شواهدی جدید از آشپزی انسان‌های اولیه با آتش کشف شد

نخستین شناس بریتانیایی که از طرفداران بزرگ “فرضیه آشپزی” است می گوید امروزه هیچ جمعیت انسانی شناخته شده ای وجود ندارد که بدون پخت و پز زندگی کند، و این یعنی آشپزی یک مهارت قدرتمند و ضروری است.

به گزارش تکناک، ریچارد دبلیو رانگهام استدلال می‌کندکه تغییر تکاملی از غذای خام به پخته، «لحظه‌ی دگرگون‌کننده» بود که به شکم انسان‌های اولیه غذا رساند و به مغز آنها اجازه رشد داد و جنس ما و در نهایت گونه‌ ما را ترقی بخشید.

در راستای این فرضیه یک کشف جدید در اطراف دریای مرده این ایده را قابل هضم تر می کند.یک تیم بین المللی از دانشمندان که در بخش شمالی دریای مرده کار می کنند، ادعا می کنند که اولین نشانه های پخت و پز توسط انسان های ماقبل تاریخ را یافته اند.

در یک سایت باستان شناسی به نام Gesher Benot Ya’aqov، بقایای ماهی های کپور باستانی شواهدی از گرم شدن با دقت آن در 780هزار سال پیش را نشان می دهد.

این کشف قدیمی ترین شواهد استفاده کنترل شده از آتش توسط انسان های اولیه نیست، اما قدیمی ترین شواهد در اوراسیا است. در آفریقا، مکان های هومو ارکتوس با قدمت حداقل 1.5 میلیون سال قبل، حاوی زغال چوب و استخوان های سوخته هستند.

با این حال، اینها فقط نشانه‌هایی از سوختن هستند، نه نشانه‌های واضح پخت و پز. به دست آوردن شواهد مورد دوم بسیار دشوارتر است.

در واقع، تا مدت‌ها پس از ورود نئاندرتال‌ها و انسان‌های خردمند، نشانه‌هایی از آشپزی در پرونده‌های باستان‌شناسی دیده نمی‌شود. تا همین اواخر، قدیمی ترین شواهد آشپزی، بقایای گرم شده گیاهان نشاسته ای بود که در کوره ای زیرزمینی در آفریقا یافت شد و قدمت آن سایت فقط به 170هزار سال قبل می رسد که 600هزار سال بعد از یافته های اخیر مربوط پخت ماهی توسط انسان های اولیه در دره ای نزدیک دریای مرده است.

تجزیه و تحلیل اخیر این تیم نشان می‌دهد که دندان‌های ماهی‌های آب شیرین باستانی که در این مکان پیدا شده‌اند در دریاچه‌ای نزدیک صید شده‌اند که دیگر وجود ندارند و در معرض دمای مناسب برای پخت و پز قرار گرفته‌اند.

یافته‌های اخیر مربوط به کنترل اجداد ما بر آتش را به دوره پلیستوسن میانه بازمی‌گرداند، زمانی که جمعیت‌های هومو ارکتوس جای خود را به انسان‌های با مغز بزرگ‌تر، مانند هومو هایدلبرگنسیس می‌دادند.

نعما گورن باستان شناس توضیح می دهد: به دست آوردن مهارت مورد نیاز برای پختن غذا نشان دهنده یک پیشرفت تکاملی قابل توجه است، زیرا ابزار اضافی برای استفاده بهینه از منابع غذایی موجود است.حتی ممکن است که پخت و پز فقط به ماهی محدود نشده باشد، بلکه انواع مختلفی از حیوانات و گیاهان را نیز شامل شود.

گشر بنوت یعقوب مکانی غنی از بقایای انسان های باستانی است. باستان شناسان در اینجا شواهدی از ابزار سنگ چخماق، بازالت و سنگ آهک و همچنین میوه ها، آجیل ها، دانه ها و بسیاری از گونه های پستانداران خشکی، اعم از متوسط و بزرگ، یافته اند.

هر کسی که در گذشته در این دره زندگی می کرد، به وضوح نسبت به این سرزمین شناخت داشته است. اما این درک از زیستگاه های آب شیرین بود که محققان فکر می کنند به این آنها اجازه می داده تا واقعاً رشد کنند.

حتی ممکن است به انسان ها کمک کرده باشد که قاره آفریقا را ترک کرده و در جای دیگری زندگی کنند. با پرش از یک زیستگاه آب شیرین به زیستگاه آب شیرین دیگر. هومینین ها می توانند اطمینان حاصل کنند که منبع خوبی از آب شیرین و غذاهای غنی از مواد مغذی دارند.

دانشمندان برای سال‌ها استدلال کرده‌اند که خوردن ماهی‌های غنی از اسیدهای چرب امگا، روی، و سایر مواد مغذی حیاتی، به مغز انسان اجازه داده تا چنین پیچیدگی بزرگی را تکامل بخشند.

ماهی خام احتمالاً برای اولین انسان‌ها مناسب بود، اما زمانی که ماهی پخته شده به رژیم غذایی اجداد ما راه پیدا کرده، هضم غذا را آسان‌تر شده و مردم را از مصرف پاتوژن‌های خطرناک رهایی داد. همچنین به مغز هومینین ها مواد مغذی بیشتری رسیده است.ماهی پخته شده در اطراف دریای مرده ممکن است شروع مهارت آشپزی بشریت ما باشد.

نویسندگان نتیجه می‌گیرند: این مطالعه شواهدی از پخت ماهی توسط انسان‌های اولیه ارائه می‌دهد. با تأکید بر نقش زیستگاه‌های آب شیرین در ارائه یک منبع غذای پایدار و سالانه که نقش مهمی در زیست و پراکندگی انسان‌ها در سراسر جهان قدیم داشت.