ناسا بار دیگر زمان پرتاب ماموریت سرنشین‌دار آرتمیس ۲ را به تعویق انداخت و پنجره پرتاب جدیدی را برای ماه آوریل اعلام کرد.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، در حالی که پیش‌تر ۶ مارس به صورت موقت به عنوان تاریخ اجرای این پرواز به سوی ماه تعیین شده بود، اما آژانس فضایی ایالات متحده تایید کرد که بروز نقص فنی در موشک حامل، برنامه را با تاخیر تازه‌ای مواجه کرده است.
به گفته جرد آیزاکمن، اختلال اخیر ناشی از قطع جریان هلیوم در «مرحله میانی پیشرانش» موشک سامانه پرتاب فضایی بوده است؛ بخشی حیاتی که وظیفه پاک‌سازی موتور‌ها و اعمال فشار به مخازن سوخت را بر عهده دارد. این سامانه در دو تمرین کامل اخیر، عملکرد بی‌نقصی داشت، اما در یک عملیات روتین با نقص مواجه شد. مهندسان ناسا ناچار هستند به دلیل ماهیت فنی ایراد، تعمیرات را در ساختمان مونتاژ وسیله نقلیه (VAB) انجام دهند؛ موضوعی که پنجره پرتاب مارس را از دسترس خارج می‌کند و اکنون موشک به آشیانه بازگردانده می‌شود. آیزاکمن در شبکه اجتماعی ایکس اذعان کرد که این تاخیر ناامیدکننده است، اما تاکید کرد که بیشترین فشار روانی متوجه تیم ناسا است که ماه‌ها برای این ماموریت تلاش کرده‌اند. او با اشاره به دهه ۱۹۶۰ یادآور شد که مسیر دستیابی به موفقیت‌های تاریخی برنامه آپولو نیز مملو از شکست‌ها و توقف‌های فنی بوده است.
حتما بخوانید: سوخت‌گیری ۲.۸ میلیون لیتری ناسا برای ماموریت آرتمیس ۲
روند آزمایش‌ها در پرتاب آرتمیس ۲
ماموریت سرنشین‌دار آرتمیس ۲ پیش‌تر پنجره پرتابی بین ۶ تا ۱۱ فوریه داشت، اما در جریان بازرسی‌ها، نشتی‌های محدود هیدروژن و چند اشکال فنی شناسایی شد. پس از تحلیل داده‌ها، ناسا ریسک را بالا ارزیابی کرد و به دلیل ملاحظات ایمنی، پرتاب را به تعویق انداخت. تمرین دوم در ۱۹ فوریه با بارگیری ۷۰۰ هزار گالن سوخت مایع بدون نشتی انجام شد و به گفته ناسا، غلظت هیدروژن در محدوده مجاز باقی ماند و آب‌بندهای جدید، عملکرد قابل قبولی داشتند. با وجود این، در ۲۰ فوریه مشکل تازه‌ای بروز کرد و جریان هلیوم برقرار نشد؛ ایرادی که پیش‌تر در ماموریت آرتمیس 1 نیز مشاهده شده بود. آیزاکمن احتمال نقص در فیلتر، شیر یا صفحه اتصال را مطرح کرد.
بیشتر بخوانید: راهکاری جدید برای تولید سوخت موشک از آب
او تصریح کرد که با وجود تفاوت شرایط امروز با دوران آپولو، سطح انتظارات با توجه به سرمایه‌گذاری هنگفت این برنامه باید بالا باشد. به گفته او، برنامه آرتمیس قرار است دستاوردهای برنامه آپولو را پشت سر بگذارد؛ آمریکا به ماه بازخواهد گشت، پایگاهی دائمی ایجاد خواهد کرد و ماموریت‌های مستمر رفت‌وبرگشت به محیط قمری را سامان خواهد داد. در صورت اجرای موفق پرتاب، کپسول اوریون در ماموریت ۱۰ روزه خود رکورد فاصله طی‌شده توسط فضاپیمای سرنشین‌دار را خواهد شکست و در روز ششم از رکورد ۴۰۰ هزار و ۱۷۱ کیلومتری ماموریت آپولو 13 عبور خواهد کرد. فرود نهایی نیز در اقیانوس آرام و در سواحل سن‌دیگو کالیفرنیا انجام می‌شود. هرچند فرود انسانی بر سطح ماه در این مرحله انجام نخواهد شد و به ماموریت آرتمیس ۳ موکول شده است، اما موفقیت آرتمیس ۲ نقشی تعیین‌کننده دارد: این پرتاب، آزمونی حیاتی برای سنجش توان فنی ناسا در بازگشت به ماه و آغاز فصل تازه‌ای از اکتشافات فضایی خواهد بود.
