مطالعهای جدید نشان میدهد که بیشتر کهکشانهای کوچک ممکن است فاقد سیاهچاله ابرجرم در هسته خود باشند.
به گزارش سرویس نجوم تکناک، این یافته با تصورات پیشین دانشمندان درباره کهکشانها و سیاهچالهها در تضاد است و در صورت تایید، میتواند درک ما از شکلگیری سیاهچالهها و برنامهریزی ماموریتهای فضایی آینده را متحول کند.
برای مدت طولانی تصور بر این بود که تقریبا هر کهکشان دارای یک سیاهچاله ابرجرم در مرکز خود است. اما گروهی از ستارهشناسان این دیدگاه را با مطالعهای که در نشریه Astrophysical Journal منتشر کردند، به چالش کشیدند و دادههای خود را از رصدخانه پرتو ایکس چاندرا به دست آوردند. رصدخانه چاندرا طی دو دهه گذشته ۱,۶۰۰ کهکشان را از کهکشانهایی با بیش از ده برابر جرم کهکشان راه شیری گرفته تا کهکشانهای کوچکتر زیر نظر گرفت. تحلیل دادهها نشان داد که بسیاری از کهکشانهای کوچک هیچ نشانهای از سیاهچاله ابرجرم در هسته خود ندارند.
برای مطالعه بیشتر: سفر به سیاهچاله ممکن است تنها ۷۰ سال طول بکشد
تاثیرات سیاهچاله ابرجرم بر کهکشانها
حتما بخوانید: مشاهده فوران یک سیاهچاله ابرجرم
بیشتر بخوانید: شواهد قطعی از وجود «ستارگان غولآسا» کشف شد
زمانی که ماده به درون سیاهچاله سقوط میکند، پرتوهای ایکس تولید میشود و رصدخانه چاندرا این پرتوها را رصد میکند. با وجود این، تحلیل دادههای چاندرا نشان داد که سیگنالهای دریافتی از کهکشانهای کوچکتر به میزان قابل توجهی کمتر است. ستارهشناسان این کمبود را ناشی از فقدان سیاهچاله ابرجرم در این کهکشانها میدانند. طبق یافتههای این مطالعه، تنها حدود ۳۰ درصد از کهکشانهای کوچک به احتمال زیاد میزبان سیاهچالههای ابرجرم هستند. اگر این نتیجه تایید شود، میتواند اطلاعاتی ارزشمند درباره نحوه شکلگیری سیاهچالههای ابرجرم ارائه دهد. همچنین این نتایج میتواند بر ماموریتهایی مثل «فضاپیمای تداخلسنج لیزری» (LISA) تاثیر بگذارد؛ ماموریتی که قرار است امواج گرانشی ناشی از ادغام سیاهچالهها را شناسایی کند. در صورتی که سیاهچالههای ابرجرم در کهکشانهای کوچک کمتر باشند، تعداد ادغامها و امواج گرانشی برای رصد LISA نیز کاهش خواهد یافت.
