بررسی محققان نشان می دهد ورزش از طریق تغییرات اپی ژنتیکی بر انواع سلول های موثر در بروز بیماری های متابولیک تاثیرگذار است.
به گزارش تکناک، سلامت ما نه تنها توسط طرح ژنتیکی ما، بلکه با نوع سبک زندگی و قرار گرفتن در معرض محیط نیز هدایت می شود.
برای مثال، تنها وجود استعداد ژنتیکی در فرد برای ابتلا به یک بیماری خاص ، به معنی ابتلای حتمی وی به بیماری نخواهد بود. بیان ژنهای خاص را میتوان از طریق مجموعهای از عوامل افزایش یا کاهش داد، و دانشمندان چندین سال است از تاثیر ویژه ورزش در ایجاد انواع تغییرات اپی ژنتیک مفید در بدن انسان آگاهند.
یک مطالعه جذاب در سال 2014 در مورد روش تاثیر ورزش بر بیان ژن، با موظفکردن گروه کوچکی از داوطلبان به انجام دوچرخه سواری با یک پا به مدت سه ماه انجام شد. در پایان دوره مطالعه، محققان با مطالعه عضله اسکلتی پای تمرین داده شده در مقایسه با پای بدون تمرین، تغییراتی در حدود 4000 ژن مشاهده کردند.
در یک مطالعه جدید از محققان دانشگاه ایالتی واشنگتن، اپی ژنتیک ورزش به روشی جدید مورد بررسی قرار گرفت و به بررسی تفاوتهای بیان ژن در دوقلوهای همسان پرداخت.
مایکل اسکینر، نویسنده مسئول در این مطالعه جدید گفت: اگر ژنتیک و توالی DNA تنها محرک زیست شناسی بودند، پس اساساً دوقلوها باید بیماری های یکسانی داشته باشند. اما اینگونه نیست. بنابراین این به معنی وجود تأثیر زیست محیطی روی دوقلوها و ایجاد بیماری است.
محققان 70 جفت دوقلوی همسان انتخاب کردند. در کنار اندازهگیری شاخص توده بدنی و بررسی عادات ورزشی، هر شرکتکننده به مدت یک هفته از یک ردیاب تناسب اندام، به منظور تشخیص عینی سطح فعالیت بدنی او استفاده کرد.
اگر یکی از دوقلوها بیش از 150 دقیقه فعالیت بدنی شدید در هفته انجام دهد در حالی که دوقلو دیگر کمتر از 150 دقیقه در هفته انجام دهد، آن جفت دوقلو “ناسازگار” تشخیص داده می شود. حدود 40 درصد از جفت های دوقلو در این اندازه گیری ناسازگار بودند.
محققان با نگاهی به واریانس های اپی ژنتیکی بین این جفت های دوقلو همسان ناسازگار، نشانگرهایی را در بیش از 50 ژن پیدا کردند. تغییرات بیان ژن ناشی از ورزش در ژنهای مرتبط با خطر کمتر سندرم متابولیک پیدا شد.
اسکینر گفت: یافتهها مکانیسم مولکولی ارتباط میان فعالیت بدنی و بیماری متابولیک را فراهم میکنند. ورزش بدنی برای کاهش حساسیت به چاقی شناخته شده است، اما اکنون به نظر می رسد ورزش از طریق اپی ژنتیک بر بسیاری از انواع سلول ها تأثیر میگذارد و بسیاری از آنها در بیماری متابولیک دخیل هستند.
در حالی که این مطالعه اولین تجربه علمی بررسی اثرات اپی ژنتیکی ورزش نیست، مطمئناً با تمرکز بر تفاوت های بین دوقلوهای همسان ژنتیکی، بینش جدیدی ارائه می دهد.
علاوه بر افزودن به دانش روزافزون ما در مورد روشهای فیزیولوژیکی بهبود سلامت توسط ورزش، این یافتهها یادآور قوی این مساله است که ژنها لزوماً سرنوشت ما نیستند.
