کشف رودخانه ای پنهان در قطب جنوب به وسعت آلمان و فرانسه!

دانشمندان به طور غیرمنتظره ای سیستم رودخانه ای پنهان را به اندازه مجموع آلمان و فرانسه در قطب جنوب کشف کردند.

به گزارش تکناک، این رودخانه می‌تواند از بین رفتن یخ را تسریع کند و این نظریه را که قطب جنوب «مقدار کمی آب» دارد، را رد می‌کند.

بر اساس مطالعه جدیدی که27 اکتبردر Nature Geoscience منتشر شد، کشف غافلگیرکننده رودخانه ای به طول 460 کیلومتر در زیر ورقه یخ قطب جنوب، ممکن است با گرم شدن سیاره، آب شدن یخ ها را تسریع کند.

در حالی که این کشف به ما دیدگاه جدیدی در مورد چگونگی تأثیر تغییر قطب جنوب بر روی سیاره می دهد، همچنین به ما یادآوری می کند که چقدر چیزهای بیشتری برای یادگیری در مورد این قاره وجود دارد.

«سیستم‌های کاملی در آن پایین وجود دارد که توسط شبکه‌های رودخانه‌ای وسیع به هم متصل شده‌اند».

محققان امپریال کالج لندن، دانشگاه واترلو در کانادا، دانشگاه مالزی ترنگانو و دانشگاه نیوکاسل این کشف را انجام دادند.

این مطالعه توضیح می‌دهد که رودخانه چگونه آب را از منطقه‌ای به اندازه آلمان و فرانسه جمع‌آوری می‌کند که در پایه لایه‌های یخی قطب جنوب قرار دارند. آن‌ها نشان می‌دهند که پایه صفحه یخ جریان آب فعال‌تری نسبت به آنچه قبلاً تصور می‌شد دارد و ممکن است آن را در برابر تغییرات آب و هوایی آسیب‌پذیرتر کند.

پروفسور مارتین سیگرت که از موسسه گرانتام در امپریال کالج لندن و یکی از نویسندگان این مطالعه است، در یک بیانیه مطبوعاتی گفت: زمانی که چند دهه پیش برای اولین بار دریاچه‌هایی را در زیر یخ‌های قطب جنوب کشف کردیم، فکر می‌کردیم که آنها از یکدیگر جدا شده‌اند. اکنون می‌دانیم که سیستم‌های کاملی در آن پایین زیر هزاران متر یخ وجود دارد که توسط شبکه‌های رودخانه‌ای وسیع به هم متصل شده‌اند.

سیگرت افزود: منطقه ای که این مطالعه در آن انجام شده است دارای یخ کافی برای بالا بردن سطح دریا در سطح جهان به میزان 4.3 متر است. میزان ذوب شدن این یخ و سرعت آن به میزان لغزنده بودن پایه یخ ها مرتبط است. سیستم رودخانه ای تازه کشف شده می تواند به شدت بر این روند تأثیر گذارد.

مدل‌های هیدرولوژی صفحه یخ و اندازه‌گیری‌های رادار هوابرد، یک سیستم رودخانه‌ای را در زیر یخ نشان دادند

این کشف سیستم رودخانه ای پنهان قطب جنوب با ترکیب مدل‌های هیدرولوژی صفحه یخ و اندازه‌گیری‌های رادار موجود در هوا انجام شد که به محققان اجازه می‌دهد زیر یخ را ببینند. این تیم بر روی منطقه‌ای که قبلا مورد مطالعه قرار نگرفته و عمدتاً غیرقابل دسترس است، متمرکز شده‌اند که شامل یخ‌های شرق و غرب قطب جنوب است و تا دریای ودل امتداد دارد.

دکتر کریستین داو، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه واترلو، توضیح داد که از اندازه‌ گیری‌های ماهواره‌ای، می‌دانیم که کدام مناطق قطب جنوب در حال از دست دادن یخ هستند و چه مقدار، اما لزوماً نمی‌دانیم چرا. این کشف می‌تواند یک حلقه گمشده در مدل‌های ما باشد. با توجه نکردن به تأثیر این سیستم‌های رودخانه‌ای ما می‌توانیم به شدت دست کم بگیریم که این یخ ها چقدرسریع ذوب می‌شود.

مطالعه جدید نظریه قبلی را که فرض می‌کرد قطب جنوب «مقدار کمی آب» دارد، رد می‌کند

دو راه عمده وجود دارد که آب می تواند به زیر صفحات یخ برسد. یکی از راه ها از طریق ذوب شدن در قاعده است که در اثر اصطکاک ایجاد می شود، زیرا یخ روی زمین و گرمای ذاتی زمین حرکت می کند. راه دیگر از طریق آب ذوب شده سطحی است که از طریق شکاف های عمیق (مولین) به سمت پایین جریان می یابد.

در قطب جنوب، تابستان‌ها آنقدر سرد است که مقدار کافی ذوب سطحی برای ایجاد مولین تولید نمی‌شود. بنابراین فرض بر این بود که فقط مقدار کمی آب در پای ورقه های یخی قطب جنوب وجود دارد.

آخرین یافته ها این را نشان میدهد که آب کافی برای تشکیل سیستم های رودخانه ای از ذوب پایه که در زیر کیلومترها یخ ضخیم انجام میشود، شکل می گیرد.

آیا قطب جنوب ممکن است به سمت وضعیتی مانند گرینلند و از بین رفتن سریع یخ در حرکت باشد؟

به عنوان مثال، دمای تابستان آینده می تواند به حدی برسد که با ذوب سطحی به قاعده ورقه یخ برسد. این ممکن است به طور قابل توجهی بر سیستم‌های رودخانه‌ای تأثیر بگذارد و قطب جنوب را به حالتی شبیه گرینلند سوق دهد، جایی که از بین رفتن یخ سریع‌تر است.

علاوه بر این، ممکن است حلقه های بازخوردی وجود داشته باشد که ذوب شدن یخ را افزایش می دهد. به عنوان مثال، اگر یخ با تجمع آب در پایه شروع به جریان سریع‌تر کند، این امر اصطکاک را افزایش می‌دهد زیرا یخ در زمین‌های خشک حرکت می‌کند و ممکن است منجر به افزایش ذوب پایه و تولید آب شود.

تحقیقات آینده برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تأثیر قطب جنوب بر روی زمین در حال انجام است.این تیم اکنون در حال جمع‌آوری اطلاعات بیشتر از نظرسنجی‌های مربوط به این سیستم‌های جدید است. آنها امیدوارند که مدل های خود را با مناطق دیگر تطبیق دهند تا بهتر درک کنند که چگونه یک قطب جنوب در حال تغییر می تواند بر این سیاره تأثیر بگذارد.