عامل اصلی بروز عارضه قلبی تصلب شرایین کشف شد

تحقیقات جدید به رهبری تیمی از دانشگاه میشیگان نشان می‌دهد که یک پروتئین ایمنی ممکن است عامل اصلی آترواسکلروز (تصلب شرایین یا ضخیم شدن شریان‌های قلب) باشد.

به گزارش تک ناک، این کشف می تواند طیف وسیعی از انواع درمان‌های جدید را برای این عارضه قلبی ایجاد کند.

بیماری قلبی علت شماره یک مرگ و میر در ایالات متحده آمریکا است و درمان ها هنوز به طور شگفت انگیزی محدود هستند. به غیر از کاهش سطح کلسترول با استاتین ها، بیشتر درمان ها غیرمستقیم هستند، مانند پیشگیری از دیابت و فشار خون بالا، یا بهبود رژیم غذایی و ورزش.

سلیم هایک، نویسنده ارشد در مطالعه جدید، توضیح داد: هدف قرار دادن مؤلفه ایمنی مرکزی برای جلوگیری از پیشرفت آترواسکلروز یک نقطه عطف بزرگ برای درمان بیماری قلبی است. این اولین باری است که یک جزء از سیستم ایمنی شناسایی می‌شود که تمام شرایط لازم برای تبدیل شدن به یک هدف درمانی امیدوارکننده برای آترواسکلروز را برآورده می‌کند.

تحقیقات جدید بر روی پروتئین ایمنی به نام suPAR (گیرنده فعال کننده پلاسمینوژن اوروکیناز محلول) متمرکز شده است. این پروتئین توسط مغز استخوان تولید می شود و به عنوان یک تنظیم کننده کلی فعالیت سیستم ایمنی عمل می کند.

برای سال‌ها، محققان suPAR را به‌عنوان یک نشانگر زیستی مؤثر برای فعالیت ایمنی شناخته‌اند. سطوح بالای suPAR با همه چیز از سرطان گرفته تا دیابت مرتبط است، اما اخیراً مشخص شده است که پروتئین ایمنی نقشی سببی در بیماری کلیوی نیز ایفا می کند. مطالعات پیش‌بالینی نشان داده‌اند که مهار suPAR می‌تواند از آسیب کلیوی جلوگیری کرده یا حتی آن را معکوس کند، که نشان می‌دهد پروتئین ممکن است بیشتر از آنچه قبلا تصور می‌شد با بیماری مرتبط باشد.

این مطالعه جدید با استفاده از سه رویکرد مختلف، پتانسیل suPAR را به عنوان یک عامل ایجاد کننده در بیماری های قلبی عروقی بررسی می کند. ابتدا، محققان گروهی متشکل از 5هزار نفر را از یک مطالعه در حال انجام آترواسکلروز حضور داشتند را بررسی کردند. در اینجا آنها دریافتند که سطوح بالاتر suPAR به طور قابل توجهی با نرخ بیشتر حوادث قلبی عروقی مرتبط است.

گام بعدی در این تحقیق، جستجوی گونه های ژنتیکی بالقوه ای بود که می توانست بر سطوح suPAR تأثیر بگذارد. محققان با نگاهی به مجموعه داده ای متشکل از 24هزار نفر دریافتند که یک نوع خاص از ژن به نام PLAUR می تواند با سطوح بالاتر suPAR خون مرتبط باشد و با ردیابی این نوع ژن در 500هزار نفر، محققان دریافتند که می تواند با نرخ بالاتر تصلب شرایین مرتبط باشد.

جورج هایندی، نویسنده اول این مطالعه، گفت: ما همچنین دریافتیم که شرکت‌کنندگانی که فاقد یک نسخه از ژن PLAUR هستند، خطر کمتری در ابتلا به بیماری‌های قلبی داشتند. در مجموع، داده‌های ژنتیکی واقعا قانع‌کننده هستند که suPAR بالا دلیل آترواسکلروز است.

آخرین قطعه در این پازل بررسی این موضوع بود که چگونه suPAR می تواند در ایجاد آترواسکلروز کمک کند. در اینجا، محققان سطوح suPAR را در موش های آزمایشگاهی مبتلا به آترواسکلروز افزایش دادند. آنها دریافتند که پلاک‌های خونی در شریان‌های این حیوانات نسبت به سطوح suPAR به طرز چشمگیری افزایش یافته است. و به گفته نویسنده اول، دانیل تایرل، به نظر می‌رسد که suPAR در واقع در فرآیند کلسیفیکاسیون شریان نقش داشته است.

تایرل یکی از نویسندگان این مقاله توضیح داد: به نظر می‌رسد سطوح بالای suPAR سلول‌های ایمنی را فعال می‌کند و آنها را به واکنش بیش از حد به محیط کلسترول بالا تحریک می‌کند و باعث می‌شود این سلول‌ها وارد دیواره عروق خونی شده و پیشرفت تصلب شرایین را تسریع کنند. حتی قبل از ابتلا به تصلب شرایین، آئورت موش هایی که سطوح بالای از suPAR داشتند حاوی گلبول‌های سفید التهابی بیشتری بود و سلول‌های ایمنی در حال گردش در خون در حالت فعال یا حالت حمله بودند.

در نهایت، این یافته های جدید به یک روش کاملاً جدید برای درمان بیماری قلبی اشاره می کند. مهار suPAR می تواند به طور قابل قبولی خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهد و درمان هایی در حال توسعه وجود دارد که سعی می کنند دقیقاً این کار را انجام دهند.

آنتی‌بادی‌های مونوکلونال و مهارکننده‌های مولکول کوچکی که suPAR را هدف قرار می‌دهند، نتایج امیدوارکننده‌ای را در مطالعات بالینی با تمرکز بر بیماری کلیوی نشان داده‌اند. و یک درمان خون درمانی به نام پلاسمافرزیس هم برای کاهش سطح suPAR و هم تثبیت بیماری پیشرفته کلیوی در بیماران انسانی دیده شده است.

هایک گفت که یافتن راه هایی برای کاهش ایمن سطوح suPAR بسیار مهم است، اما او و همکارانش در حال حاضر روی طراحی درمان های هدفمند کار می کنند.

وی گفت: امیدوارم بتوانیم این درمان ها را طی سه تا پنج سال آینده به بیماران خود ارائه دهیم و نتایج این تحقیق برای درمان آترواسکلروتیک و بیماری کلیوی بسیار مفید خواهد بود.