مهندسی ژنتیک به کمک درمان سرطان می‌آید

دانشمندان در بیمارستان بریگهام (BWH) راهی جدید برای مبارزه و درمان با سرطان از طریق خود سرطان یافته اند.

به گزارش تکناک، این تیم تحقیقاتی سلول‌های سرطانی را به وسیله مهندسی ژنتیک تغییر شکل دادند تا داروهای ضد سرطان را در محل تومورهای ایجاد شده آزاد کنند و سیستم ایمنی بدن را در برابر بیماری تحریک کنند.

این آزمایشات روی موش ها هم به عنوان یک واکسن درمانی و هم به عنوان یک واکسن پیشگیرانه،عملکرد فوق العاده ای داشت.

واکسن‌های مربوط به بیماری‌سرطان یک حوزه تحقیقاتی نوظهور است که این واکسن ها،اغلب به بیمارانی که سلول‌های تومور غیرفعال دارند یا پروتئین‌هایی که در سطوح بالایی توسط سلول‌های سرطانی آزاد می‌شوند را در بدن خود دارند، تجویز می‌شوند.

این واکسن سیستم ایمنی را آموزش می دهد تا تومورهای موجود را تشخیص دهد و به آنها حمله کند و می تواند از گسترش یا ظهور تومورهای جدید جلوگیری کند.

برای این مطالعه جدید،تیم BWH رویکرد جدیدی را در پیش گرفت و در عوض از سلول‌های تومور زنده استفاده کرد.در حالی که ارائه سرطان بیشتر به بیماران سرطانی ایده بدی به نظر می رسد،اما این سلول ها با استفاده از روش CRISPR برای تبدیل شدن به عوامل موثر،مهندسی شده اند.سلول‌های سرطانی می‌توانند مسافت‌های طولانی را طی کنند تا به محل تومورهای ایجاد شده بازگردند،و زمانی که سلول‌های مهندسی‌شده در آنجا قرار گرفتند،محموله‌ای از داروهای ضد سرطان و عوامل موثر را آزاد می‌کنند که به سیستم ایمنی هشدار می‌دهند تا آنها را از بین ببرد.

خالد شاه، نویسنده مسئول این مطالعه گفت:تیم ما یک ایده ساده را دنبال کرده است: گیر انداختن سلول های سرطانی و تبدیل آنها به  قاتل های سرطان و واکسن.با استفاده از مهندسی ژنتیک،ما سلول‌های سرطانی را تغییر کاربری می‌دهیم تا دارویی ایجاد کنیم که سلول‌های تومور را می‌کشد و سیستم ایمنی را تحریک می‌کند تا هم تومورهای اولیه را از بین ببرد و هم از سرطان جلوگیری کند.

این سلول‌های تومور درمانی (ThTC) روی موش‌های مبتلا به گلیوبلاستوما(نوعی تومور مغزی) پیشرفته آزمایش شدند و مشخص شد که این روش، تومورها را در بسیاری از حیوانات از بین می‌برند،به طور قابل توجهی نرخ بقا را افزایش می‌دهند و ایمنی طولانی‌مدت در برابر تومور  عودکننده و متاستاتیک ایجاد می‌کنند. این تکنیک همچنین به لطف کلید کشنده ای که می تواند در صورت نیاز برای از بین بردن ThTC ها فعال شود، ایمن به نظر می رسد.

هرچقدر هم که نتایج امیدوارکننده باشد،احتیاط های همیشگی رعایت می شوند،به ویژه اینکه مطالعات حیوانی همیشه برای انسان ها کاربرد ندارند.این تیم قصد دارد به بررسی ThTC ها ادامه دهد،از جمله اینکه چگونه می توان از آنها در انسان استفاده کرد و چگونه می تواند در برابر سایر انواع تومور ها کاربرد داشته بشد.