کشف درمان جدید برای مقابله با سلول‌های سرطانی خون

01

از 02

نقش ماکروپینوسیتوز در سرطان

جهش‌های RAS یک مسیر سلولی به نام ماکروپینوسیتوز را ایجاد می‌کنند که معمولاً مواد مغذی مانند پروتئین‌ها و چربی‌ها را در خارج از سلول‌ها می‌بلعد و آنها را به داخل می‌کشد تا بتوان از آنها به عنوان سوخت متابولیک اضافی استفاده کرد. نویسندگان این مطالعه می‌گویند سلول‌های سرطانی بدون این منابع نمی‌توانند تکثیر شوند و آن‌هایی که دارای جهش RAS هستند، به‌طور منحصربه‌فردی قادر به این نوع مهار می‌شوند.

این مطالعه جدید نشان داد که یک پروتئین با دقت انتخاب شده به نام مونوبادی که با دارویی به نام MMAE که از تکثیر سلول‌ها جلوگیری می‌کند، مرتبط است، به داخل سلول‌های سرطانی کشیده شد تا رشد غیرطبیعی را هم در آزمایش‌های سلولی و هم در حیوانات زنده مبتلا به این بیماری متوقف کند.

دکتر ناتان بیلز، نویسنده اول این مطالعه گفت: رویکرد جدید ما سرطان‌هایی را هدف قرار می‌دهد که درمان آن‌ها بسیار سخت است. ما از فرآیندی استفاده می‌کنیم که به طور قابل توجهی در سلول های سرطانی بیش فعال است، که اثر درمانی را بر روی سلول های غیر طبیعی متمرکز می کند.

این تحقیق اخیراً در نشست سالانه 2023 انجمن هماتولوژی آمریکا (ASH) در سن دیگو ارائه شد و تا حدی بر پایه مونوبادی‌ها بود که گروهی از ترکیبات هستند که در ابتدا توسط دکتر شوهی کوید، عضو هیأت علمی دانشگاه نیویورک Langone در سال 1998 اختراع شد. گروه تحقیقاتی فعلی یک مونوبادی با یک چارچوب پروتئینی ساده طراحی کردند که توسط سلول‌های سرطانی با جهش‌های RAS احاطه می‌شود.

هنگامی که مونوبادی از طریق ماکروپینوسیتوز ناشی از RAS جهش یافته وارد سلول های سرطانی شد، ترکیب monobody-MMAE عملکرد اجزای اسکلت سلولی (ریز لوله ها) را مسدود کرد و بنابراین از تقسیم و تکثیر سلول‌های سرطانی جلوگیری کرد.

02

از 02

تأثیر بر سلول‌های سرطانی و ارتباط بالینی موثر

مطالعات قبلی بر روی سلول‌های میلوم مولتیپل مولتیپل جهش یافته انسانی نشان داد که ماکروپینوسیتوز مداوم در حال انجام است، در حالی که سلول‌های طبیعی اینطور نیستند. سپس یک فناوری ردیابی سلولی نشان داد که مونوبادی مورد مطالعه از طریق ماکروپینوسیتوز در سطح بالایی به سلول‌های مولتیپل میلوما منتقل می‌شود، اما زمانی که فرآیند در حال انجام نبود، وارد سلول‌ها نمی‌شود. هنگامی که این ماده وارد شد، باعث افزایش پنج برابری در مرگ سلول‌های سرطانی RAS در مقایسه با سلول‌های طبیعی شد.

در مطالعات روی موش‌های زنده مبتلا به تومورهای مولتیپل میلومای جهش یافته RAS، درمان با کونژوگه با دوز نسبتاً پایین‌تر (زیر بهینه) منجر به کاهش تقریباً شش برابری اندازه تومور پس از 21 روز شد، در حالی که تومورهای تحت کنترل تفاوت معنی‌داری در حجم تومور نشان ندادند.

گفتنی است که نتایج بهبود یافته زمانی مشاهده شد که کونژوگه در ترکیب با درمان‌های استاندارد ضد سرطان مورد استفاده قرار گرفت و آنها را قادر ساخت تا در دوزهای پایین‌تر (با پتانسیل عوارض جانبی کمتر) مؤثر باشند.