آیا باید منتظر یک طوفان ژئومغناطیسی قدرتمند در جو زمین باشیم؟

 وب سایت LiveScience گزارش داد که امواج مرموز ارسال شده از خورشید، حفره ای را در میدان مغناطیسی زمین باز کرده است.

به گزارش تکناک، موج شوک غیرمنتظره ناشی از این اتفاق با وزش باد خورشیدی همراه شد و اخیراً جو زمین را در نوردید.

بادهای خورشیدی جریان‌هایی از ذرات بسیار باردار هستند که توسط اتمسفر بالایی خورشید آزاد می‌شوند و اغلب با طغیان شدید انرژی مغناطیسی همراه هستند.

همانطور که خورشید در طول چرخه 11 ساله خورشیدی خود دستخوش تغییراتی می شود، شارژ مغناطیسی در نواحی خاصی افزایش می یابد که روند همرفت را مهار می کند. در نتیجه، دمای سطح به طور قابل توجهی کاهش می یابد و با مشاهده از زمین، این منطقه از خورشید تیره تر به نظر می رسد و دانشمندان از آن به عنوان لکه خورشیدی یاد می کنند.

انرژی های به دام افتاده در یک لکه خورشیدی می توانند در یک فوران شدید که فقط از تشعشع تشکیل شده است آزاد شوند که به آن شعله خورشیدی می گویند. همچنین می تواند از ذرات باردار از سطح خورشید تشکیل شده باشد که به آن پرتاب جرم تاجی (CME) گفته می شود. هنگامی که این ذرات باردار به بیرون از خورشید حرکت می کند، به عنوان بادهای خورشیدی شناخته می شود که مسئول تغییرات آب و هوایی فضا هستند.

لکه خورشیدی پر هیاهو AR3165

قرن‌هاست که دانشمندان برای پیش‌بینی آب و هوای فضا به خورشید نگاه می‌کنند و لکه‌های خورشیدی نشانگر اصلی شدت فعالیت هستند. با نزدیک شدن خورشید به اوج چرخه 11 ساله خورشیدی خود، مشاهده شده است که لکه های خورشیدی در تعداد و همچنین فعالیت افزایش می یابد.

اوج بعدی چرخه خورشیدی در سال 2025 پیش بینی می شود و فعالیت ها در چند ماه گذشته افزایش یافته است. هفته گذشته، لکه خورشیدی AR3165 هشت شعله خورشیدی را فرستاد که هر کدام متعلق به کلاس M بودند، طبقه‌بندی با شدت متوسط از شراره‌های خورشیدی.

شدت افزایش یافته می تواند منجر به طبقه بندی شراره ها به در کلاس جدیدی به عنوان شراره های کلاس X شود که بالاترین شدت شناخته شده برای بشر است.

ساکنان سیاره ما از اثرات مضر بادهای خورشیدی توسط پوشش جو که در اطراف سیاره زمین وجود دارد محافظت می شوند. ذرات بسیار پرانرژی با مولکول های جو زمین تعامل دارند و میدان مغناطیسی زمین را فشرده می کنند. به این طوفان ژئومغناطیسی می گویند.

دانشمندان گمان می کنند که ذرات بسیار پرانرژی که از CME های منتشر شده توسط لکه خورشیدی AR3165 می آیند، مغناطیس کره زمین را ترک داده است که در انتهای دریافت تشعشعات مواد خورشیدی قرار دارد.

چقدر می تواند بد شود؟

ذرات CME به اندازه کافی قدرتمند هستند که ماهواره ها را مختل کنند و خاموشی های رادیویی ایجاد کنند زیرا با سیگنال های موجود در جو تداخل دارند. بسته به شدت این ذرات، طوفان های ژئومغناطیسی در کلاس های G1 تا G5 طبقه بندی می شوند. اکثر طوفان های ژئومغناطیسی تجربه شده در این سیاره متعلق به دسته G1 است که ضعیف ترین طبقه بندی محسوب می شود.

با افزایش فعالیت خورشیدی، انتظار می‌رود که شدت شراره‌های خورشیدی و CME نیز افزایش یابد و در نتیجه طوفان‌های ژئومغناطیسی قوی‌تر ایجاد شود. در شدت‌های بالاتر، طوفان ژئومغناطیسی می‌تواند باعث اختلال در زیرساخت‌های انرژی و فروپاشی شبکه‌های الکتریکی شود.

دنیایی که ما امروز در آن زندگی می کنیم به شدت به ماهواره ها و تامین مداوم برق وابسته است. یک طوفان ژئومغناطیسی قدرتمند می تواند منجر به از دست رفتن تریلیون ها دلار شود، زیرا ماهواره ها کار نمی کنند و منبع تغذیه قطع می شود.

بزرگترین رویداد این چنینی در سال 1859 رخ داد که رویداد Carrington نام داشت، جایی که سیستم های تلگراف در سراسر جهان از کار افتادند. طوفان های ژئومغناطیسی با شدت کمتر شفق های زیبایی را تولید می کنند که می توانیم در آسمان شب آنها را تحسین کنیم.