی مو از دست می دهید
• خارش، درد یا علائم عفونت را تجربه می کنید
• علائمی مانند افزایش وزن، خستگی، ضعف عضلانی یا حساسیت به دمای سرد را تجربه می کنید

هنگام تشخیص یک مشکل سلامتی مرتبط با ریزش مو، پزشک معمولاً در مورد سابقه پزشکی شما سؤال می کند و موها و پوست سر شما را بررسی می کند. آنها ممکن است آزمایش خون را برای تشخیص هر گونه بیماری زمینه ای انجام دهند و احتمالاً از بافت پوست سر شما برای تعیین علت ریزش مو درخواست نمونه برداری کنند.